“എടി അതിന്റെ ഒരു ഭാവിയുടെ കാര്യമല്ലേ..നമ്മള്‍ അല്ലാതെ വേറെ ആരാ അവരെ സഹായിക്കാന്‍”
“ഒരു സഹായോം വേണ്ട..നിങ്ങള് വേറെ പണി നോക്ക്”
എനിക്ക് ബിപി നല്ലപോലെ ഉണ്ടെങ്കിലും, ധന്യയുടെ ഓര്‍മ്മ അതിനെ മറികടക്കാന്‍ എനിക്ക് ശക്തി നല്‍കി.
“നീ എന്ത് പറഞ്ഞാലും ഞാന്‍ ചേച്ചിയോട് പറഞ്ഞു പോയി..ഞാനവളെ വിളിച്ചോണ്ട് വരാന്‍ പോവാ..നീ വെറുതെ അലമ്പുണ്ടാക്കല്ലേ ആ കൊച്ചു വരുമ്പോള്‍”
“നിങ്ങള് എന്ത് പണ്ടാരം വേണേലും ചെയ്യ്‌..എന്നേം എന്റെ പിള്ളേരേം ഉപദ്രവിക്കാതിരുന്നാല്‍ മതി”
അങ്ങനെ ഞാന്‍ പോയി. ധന്യയെ കണ്ടപ്പോള്‍ ഞാന്‍ ഞെട്ടി എന്ന് പറഞ്ഞാല്‍ തീരെ കുറഞ്ഞുപോകും. കാരണം അഞ്ചു വര്‍ഷങ്ങള്‍ അത്രയ്ക്ക് അവളെ മാറ്റിയിരുന്നു. അന്ന് ചെറുതായി കൂമ്പി തുടങ്ങിയിരുന്ന മുലകള്‍ ഇപ്പോള്‍ രണ്ടു കരിക്കിന്‍ കുടങ്ങള്‍ ആയി നെഞ്ചു തികഞ്ഞു കവിഞ്ഞ് വളര്‍ന്നു മുഴുത്തിരുന്നു. മുഖത്തിന്റെ തുടുപ്പും ചുണ്ടുകളുടെ ശോണിമയും രണ്ടിരട്ടി കൂടി. ബാക്കി എല്ലാം അതെ അനുപാതത്തിലോ കുറച്ചു കൂടുതലോ കൂടിയിരുന്നു.
“ഹായ് അങ്കിള്‍” എന്നെ കണ്ടപ്പോള്‍ പഴയ പ്രസരിപ്പോടെ അവള്‍ ഓടിയെത്തി കൈകളില്‍ പിടിച്ചു.
“നീ അങ്ങ് വലുതായല്ലോടി?”
“അങ്കിള്‍ കുറെ ചെറുതും ആയി..അല്ലെ അമ്മെ” അവള്‍ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു.
കുശലസംസാരങ്ങള്‍ക്ക് ശേഷം ഒരു ടാക്സിയില്‍ ഞാനും ധന്യയും കൂടി റെയില്‍വേ സ്റ്റേഷനില്‍ കൊണ്ടുവിട്ടു. അവള്‍ അവളുടെ ബാഗും ഒപ്പം എടുത്തിരുന്നു. ചേച്ചിയുടെ ട്രെയിന്‍ പോയിക്കഴിഞ്ഞപ്പോള്‍ ഞങ്ങള്‍ ഒരു ഓട്ടോ പിടിച്ചു ബസ് സ്റ്റാന്‍ഡില്‍ എത്തി അവിടെ നിന്നും വീട്ടിലേക്കുള്ള സൂപ്പര്‍ ഫാസ്റ്റില്‍ കയറി. വഴിനീളെ ധന്യ കലപില സംസാരമായിരുന്നു. ആണുങ്ങള്‍ മൊത്തം ഒലിപ്പിച്ചുകൊണ്ട് അവളെ നോക്കി വെള്ളമിറക്കുന്നത് ഞാന്‍ കാണുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
ഞങ്ങള്‍ക്ക് ഇറങ്ങാനുള്ള സ്റ്റോപ്പ് അടുക്കുന്നതിനും മുന്‍പേ സന്ധ്യയായി കഴിഞ്ഞിരുന്നു. മൂടിക്കെട്ടിക്കിടന്ന മാനത്ത് മിന്നല്‍പിണരുകള്‍ പായുന്നത് കണ്ടു ധന്യ എന്നോട് ചേര്‍ന്നിരുന്നു.
“മഴ പെയ്യുമോ അങ്കിളേ” അവള്‍ ചോദിച്ചു.
“തുലാവര്‍ഷം തുടങ്ങാറായി..അതിന്റെ മട്ടാണ്…” ഞാന്‍ പറഞ്ഞു.
അല്പം കഴിഞ്ഞപ്പോള്‍ ഇടിയോടൊപ്പം മഴയും ആരംഭിച്ചു. ആളുകള്‍ ബസിന്റെ ഷട്ടറുകള്‍ താഴ്ത്തിയിടാന്‍ തുടങ്ങി.
“എനിക്ക് ഇടി പേടിയാ..പക്ഷെ മഴ ഭയങ്കര ഇഷ്ടവും” ധന്യ എന്റെ കൈയില്‍ കെട്ടിപ്പിടിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു.
“ഇന്ന് നിനക്ക് രണ്ടും കിട്ടിയല്ലോ…”
ബസ് ഞങ്ങള്‍ക്ക് ഇറങ്ങേണ്ട സ്ഥലത്ത് എത്തിയപ്പോള്‍ ഞാനും അവളും ഇറങ്ങി. പുറത്ത് മഴ നന്നായി പെയ്യുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ഞങ്ങള്‍ ഇറങ്ങി ഓടി സ്റ്റാന്റിന്റെ കെട്ടിടത്തിലേക്ക് കയറി.
“ശ്ശൊ മഴ..ഐ ലവ് ഇറ്റ്‌ അങ്കിള്‍” ധന്യ പറഞ്ഞു.
