നാളെ തൊട്ട് 4 നാൾ രാജേഷിനോട് അവിടെ വന്ന് കിടക്കുമോ എന്ന് ചോദിക്കാനാ… “
ഇത് ഒളിഞ്ഞു കേട്ട രാജേഷിന്റെ മനസ്സിൽ ഒരുമിച്ച് നൂറ് ലഡു പൊട്ടി…. ജവാൻ ജെട്ടിയുടെ നിയന്ത്രണം ഇല്ലാഞ്ഞത് കാരണം, ഇരു തുടകളിലും മാറി മാറി തല്ലിക്കൊണ്ട് രാധയുടെ വരവറിയിച്ചു.
സന്തോഷ സൂചകമായി രാജേഷ് അൽപം പോലും അമാന്തിക്കാതെ വാണമടിച്ചു, ഒന്നിലേറെ തവണ !
“ഓ.. ഇതാണോ ഇത്ര വലിയ കാര്യം… അവനിവിടെ ആയാലെന്ത്, അവിടെ ആയാലെന്ത്? അവൻ അങ്ങു എത്തിക്കോളും “
“അതേയ്… ഇപ്പോഴത്തെ പിള്ളേരല്ലേ… അവർക്ക് ചമ്മലൊക്കെ കാണും, അതോണ്ടാ… “
“രാധ ധൈര്യായി പൊയ്ക്കോ “
രാധ ചന്തീം വെട്ടിച്ചോണ്ട് പോയി…
നിതംബം തുള്ളി തെറിപ്പിച്ചു നടന്ന് പോകുന്നത് കണ്ടാൽ, പെറ്റ തള്ള പോലും വിരലിട്ട് പോകും !
“രാജേഷേ… ” അമ്മ നീട്ടി വിളിച്ചു
പാലാഭിഷേകത്തിന്റെ അവസാന പാഠം ആവുന്നേ ഉള്ളൂ…
“ദാ വരുന്നമ്മേ ” രാജേഷ് സന്തോഷത്തിലായിരുന്നു.
“എന്താമ്മേ? “
“മോനേ… രാധേടെ കെട്ടിയോനും മോനും നാല് നാൾ ഇവിടെ ഇല്ലത്രെ…. അവൾ തനിച്ചാ… രാത്രി നീയെവിടെ കിടക്കണം “
“പോ… അമ്മേ… എനിക്കെങ്ങും വയ്യ ” പൊട്ടിത്തെറിച്ച പോലെ അഭിനയിച്ച രാജേഷ് പറഞ്ഞു..
“മോനേ… ഞാൻ പറേന്നത് കേൾക്ക് “
“അമ്മ ഒന്നും പാണേണ്ട ” ഉള്ളിൽ മത്താപ്പ് കത്തുന്നത് മറച്ചു വെച്ചു, രാജേഷ് “എതിർപ്പ് “അറിയിച്ചു
(“ഒരുപാട് നിര്ബന്ധിക്കണം !” കൊതി ഏറി രാജേഷ് മനസ്സിൽ പറഞ്ഞു )
“ശോ… ഞാൻ അവൾക്ക് വാക്കും കൊടുത്തു പോയല്ലോ? “
“അമ്മ ഈ ആവശ്യമില്ലാത്ത പണിക്കൊക്കെ പോകുന്നതെന്തിനാ? “ഉള്ളിൽ തിര തല്ലി എത്തുന്ന ആമോദം ഒതുക്കി രാജേഷ് ചോദിച്ചു.
“ശരി, വേറെ ആളെ നോക്കാൻ പറയാം “
“എന്ന് വെച്ചു അമ്മ നാണം കെടേണ്ട… ഇപ്പൊ ഞാൻ പോകാം.. ഇനി പറഞ്ഞേ ചെയ്യാവു “
“ശരി, മോനെ, സന്തോഷം “
