”കുഞ്ഞ് പോയി കുളിച്ച് വാ ഞാന്‍ ശാപ്പാട് റെഡിയാക്കി വയ്ക്കാം… വാ… മുറിയൊക്കെയൊന്ന് കാണിച്ചുതരാം…”
ശരിയാണ് മുറിയും വീടിന്റെ ഓരോ മൂലകളും തങ്ങളെക്കാള്‍ കൃത്യമായി അറിയാവുന്നത് മാധവേട്ടനാണ്. പണ്ട് മുതലേ ഇവിടെ ഒരുപാട് ജോലിക്കാരുള്ളപ്പോഴും വീടിനുള്ളില്‍ കയറുവാനും എല്ലാകാര്യങ്ങള്‍ ശ്രദ്ധിക്കുവാനും മാധവേട്ടന് മാത്രമേ അധികാരമുള്ളായിരുന്നുള്ളു. ഒരുകണക്കിന് നോക്കിയാല്‍ തങ്ങളുടെ വീടിന് വേണ്ടി സ്വന്തം ജീവിത സുഖങ്ങള്‍ പോലും മാറ്റിവെച്ച മനുഷ്യനാണ് ഈ മാധവേട്ടന്.
ജ്യോതി ഐപിഎസിന്റെ മനസ്സൊന്ന് പിടഞ്ഞു.
”വാ… കയറി വാ…” ജ്യോതിക്കായി ഒരുക്കിയിട്ട മുറിയിലേക്ക് ജ്യോതിയുടെ കൈപിടിച്ച് മാധവേട്ടന് കടന്നു. അയാളുടെ കൈയ്യിലെ തഴമ്പ് തന്റെ കയ്യില്‍ സ്പര്‍ശിച്ചപ്പോള്‍ ജ്യോതി ഐപിഎസിന്റെ ഉള്ളിലൊരു മിന്നലുണ്ടായി. എന്തോ ഒരു കിരുകിരുപ്പ്. മുറിയില്‍ അരണ്ടവെളിച്ചമായിരുന്നു. മുകളിലെ ഒരു ഓടിന് പകരം ഗ്ലാസ് ഇട്ടിരിക്കുന്നതില്‍ കൂടി മാത്രം സൂര്യപ്രകാശം കടന്നു വരുന്നു.
”എസി വേണ്ടല്ലോ നല്ല തണുപ്പാണല്ലോ മാധവേട്ടാ ഇവിടെ…” ജ്യോതി മാധവന്റെ തോളില്‍ പിന്നെയും പിടിച്ചു.
”ലൈറ്റിട്ടില്ല കുഞ്ഞേ… ഇപ്പോള്‍ ഒരുമാതിരി വെള്ള ലൈറ്റില്ലേ എന്താ അതിന്റെ പേര് എല്ലൂരിയോ എന്തോ…”
”എല്ലൂരിയല്ല മാധവേട്ടാ… എല്‍ഇഡി…” ജ്യോതി ഐപിഎസ് മാധവേട്ടന്റെ കീഴ്ത്താടിയില്‍ പിടിച്ചു.
”ഓ… എന്തിടിയായലും മോള് വന്നിട്ട് വാങ്ങാന്ന് വെച്ചതാ… സ്റ്റേഷനിലെ ഏതെങ്കിലും കോണ്‍സ്റ്റബിളിനോട് പറ രണ്ടെണ്ണംവാങ്ങി വരാന്‍ ഇപ്പോള്‍ കിടക്കുന്നത് വെറും നാല്‍പ്പത് വോള്‍ട്ടേജിന്റെയാ…”
”അത് സാരമില്ല മാധവേട്ടാ… നമുക്കീ ഇരുണ്ട വെളിച്ചമൊക്കെ മതി… പിന്നെ നമുക്ക് ഫ്രണ്ടിലൊരു ഓഫീസ് ക്രമീകരിക്കണം. അത് ഡിപ്പാര്‍ട്ട്‌മെന്റിന്‌റെ ഭാഗമായിമായിട്ട് നമുക്ക് ചെയ്യാം… പിന്നെ കുളിമുറിയൊക്കെ ഇപ്പോഴും പുറത്ത് തന്നെയായത് മാത്രമാണ് നമ്മുടെ തറവാടിന്റെ ഏറ്റവും വലിയ ഗുണം അല്ലേ…”
”അത് മോളേ ഇനി അതൊക്കെ എടിപിടീന്ന് അകത്താക്കാന്‍ പാടല്ലേ… മോള് ആ ത്യാഗം മാത്രമൊന്ന് സഹിക്ക്…”
”ഏയ്… ഇരുട്ടായാല്‍ നമുക്ക് നമ്മുടെ കുളമുണ്ടല്ലോ കുളിക്കാന്‍…”
”ഏയ് വേണ്ട വേണ്ട… കുളത്തില്‍ കുളിക്കുന്നത് മേത്തുണ്ടിലെ കോളനിക്കാര്‍ക്ക് കാണാട്ടോ…”
”പകലല്ല മാധവേട്ടാ രാത്രി…” ജ്യോതി ലാസ്യഭാവത്തില്‍ മാധവനോട് പറഞ്ഞു.
”എന്നാ കുഞ്ഞ് കുളിച്ചിട്ട് വാ…” മാധവന്‍ അടുക്കളയിലേക്ക് നടന്നു.
