“ഉണ്ടെങ്കിൽ… ?”
“ഈ അരുണൻ വിചാരിച്ചാൽ… നടക്കാത്ത കാര്യമുണ്ടോ “.. പക്ഷെ ചെറിയ തുട്ടൊന്നും പോരാ… സാറെ…
“എത്ര വേണം.. ?
“ഒരു ലക്ഷം… “
“സമ്മതം.. “
“എങ്കിൽ കാത്തിരിക്കൂ.. “
ആ നിമിഷം മുതൽ ക്ലാര എന്ന യമണ്ടൻ ചരക്കിനെ മനസ്സിൽ ഇട്ട് താലോലിക്കാൻ തുടങ്ങി ജോയ്.. ..
പിരിയാൻ നേരത്തു ഒരു കാര്യം അരുണൻ പ്രത്യേകം ഓര്മിപ്പിച്ചിരുന്നു -പറന്ന് പണ്ണുന്ന ഇനമാ… സർവ വിധവും അവളെ ആഞ്ഞു പണ്ണി സുഖിപിച്ചോണം.. ഒരു മാതിരി നനഞ്ഞ തൊഴിൽ പാടില്ല… വാങ്ങുന്ന കാശിനു തക്ക നിലയിൽ എന്തിനും അവൾ സഹകരിക്കും.. കട്ടകട്ട നിന്നോണം.. കളി തുടങ്ങി കഴിഞ്ഞാൽ പിന്നെ പച്ച തെറി പറയുക അവളുടെ ശീലമാണ്… തിരിച്ചു നല്ല തെറി അവളെയും വിളിക്കണം… സംഭോഗം അതിന്റെ പൂർണതയിൽ എത്താൻ അത് ആവശ്യമാണ് എന്ന പക്ഷക്കാരി ആണ് അവൾ…
അവളെങ്ങനെ നടന്ന് കളിക്കുന്ന ഇനമല്ല… അവൾക് കൂടി മനസിന് ഇണങ്ങുന്ന ചുള്ളന്മാർ ആണെങ്കിൽ ഉത്തമം… അല്ലാതെ കാശ് കിട്ടുമെങ്കിൽ ആരായാലും മതി എന്ന നിലയല്ല… നമ്മളെ നൂറ് ശതമാനം ത്രിപ്തിപെടുത്താൻ അവൾ ശ്രദ്ധിക്കും.. തിരിച്ചും വേണം.. ഇന്നാൾ എന്ന് വച്ചാൽ ഏതാനും മാസങ്ങൾക് മുമ്പ് ഒരു മൂവാറ്റുപുഴക്കാരൻ കാക്ക, പൂത്ത പണമാ.. കണ്ടാൽ ദുൽഖർ സൽമാൻ തന്നെ…. അവസാനം എന്തിന് പറയുന്നു.. പച്ച തെറി അഭിഷേകം നടത്തി വിട്ടു, “ഒരുത്തൻ വന്നേക്കുന്നു, കൊ ണക്കാൻ.. വലിച്ചെടുത്തോണ്ട് പോടാ “
ഇത്രയും കേട്ടപ്പോൾ ജോയ് വല്ലാതായി… അപ്പോൾ മുതൽ ക്ലാരയെ പണ്ണുന്നത് മനസ്സിൽ സങ്കല്പിക്കാൻ തുടങ്ങി… പഴുത് അടച്ചുള്ള ഒരു സമ്പൂർണ പണ്ണൽ… അതിനുള്ള ചേരുവകൾ ആലോചിക്കാൻ തുടങ്ങി… എന്ന് വച്ചാൽ പണ്ണി പോയാലും അവളുടെ മനസ്സിൽ അവൾ ഉണ്ടാവണം… എന്റെ കുണ്ണ അവൾ അന്വേഷിച്ചു വരുന്ന വിധം അവളെയും സന്തോഷിപ്പിക്കണം…
രണ്ട് ദിവസങ്ങൾ ഒരു വിധം തള്ളി നീക്കി. അരുണന്റെ വിളി വന്നില്ല.. സഹി കെട്ട ജോയ് അരുണനെ വിളിച്ചു, “ഒരു കാര്യം ഏറ്റിട്ട് പോയാൽ ഇങ്ങനെ ആണോ.. ? എന്തായി ക്ലാര…? “
