ഷെഫീക്ക്:(മനസ്സിൽ)ഇങ്ങനെ ഇവളെ നോക്കി വെള്ളം ഇറക്കാതെ ഒന്ന് ഇവളെയും ട്രൈ ചെയ്തു നോക്കിയാലോ. സമയം ഉണ്ടല്ലോ നോക്കാം ഷെഫീക്ക് പോയശേഷം രാത്രി പുട്ടിനു കൂട്ടാൻ പപ്പടം വാങ്ങാൻ ദിവാകരൻ്റെ കടയിൽ പോയി.
സുജ:ചേട്ടാ ഒരു പപ്പടം. ദിവാകരൻ:ഇതാരു സുജയോ. ദാ ഇപ്പൊ എടുക്കാം. ദിവാകരൻ പപ്പടം എടുത്തു കൊടുത്തു. സുജ:ശെരി ചേട്ടാ ഞാൻ വരട്ടെ. ദിവാകരൻ:സുജ ഒന്ന് നിന്നേ ഞാൻ ഒരു കാര്യം ചോദിക്കട്ടെ.
സുജ:എന്താ ചേട്ടാ. ദിവാകരൻ: സൂജകു അറിയവല്ലോ അവൾക്ക് മുട്ട് വേധനയ പിന്നെ എൻ്റെ മോന് കട നോക്കി നടത്താൻ താൽപര്യവും ഇല്ല.ജോലിക്ക് നിർത്തിയ ബംഗാളി പയ്യൻ എങ്ങോട്ടു പോയെന്ന് ഒരു വിവരവും ഇല്ല.
സുജ വീട്ടിൽ രാവിലെ തൊട്ടു ഒറ്റകല്ലെ.ബുദ്ധിമുട്ട് ഇല്ലെങ്കിൽ ഇവിടെ ജോലിക്ക് വരാവോ.കൂടുതൽ ഒന്നും ഇല്ല സാധനങ്ങൾ എടുത്തു കൊടുക്കാൻ സഹായിച്ചാൽ മതി.
സുജ:എനിക്ക് ഇവിടെ വന്ന് ജോലി ചെയ്യുന്നതിൽ സന്തോഷമേ ഉള്ളൂ പക്ഷേ ചേട്ടൻ അറിഞ്ഞാൽ കുഴപ്പം ആകും മാത്രമല്ല മോൻ അറിഞ്ഞാലും ചേട്ടൻ അറിയും അതാ പേടി. ദിവാകരൻ: ഇത്ര ഉള്ളോ…
സുജ മോൻ കോളേജിൽ പോയി കഴിഞ്ഞിട്ട് കടയിൽ വന്നാൽ മതി മോൻ വരുന്ന സമയത്ത് തിരിച്ചു പോക്കോ.രാജു ഉള്ള ദിവസം വരണ്ട.പോരെ….. ആ…പിന്നെ ഞാൻ നല്ല ഒരു ശമ്പളവും തരാം കേട്ടോ.
സുജ:വളരെ നന്ദി ഉണ്ട് ചേട്ടാ നാളെ രാവിലെ മോൻ പോയി കഴിഞ്ഞാൽ ഉടനെ വരാം. ദിവാകരൻ:ശെരി സുജ നാളെ കാണാം. അടുത്ത ദിവസം രാവിലെ അരവിന്ദ് പോയ ഉടൻതന്നെ സുജ കുളിച്ചൊരുങ്ങി കടയിൽ പോയി. ആദ്യത്തെ ദിവസം തന്നെ സുജ അത് അവൾടെ സ്വന്തം കട പോലെ നിന്ന് ജോലി ചെയ്തു.ദിവാകരന് പൈസ വെടിക്കു മാത്രമായിരുന്നു ജോലി. ഇതിനിടയിൽ ഷെഫീക്ക് റസിയയുടെ വീട്ടിൽ വന്നിട്ട് ഒരു മണിക്കൂർ കഴിഞ്ഞ് പോകുന്നത് കണ്ടൂ.ഷെഫീക്ക് ബൈകിൽ കേരുമ്പോൾ സൂജയെ നോക്കി ഒന്ന് ചിരിതുകി തിരികെ പോയി.
സുജക്ക് മനസിലായി അത് കളി കഴിഞ്ഞുള്ള പോക്കാണെന്ന്.ചുടിതർ ടോപിന് മുകളിൽ കുടി പൂർ ഒന്ന് തടവിയ ശേഷം സുജ ജോലി തുടർന്നു.അരവിന്ദ് വരുന്ന സമയം അയപോൾ ദിവകരനോട് യാത്ര പറഞ്ഞിറങ്ങി. അവൾ ഒന്നും സംഭവിക്കാത്ത പോലെ മകനോട് പെരുമാറി എന്നിട്ട് പതിവുപോലെ ഉറങ്ങി. പിറ്റെ ദിവസം രാവിലെ സമയം പതിവുപോലെ നിങ്ങി ഉച്ചയ്ക്ക് കഴിക്കാൻ പോകുന്ന സമയം വലിയ വിഷപില്ലതത് കൊണ്ട് കട തുതു വൃത്തിയാക്കാൻ തീരുമാനിച്ചു.
