ഷെല്ലി തോക്കുയര്‍ത്തി.
പെട്ടെന്ന് മിനി അയാള്‍ക്ക് വിലങ്ങനെ നിന്നു.
“ഷെല്ലി, പ്ലീസ്…പപ്പയെ ഒന്നും ചെയ്യരുത്…പപ്പാ അറിഞ്ഞുകൊണ്ട് ആ തെറ്റ് ചെയ്തിട്ടില്ല….ഇനി ഷെല്ലി അങ്ങനെ വിചാരിക്കുവാണേല്‍ ….ദാ ..ഞാനുണ്ട് ..എന്‍റെ ജീവനെടുത്തോ…”
മാത്യുവിന്‍റെ മുമ്പില്‍ നിന്ന് മിനി കണ്ണുകളടച്ചു.
ഷെല്ലി മിനിയേയും മാത്യുവിനേയും മാറി മാറി നോക്കി. അവന്‍റെ ദേഷ്യം ഓരോ നിമിഷവും വര്‍ധിച്ചു.
പക്ഷേ ഉയര്‍ത്തിയ തോക്ക് അവന്‍ താഴ്ത്തി.
മിനി കണ്ണുകള്‍ തുറന്നപ്പോള്‍ ക്രൌര്യത്തോടെ ഷെല്ലി തങ്ങളെ നോക്കുന്നതാണ് കണ്ടത്.
കോപം അതിരുവിട്ടപ്പോള്‍ അവന്‍ അവരുടെ നേരെ തോക്ക് വലിച്ചെറിഞ്ഞു.
“നീയിനി ഇല്ല,”
മിനിയുടെ നേരെ നോക്കി ഷെല്ലി അലറി.
“ഷെല്ലിയുടെ ജീവിതത്തില്‍ നീ ബ്ലാക്ക് ഔട്ട്‌….ഔട്ട്‌ ഫോര്‍ എവര്‍!”
അവന്‍ പിന്തിരിഞ്ഞു.
“ഷെല്ലി!!”
മിനി അവന്‍റെ നേരെ വിലപിച്ച് കൊണ്ട് സമീപിച്ചു.
“മിണ്ടരുത് ആ പേര്!”
തിരിഞ്ഞു നിന്ന് അവന്‍ വീണ്ടും അലറി.
“പടിഞ്ഞാറേക്കര അലക്സാണ്ടര്‍ മകന്‍ ഷെല്ലിയാ പറയുന്നേ. യൂ ആര്‍ ജസ്റ്റ് എ ഡെഡ് ബോഡി ഫോര്‍ മീ”
മുറിയില്‍ നിന്ന് കൊടുങ്കാറ്റിന്റെ വേഗതയില്‍ ഇറങ്ങിപ്പോയി.
തെരുവിലൂടെ കുറെ നടന്നു.
എന്നിട്ടും ക്ഷോഭമടങ്ങിയില്ല. അവന്‍ വഴിവക്കിലെ ഒരു ചായക്കടയിലേക്ക് കയറി.
ജഗ്ഗിലിരുന്ന വെള്ളമെടുത്ത് കുടിച്ചു.
“ഒരു കട്ടന്‍,”
അവന്‍ പറഞ്ഞു.
അല്‍പ്പ നിമിഷങ്ങള്‍ കഴിഞ്ഞ് പോയി.
പെട്ടെന്ന് ചായക്കടയുടെ മുമ്പില്‍ ഒരു ചോക്ലേറ്റ് നിറത്തിലുള്ള കാര്‍ വന്നു നിന്നു.
ഡോര്‍ തുറന്ന് അതീവ സൌന്ദര്യമുള്ള ഒരു യുവതിയിറങ്ങി.
അവള്‍ ഷെല്ലിയെ സമീപിച്ചു.
“ആര്‍ യൂ ഷെല്ലി?”
അവള്‍ ചോദിച്ചു.
“ദാറ്റ് ഈസ് മീ,”
വികാര രഹിതനായി അവന്‍ പറഞ്ഞു.
“പ്ലീസ് കം വിത്ത് മീ,”
അവള്‍ യാചിക്കുന്നത് പോലെ പറഞ്ഞു.
കടയിലുണ്ടായിരുന്ന രണ്ടുമൂന്ന്‍ പേര് അവളെ സംശയത്തോടെ നോക്കി.
“പ്ലീസ്…മിനി ഈസ് ഇന്‍ ഹോസ്പിറ്റല്‍. ഷി കട്ട് ഹെര്‍ വെയിന്‍സ്. സീരിയസ്. ക്രിട്ടിക്കല്‍. ഷി ഈസ് ഇന്‍ ഐ സി യു…”
ഷെല്ലി പെട്ടെന്ന് ചാടിഎഴുന്നേറ്റു.
“ആരാ നിങ്ങള്‍?”
The Author
