“എന്നാൽ കൂട്ടുകാരെ ആരെയെങ്കിലും വിടൂ”
“അവർക്ക് ഇതൊന്നും അറിയില്ല. അറിഞ്ഞാല് അവർ അത് മുതൽ എടുക്കും., നിനക്ക് പോകാൻ പറ്റൂമോ?
” ഞാനോ… എനിക്ക് ഇതൊന്നും പരിചയം ഇല്ല.”
“ഒന്നും ഇല്ല വിദ്യ, അവിടെ പോയി അവരോടെ ഒരുമാസത്തെ അവധി ചോദിച്ചാൽ മതി, അവർ എന്തെങ്കിലും കണ്ടീഷൻ പറഞാൽ അത് അനുസരിക്കാം എന്ന് പറഞ്ഞോളൂ… നമ്മുടെ മുന്നിൽ വേറെ വഴി ഇല്ല…”
വേറെ ഒരു മാർഗവും ഇല്ലാത്തത് കൊണ്ട് ഞാൻ അതിനു സമ്മതിച്ചു,
പിറ്റേന്ന് രാവിലെ തന്നെ ഞാൻ കുളിച്ചൊരുങ്ങി ഒരു ചുരിദാർ ഇട്ട് പോകാൻ തയ്യാർ ആയി,
ഏട്ടൻ :. “നീ ഇത് ഇട്ടാണോ പോകുന്നെ?”
“ഇതിന് എന്താ കുഴപ്പം”
“വിദ്ധ്യ, നീ പോകുന്നത് കടം ചോദിക്കാൻ ആണ്… നിന്നെ കാണുമ്പോൾ അവർക്ക് കടം തരാൻ തോന്നണം, നല്ല ഏതേലും ഡ്രസ്സ് ഇട്ടു വായോ.”
“എന്നാ ഏട്ടൻ തന്നെ സെലക്ട് ചെയ്ത് താ”
ഏട്ടൻ ഒരു വെള്ള സാരിയും നീല ബ്ലൗസും എന്നെ ഉടുപ്പിചു,
ഇറങ്ങുന്നതിനു മുന്നെ വയറിൽ കുത്തിയിരുന്നു സൂചി അഴിച്ചു മാറ്റി വയർ കുറച്ച് എക്സ്പോസ് ആക്കി.
ഒരു പത്തുമണിയോടെ ഞാൻ അവരുടെ ഓഫീസിൽ എത്തി. ഞാൻ വിചാരിച്ച പോലെ ഒരു ഓഫീസ് ആയിരുന്നില്ല അവിടെ.
അത് ഒരു ഫാം ആയിരുന്നു. 5-6 ഏക്കർ വരുന്ന ഒരു വലിയ ഫാം. ഒരുപാട് മരങ്ങളും പശുക്കളും അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നു. എല്ലാത്തിനും മീതെ ചാണകത്തിൻ്റെ ഗന്ധവും.
അവിടെ നിന്ന ഒരു പണിക്കാരൻ തമിഴനോട് ഞാൻ ഓഫീസ് തിരക്കി, കുറച്ചു അകലെ ഉള്ള ഒരു ഷീറ്റ് ഇട്ട സ്ഥലം അയാൾ കാണിച്ചു തന്നു.
വയ്ക്കൊലും പുല്ലും ഒക്കെ ആയിരുന്നു അവിടെ
അതിൻ്റെ ഒരു വശത്ത് ഒരു ടേബിളിൽ ഒരു വെള്ള തൊപ്പിയും കണ്ണാടിയും ഒക്കെ വച്ച ഒരാൾ ഇരുന്ന് എന്തോ എഴുതുന്നു, 60ന് അടുത്ത് പ്രായം ഉണ്ടാകും അയാൾക്ക്. പക്ഷേ ആരോഗ്യവാൻ ആണ്.
