.
സാധാരണയായി ഞാൻ അവളുടെ വീട്ടിൽ വൈകുന്നേരം 8.30 വരെ ആയിരിക്കും, അവളുടെ ഭർത്താവ് 9 മണിക്ക് മടങ്ങിവരും. ടീച്ചറുടെ മകൾ 7.30 ന് ഉറങ്ങും. ഒരാഴ്ച കഴിഞ്ഞ് ഞാൻ അവരുടെ വീട്ടിൽ പോയി. അന്ന് നല്ല മഴ പെയ്തിരുന്നു.
തൽഫലമായി, എനിക്ക് നനഞ്ഞു, ഒരു ലുങ്കിയും (ദക്ഷിണേന്ത്യക്കാർ കൂടുതലും ധരിക്കുന്ന ഒരു വസ്ത്രം) മാറാൻ ഒരു ടീ-ഷർട്ടും നൽകി. ടീച്ചർ ക്ലാസെടുക്കാൻ തുടങ്ങി. രാത്രി ഏഴരയോടെ മഴയെ തുടർന്ന് വൈദ്യുതി മുടങ്ങി. നല്ല ഇരുട്ടായിരുന്നു.ടീച്ചർ മകളെ എന്റെ കയ്യിൽ ഏൽപ്പിച്ച് മെഴുകുതിരി എടുക്കാൻ അടുക്കളയിലേക്ക് പോയി.
പെട്ടെന്ന് അടുക്കളയിൽ പാത്രങ്ങൾ താഴെ വീഴുന്ന ശബ്ദം കേട്ടു. ഞാൻ അവളുടെ മകളെ സോഫയിൽ ഇരുത്തി അടുക്കളയിലേക്ക് ഓടി. അന്ധമായതിനാൽ ഞാനും ടീച്ചറും തമ്മിൽ കൂട്ടിമുട്ടി. വീണ ടീച്ചറുടെ അരക്കെട്ടിൽ ഞാൻ പിടിച്ചു. അവളുടെ നനുത്ത ഇടുപ്പിൽ സ്പർശിച്ചപ്പോൾ, അത് എനിക്ക് ഞരക്കവും ദയനീയ ബോണറും നേടി.
ഞങ്ങൾ മെഴുകുതിരി കത്തിച്ചു. ഞങ്ങളുടെ കൈകൾ സ്പർശിച്ചു, പക്ഷേ ടീച്ചറും ഞാനും അത് വേഗത്തിൽ എടുക്കാൻ ശ്രമിച്ചില്ല; അത് അവളിൽ നിന്നുള്ള ഒരുതരം ഗ്രീൻ സിഗ്നൽ ആയിരുന്നു. എങ്ങനെയോ ഒരു മെഴുകുതിരി കിട്ടി. ഞാൻ തിരികെ മുറിയിൽ പോയി കത്തിച്ചപ്പോൾ ടീച്ചറെ കണ്ടു, എന്നെപ്പോലെ അവളും ചിരിച്ചു.
മെഴുകുതിരി അണയുന്നതിന് മുമ്പ്, ടീച്ചർ മകൾക്ക് അത്താഴം വിളമ്പി, അതിനുശേഷം മകളെ ഉറങ്ങാൻ കിടത്തി. അവർ കിടപ്പുമുറിയിലേക്ക് പോകുമ്പോൾ ടീച്ചറുടെ ഫോൺ റിംഗ് ചെയ്തു, അത് അവളുടെ ഭർത്താവായിരുന്നു. അവളുടെ കിടപ്പുമുറിയിലേക്ക് ഫോൺ കൈമാറാൻ കഴിയാത്തതിനാൽ ഞാൻ കോൾ എടുത്തു.
കൂറ്റൻ ആൽമരം ഒടിഞ്ഞുവീണ് റോഡുമുഴുവൻ തടസ്സപ്പെട്ടതിനാൽ താൻ റോഡിന് നടുവിൽ കുടുങ്ങിയതായി അവളുടെ ഭർത്താവ് എന്നെ അറിയിച്ചു. മഴ മാറുന്നത് വരെ വരാൻ പറ്റില്ലെന്നും വരുന്നതുവരെ അവിടെ നിൽക്കണമെന്നും പറഞ്ഞു. ടീച്ചർ തിരിച്ചു വന്ന് എന്റെ അടുത്ത് സോഫയിൽ ഇരുന്നു. ഭർത്താവിന്റെ വിളി ഞാൻ അവളെ അറിയിച്ചു. സമയം കടന്നുപോകുന്നു, ഏത് നിമിഷവും മെഴുകുതിരി അണയും. പുറത്ത് മഴ വീണ്ടും ശക്തമായി.
