കാറ്റിൽ പാറിപറക്കുന്ന ജനൽ കർട്ടന്റെ പിന്നിൽ നിന്നും ഒരു സ്ത്രീരൂപം എന്റെ അരികിലേക്ക് മെല്ലെ നടന്നുവന്നു.
കേവലം മാറും സംഗമസ്ഥാനവും മറക്കുന്ന ഒരു ടവൽ ആണ് അവരുടെ വേഷം.ഉരുണ്ട മുലകളുടെ പാതി മാത്രം മറക്കാൻ സാധിച്ചിട്ടുള്ളു. ഒപ്പം ആ വെണ്ണതുടകളും പ്രദർശിപ്പിച്ചാണ് അവളെന്റെ മുന്നിൽ നിൽക്കുന്നത്.വേറെയാരും അല്ല അത്… “”””ശില്പ “””””…
അഴിച്ചിട്ട കേശഭാരവും.,., ഷേപ്പ് ഒത്ത ശരീരഘടനയും കൂടെയാ മുഖകാന്തിയും മുഖത്തെ പൂർണമാക്കുന്ന തേങ്കിനിയുന്ന അധരങ്ങളും അധരങ്ങൾക്ക് മുകളിലെ ചെറുപ്പൊടി ചെമ്പൻ രോമങ്ങളും നീളൻ മൂക്കും വിടർന്ന കരികൂവളമിഴികളും കുങ്കുമം പടർന്നതുപോലെ ചുവന്ന കവിൾതടങ്ങളും ഈ പെൺസൗന്ദര്യത്തിന് അഴകുവർദ്ധിപ്പിച്ചു.
അവൾ മെല്ലെ നടന്നെന്റെ അരികിൽ വന്നിരുന്നു ശേഷം മെല്ലെ ചുണ്ടുകളിൽ പൂനിലാവ് പോലെ വശ്യമായചെറുപുഞ്ചിരി പടർത്തിയെന്നെ നോക്കി.
“”””എന്താപ്പൂ നീയെന്നെയിങ്ങിനെ നോക്കുന്നെ….? “””””… കണ്ണിമവെട്ടാതെയുള്ള എന്റെ നോട്ടം കണ്ടതും ഏട്ടത്തി വില്ല്പ്പോലെ വളഞ്ഞ പുരികകൊടിയുയർത്തി എന്നെചോദ്യഭാവത്തിലൊന്ന് നോക്കി.
“”””മിച്ചും…”””””… അവരുടെ സർപ്പസൗന്ദര്യത്തിൽ മൂകനായിഞാൻ യാന്ത്രികമായി അവർക്ക് മറുപടി നൽകി.
എന്തോ ഇത്രയും നാൾ ഞാനിവരുടെ സൗന്ദര്യം ശ്രദ്ധിച്ചിരുന്നില്ലേ…?..കുറച്ചു മുന്നെ വരെ ക്രോധത്തോടെ ഇവരുടെ ശരീരത്തെ ബോഗിച്ച ഞാനിപ്പോൾ ഇവരുടെ നിറസൗന്ദര്യത്തിൽ ലയിച്ചിരിക്കുന്നു.ഒന്നും എനിക്കങ്ങോട്ട് വ്യക്തമാവുന്നില്ല. ഒന്നറിയാം ഈ നിമിഷം എനിക്കെന്തോയൊരു ഉന്മേഷം
