അതിഥിയോട് നോർമൽ ആയി തന്നെ സംസാരിക്കണം എന്ന് ഞാൻ മനസ്സിൽ ഉറപ്പിച്ചു.. എൻ്റെ നോട്ടത്തിലോ സംസാരത്തിലോ സിമ്പതിയോ ദയയോ ഉണ്ടാകരുത് എന്നും ഏതൊരു വ്യക്തിയോട് സംസാരിക്കുന്ന പോലെ അവളോടും സംസാരിക്കണം എന്നും ഞാൻ മനസ്സിൽ ഉറപ്പിച്ചു…
തൽക്കാലം ചിന്തകൾ അവസാനിപ്പിച്ച് ഞാൻ അവരുടെ അടുത്തേക്ക് ചെന്നു…
“ഹായ് ചേച്ചി…”
“ഹായ് വിനു… എത്ര നാളായി കണ്ടിട്ട്… കൊറോണ വന്നേ പിന്നെ എല്ലാം താറുമാറായി അല്ലേ…”
“പറയാൻ ഉണ്ടോ ചേച്ചി.. ബാംഗ്ലൂർ ഇത് പോലെ നടന്നിരുന്ന നമ്മൾ ചെന്നൈയില് എത്തും എന്ന് ആരെങ്കിലും കരുതിയോ..??”
“ഹ.. ഹ.. ഹാ.. ദാ.. ഇയാളെ നിനക്ക് പരിചയപ്പെടുത്തേണ്ട കാര്യം ഇല്ലല്ലോ.. നിങ്ങള് നേരത്തെ പരിചയം ഉളളവർ അല്ലേ…”
“പിന്നെ ഞങ്ങൾക്ക് തമ്മിൽ അറിയാലോ… ഹായ് അതിഥി…”
ഞാൻ അവൾക്ക് നേരെ കൈകൾ നീട്ടിയതും അവള് ചിരിച്ച് കൊണ്ട് എനിക്ക് നേരെയും കൈകൾ നീട്ടി…
“ഹായ് വിനോദ്..”
ഉള്ളിൽ എന്തൊക്കെയോ വികാരങ്ങൾ തിങ്ങി നിറയുന്നുണ്ട് എങ്കിലും ഞാൻ അതൊന്നും പുറത്ത് കാണിച്ചില്ല… പക്ഷേ എന്നെ നോക്കി അവള് പുഞ്ചിരിച്ചപ്പോൾ എൻ്റെ മനസ്സിൽ ഉണ്ടായ സന്തോഷത്തിന് അതിരുകൾ ഇല്ലായിരുന്നു…
ഞാൻ കാരണം അവളുടെ മുഖത്ത് ഒരു പുഞ്ചിരി വിരിഞ്ഞതിൽ എനിക്ക് അഭിമാനം തോന്നി….
“എന്നാ നമുക്ക് പടത്തിനു കേറിയാലോ ടാ…”
“ശരി ചേച്ചി…”
അങ്ങനെ ഞങൾ മൂന്ന് പേരും തിയ്യേട്ടറിലേക്ക് കയറി.. ഞാൻ പ്രതീക്ഷിച്ച പോലെ തന്നെ ചേച്ചി ടിക്കറ്റ് എല്ലാം നേരത്തെ ബുക്ക് ചെയ്തിരുന്നു…
ഇപ്പോഴും പറയാൻ ഉള്ള സീരിയസ് കാര്യം ചേച്ചി പറഞ്ഞിട്ടില്ല.. സമയം ആവുമ്പോൾ ചേച്ചി പറയും എന്നുള്ളത് കൊണ്ട് ഞാൻ അതിനെ പറ്റി ഒന്നും നിർബന്ധിക്കാൻ നിന്നില്ല.. പക്ഷേ അതെന്താവും എന്ന ആകാംക്ഷ എനിക്ക് നന്നായി ഉണ്ടായിരുന്നു…
