വിശ്വനാഥൻ :അത്രയേ ഉള്ളു മോളെ മോള് ചെറുപ്പം ആണ്.
അഞ്‌ജലിയുടെ വയറിൽ ചൂണ്ടി പറഞ്ഞു.
വിശ്വനാഥൻ :ദേ ഇത് ഇനിയും വീർപ്പിച്ചു നിർത്താൻ ഉള്ളത് ആണ്.
അഞ്‌ജലി :അയ്യേ… ഒന്ന് പോ ചേട്ടാ. ഇത്രയും പ്രായം ആയിട്ടും.
അഞ്‌ജലി അങ്ങനെ പറഞ്ഞു എങ്കിലും അവളുടെ മനസ്സിൽ അപ്പോൾ ആണ് അമറുമായി ഉള്ള കളി ഓർമ്മ വന്നത്. അന്ന് ആയാൽ ഉള്ളിലേക്ക് ആണ് നിറ ഒഴിച്ചത് അതും ഒരു തവണ അല്ല രണ്ടു തവണ. മിക്കവാറും ഇനി മകന്റെ പിറകെ അച്ഛനും നിറ ഒഴിക്കും. ഓഹ് ഈ പ്രായത്തിൽ വീണ്ടും ഗർഭം. അത് ആലോചിച്ചു അവൾക്ക് ഇക്കിളി കയറി ഒന്ന് പിടഞ്ഞു.
വിശ്വനാഥൻ :എന്താ മോളെ ഒരു കുറുകൽ.
അഞ്‌ജലി :ഒന്നും ഇല്ല ചേട്ടാ,, ചേട്ടൻ ഓരോന്ന് പറയുന്നത് കേട്ടപ്പോൾ എന്തോ ഒരു വല്ലാത്ത ഫീൽ.
വിശ്വനാഥൻ :അത് ഫീൽ അല്ല മോളെ നല്ല കാമം കേറി ഇരിക്കുന്നത് കൊണ്ട് മോൾക്ക്‌ അങ്ങനെ ആഗ്രഹിക്കുന്നത് ആണ്.
അഞ്‌ജലി :ആകാം ചിലപ്പോൾ പക്ഷെ എനിക്ക് അറിയില്ല.. എന്താ ചെയ്യണ്ടത് എന്ന്.
വിശ്വനാഥൻ :അതെ മോള് പേടിക്കണ്ട ഇത് കഴിഞ്ഞു വീട്ടിൽ ചെന്ന് നിന്റെ പൂഞ്ഞാൻ ഭർത്താവിന് ഒരു കളി കൊടുത്താൽ മതി. പിന്നെ അത് അവന്റെ തലയിൽ ഇരുന്നു കൊള്ളും.
അഞ്‌ജലി :അയാൾക്ക് ഇനിയും കിടന്നു കൊടുക്കാൻ എനിക്ക് പറ്റില്ല ചേട്ടാ,, ഒരു ഭർത്താവ് എന്ന പേരിൽ മാത്രം ഈ താലിയുടെ ബലത്തിൽ മാത്രം ആണ് അയാളോട് കൂടി ഞാൻ താമസിക്കുന്നത്.
വിശ്വനാഥൻ :അപ്പോൾ മോളുടെ ആഗ്രഹം എങ്ങനെ നടക്കും.
അഞ്‌ജലി :എന്നെ വീട്ടിൽ നിന്ന് പറഞ്ഞു വിട്ടാലും എന്നെ ചേട്ടൻ നോക്കാമോ ഒരു ഭാര്യ സ്ഥാനം വേണം എന്നില്ല. ഒരു വെപ്പാട്ടി ആയെങ്കിലും എവിടെ എങ്കിലും ഒരു ചെറിയ വീട്ടിലേക്കു എന്നെ മാറ്റി താമസിപ്പിക്കാമോ. പുറം ലോകം ഒന്നും അറിയണ്ട ഈ അവിഹിത കളി.
വിശ്വനാഥൻ :മോളെ നീ ഇതൊക്കെ ആലോചിച്ചു ആണോ പറയുന്നത് അതോ കാമപെരുപ്പ്‌ കയറി ആണോ.
അഞ്‌ജലി :എനിക്ക് അറിയില്ല എന്റെ വായിൽ നിന്ന് എന്തൊക്കെ ആണ് വരുന്നത് എന്ന്.
വിശ്വനാഥൻ: എല്ലാം റെഡി ആക്കാം മോള് ഒന്ന് എഴുന്നേറ്റു വാ.
അഞ്‌ജലി മെല്ലെ ബെഡിൽ നിന്ന് എഴുന്നേറ്റു ബെഡിൽ നിന്ന് കാലുകൾ പുറത്തേക്ക് നീട്ടി തറയിൽ തൊടുവിച്ചു എഴുന്നേറ്റു നിന്നു. വിശ്വനാഥൻ
