വ്യത്യാസവും ഇല്ല. പ്രതികളെ മുൻപിൽ കണ്ടിട്ടും പ്രതികരിക്കാത്ത അച്ഛനോട് അവൾക്കു നന്നായി ദേഷ്യം വന്നു. അവളുടെ മനസ്സിലെ സത്യസന്ധനായ പോലീസ് യൂണിഫോം ഇട്ട അച്ഛനെ അവൾക്ക് നഷ്ടമായി. വിശ്വനാഥൻ വൈശാഖന്റെ നേരെ നടന്നു വന്നു എന്നിട്ട്.
വിശ്വനാഥൻ :എന്താ സാറെ സുഖം തന്നെ അല്ലെ. എന്നാലും ഇത് ആരായാലും വല്ലാത്തൊരു ചെയ്ത് ആയി പോയി ഇല്ലേ
(അവർ രണ്ടു പേർ മാത്രം കേൾക്കുന്ന സൗണ്ടിൽ പറഞ്ഞു. )
വൈശാഖൻ :ഹും… എന്തിനാ നിങ്ങൾ ഇങ്ങനെ അഭിനയിച്ചു തകർക്കുന്നത് ഉമ്മർ അവൻ ആരുടെ ആളാണെന്നും എന്തിനാണ് ഇത് ചെയ്തതെന്നും ഉള്ള എല്ലാ കാര്യവും എന്നെപോലെ തന്നെ ഈ നാട്ടിലെ കൊച്ചുകുട്ടികൾക്ക് വരെ അറിയാം.
(വിശ്വനാഥന്റെ മുഖം നല്ല പോലെ മാറി വരുവാൻ തുടങ്ങി. എന്നിട്ട് ഒരു നോട്ടം മൃദുലയിൽ നോക്കി )
വിശ്വനാഥൻ :അത് നിന്റെ മകൾ അല്ലെ. കൊള്ളാം നല്ല കുട്ടി.
(അയാൾ അങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ. അതുവരെ അവിടെ കണ്ട വൈശാഖൻ അല്ലായിരുന്നു പിന്നീട് കണ്ടത്. അയാൾ നന്നായി വിറയ്ക്കാൻ തുടങ്ങി. മൃദുല ദൂരെ നിന്ന് അത് നോക്കി കണ്ടു പക്ഷേ സംഭാഷണം ഏതാണെന്നു അവൾക്കു പിടി കിട്ടിയില്ല. അച്ഛനും ഇപ്പോൾ അയാളുടെ കൂടെ കൂടി എന്നവൾക്ക് തോന്നി.
വൈശാഖൻ :(ചുറ്റും നോക്കി എന്നിട്ട് അയാളുടെ മുഖത്ത് നോക്കി പറഞ്ഞു )ദയവുചെയ്തു എന്റെ കുടുംബം നശിപ്പിക്കല്.
വിശ്വനാഥൻ :ഹേയ്.. സാർ പേടിക്കണ്ട ഞാൻ ഒന്ന് ഓര്മിപ്പിച്ചെന്ന് മാത്രം. അമറിന്റെ കൈയിൽ നിന്നും വാങ്ങിച്ചതിന്റെ ചൂട് ആറിയിട്ടില്ലല്ലോ. നീ ഒന്നും കണ്ടില്ല കേട്ടില്ല എന്ന് വെച്ചങ്ങു പൊയ്ക്കൊള്ളണം. ഇടയ്ക്ക് ചൊറിച്ചിൽ തോന്നുമ്പോൾ ഭാര്യയെയും മകളെയും ഒന്ന് ഓർത്താൽ മതി.
(അയാൾ മെല്ലെ അവിടെ നിന്നും നടന്നു നീങ്ങി. അയാൾ മൃദുലയെ തന്നെ നോക്കി നടന്നു പോയി. ഉഫ് എന്ത്‌ ആറ്റം ചരക്ക് ആണ് ഇവൾ അയാൾ മനസ്സിൽ പറഞ്ഞു തെറിച്ചു നിൽക്കുന്ന മുലകൾ അയാളുടെ അണ്ടി കമ്പി ആക്കാൻ തുടങ്ങി.
വീട്ടിൽ എത്തിയ മൃദുല വൈശാകനോട് മിണ്ടാൻ പോലും താല്പര്യം കാണിക്കുന്നില്ല. അവളോട് എന്ത്‌ ചോദിച്ചാലും പൊട്ടി തെറിക്കാൻ തുടങ്ങി. അഞ്ജലിയ്ക്ക് അത് കുറച്ചു കൂടി വൈശാഖനിൽ നിന്നും വരുത്താൻ അത് സഹായകമായി. തന്റെ മകൾ പോലും അച്ഛനെ വെറുക്കുവാൻ തുടങ്ങിയിരിക്കുന്നു. അഞ്ജലിയെ പോലെ തന്നെ മകളും അയാളോട് മിണ്ടാതെ മാറി നടന്നു. അത് അയാൾക്ക് വളരെ മനസ്സ് വേദനിപ്പിച്ചു.
പിറ്റേന്ന് സ്കൂളിൽ എത്തിയപ്പോൾ അഞ്ജലി ആകെ ടെൻഷൻ ആയിരുന്നു. എങ്ങനെ ഒരു മറുപടി ടീച്ചർമാർക്ക്‌ കൊടുക്കും എന്നതിൽ. ദിവ്യ ടീച്ചറും മാലതി ടീച്ചറും അങ്ങോട്ട്‌ നടന്നു ചെന്നു.
ദിവ്യ :എന്താണ് ടീച്ചറെ ഒരു മൗനം.
മാലതി :ടീച്ചർ നല്ല പോലെ ആലോചിച്ചു എന്ന് തോന്നുന്നു. ചിലപ്പോൾ അതിന്റെ ആയിരിക്കും.
ദിവ്യ :ടീച്ചർ പറ എന്തായി തീരുമാനം.
അഞ്ജലി :അത് ഞാൻ ഒന്നും തീരുമാനിച്ചില്ല.
ദിവ്യ :എന്തിനാ കൂടുതൽ ആലോചിക്കുന്നത് ടീച്ചറെ. ദേ ഞങ്ങളെ നോക്കിക്കേ എന്തെങ്കിലും പ്രോബ്ലെം ഉണ്ടായിട്ടുണ്ടോ. ഇതൊക്കെ ഒന്ന് എൻജോയ് ചെയ്യ് ടീച്ചറെ.
