റിങ് അടിക്കുന്നു ഉണ്ട് പക്ഷെ എടുക്കുന്നില്ല.. പാവം ചേച്ചി ദം ബിരിയാണി പ്രതിക്ഷിച്ചിരുന്നത് ആയിരുന്നു പക്ഷെ ഒന്നും കിട്ടിയും ഇല്ല, അതിന്റെ ദേഷ്യത്തിൽ പുള്ളിക്കാരി ഉറങ്ങിയോ…
രണ്ടു തവണ കൂടി വിളിച്ചു പക്ഷെ എടുത്തില്ല…
നാലാം തവണ വിളിച്ചപ്പോൾ മൂന്നാമത്തെ ബെല്ലിന് കാൾ കട്ട്‌ ആക്കി, അടുത്ത് വിളിച്ചപ്പോൾ ഫോൺ സ്വിച്ച് ഓഫ്‌ ഉം…
എങ്ങനെ സ്വിച്ച് ഓഫ്‌ ആക്കാതെ ഇരിക്കും ചേച്ചിയുടെ കല്ല് ചൂട് ആകിയിട്ടു അപ്പത്തിൽ മാവ് ഒഴിക്കാതെ അല്ലെ ഞാൻ വന്നത്, അപ്പോൾ അതിന്റെ ദേഷ്യം ഉണ്ടാകും..
ഇനി എങ്ങനെ ചേച്ചിയുടെ വഴക്ക് മാറ്റം എന്ന് ആയിരുന്നു എന്റെ ഉള്ളിൽ, ചേച്ചിയെ പോലുള്ള ഒരു മാധകതിടമ്പിനെ കൈ വിട്ടു കളയാനും എനിക്ക് ആകില്ല.. ഗായത്രി ചേച്ചി എന്നെ ഇട്ടിട്ടു പോകില്ല എന്ന് അറിയാം എന്നാലും എത്ര ദിവസം മിണ്ടാതെ ഇരിക്കും എന്ന് അറിയില്ലലോ, എങ്ങനെ എങ്കിലും നാളെ വഴക്ക് മാറ്റണം എന്ന് ആയിരുന്നു എന്റെ മനസ്സിൽ…
പക്ഷെ നാളെ പുലർച്ചെ ചേച്ചിടെ ഭർത്താവ് വരും എന്നാ കാര്യം മൈൻഡിൽ ഓടി വന്നു, ആ പരമ നാറി മൂന്ന് ദിവസം കഴിഞ്ഞു അല്ലെ പോകു.. എന്തായാലും അടുത്ത മൂന്ന് ദിവസം ഈ വഴക്കും മിണ്ടാട്ടാവും തുടരും എന്ന് തന്നെ എന്റെ മനസ് അടി വര ഇട്ടു പറഞ്ഞു…..
എന്ത് മൈര് എങ്കിലും ആവട്ടെ എന്ന് കരുതി ഇരിക്കുമ്പോൾ ആണ് അമ്മാവൻ എന്റെ ഫോണിൽ വിളിക്കുന്നത്…
ഞാൻ ഫോൺ എടുത്ത്, ഞാൻ എവിടെ എന്നാണ് അമ്മാവന്റെ ചോദ്യം വേഗം അങ്ങോട്ട്‌ ചെല്ലാൻ പറഞ്ഞു…
ഇത് എന്തിനാ ഇപ്പോൾ എന്നെ അങ്ങോട്ട്‌ വിളിക്കുന്നത് ആലോചിച്ചു.. എന്തിനെലും ആകട്ടെ കരുതി ഞാൻ കാറിൽ നിന്നു ഇറങ്ങി, ഹോസ്പിറ്റലിൽ ലിഫ്റ്റിൽ കയറി, ലിഫ്റ്റിൽ കയറിയപ്പോൾ ആണ് പുല്ലു അവർ എവിടെ ആണ്, എത്ര വാർഡിൽ ആണ് നികുന്നത് എന്ന് ചോദിക്കാൻ മറന്നത് ഓർത്തത്‌.. പുല്ലു ഗ്രൗണ്ട് ഫ്ലോറിൽ കാണിച്ച ബട്ടൺൽ കുത്തി ഗ്രൗണ്ട് ഫ്ലോറിൽ ഇറങ്ങി റിസപ്ഷൻ ൽ പോയി അന്വേശിച്ചു,
