എന്റെ കാട്ടുകാരിൽ ചിലർ അവരെ പരിഹസിച്ചു.
ആ സമയത്ത് ആണ്‌ റിൻസിയുടെ അപ്പൻ തോമസ് ചേട്ടൻ അവിടേക്ക് വന്നത്. റിൻസിയെ കണ്ടതും അയാൾ അവളെ കെട്ടിപിടിച്ചു കരയാൻ തുടങ്ങി.
” മോളെ വിടും കാറും എല്ലാം പോയി……. നിന്നെ കൂടെ നഷ്ട്ടപെട്ടു എന്ന ഞങ്ങൾ വിചാരിച്ചത്………….. നിനക്ക് കുഴപ്പം ഒന്നും ഇല്ലാലോ”
അയാൾ അവളെ അടിമുടി ഒന്നു നോക്കി എന്നിട്ട് തുടർന്നു.
” മോളെ നിന്റെ പാസ്സ്പോര്ട്ടും സർട്ടിഫിക്കറ്റും എല്ലാം വെള്ളത്തിൽ പോയി………… ഇനി ഡ്യൂപ്ലിക്കേറ്റ്സ് എല്ലാം എടുത്ത് വരുമ്പോയേക്കും……… അഡ്മിഷൻ ന് അവിടെ എത്തേണ്ട സമയം കഴിയും ”
” എനിക്ക് ഈ അവസ്ഥയിൽ പുറത്തൊന്നും പോയി പഠിക്കണ്ട ഇവിടെ എവിടെങ്കിലും അഡ്മിഷൻ ശെരിആകും………….. അമ്മ എവിടെ…… അമ്മക്ക് കുഴപ്പം ഒന്നും ഇല്ലല്ലോ ”
“അവൾക്ക് കുഴപ്പം ഒന്നും ഇല്ല ഞങ്ങൾ രണ്ടുദിവസം ആയിട്ട് ക്യാമ്പിലാ …….. നാട്ടുകാരുടെ സഹായം കൊണ്ട് തിന്നും കുടിച്ചും അങ്ങനെ………”
അയാൾ വിതുമ്പുന്നുണ്ടായിരുന്നു എല്ലാം നഷ്ട്ടപെട്ടവന്റെ വിഷമം.
“അപ്പ ഇത് റോയ്……… ഞാൻ റോയ്യുടെ കൂടെ ആയിരുന്നു ”
” ആഹ്ഹ എനിക്ക് അറിയാം ടീവി യിൽ കണ്ടായിരുന്നു ”
അയാൾ ഞാൻ ഇരുന്ന കട്ടിലിന്റെ അടുത്തേക്ക് വന്നു.
” ഞാൻ അവളെ കണ്ട സന്തോഷത്തിൽ മോന്റെ കാര്യം മറന്നു പോയതാ…… മോനോട് എങ്ങനെ നന്ദി പറയണം എന്ന് എനിക്ക് അറിയില്ല ”
അയാൾ എന്റെ കയ്യ് പിടിച്ചു അതിൽ മുഖം ചേർത്തു. എനിക്കു സങ്കടം തോന്നി. ഞാൻ അയാളുടെ തോളിൽ തട്ടി ആശ്വസിപ്പിച്ചു.
ഞങ്ങളുടെ ട്രിപ്പ് കഴിഞ്ഞപോയെക്കും നേരം ഇരുട്ടി തുടങ്ങിയിരുന്നു. ഹോസ്പിറ്റലിൽ നിന്നും ഇറങ്ങാൻ നിൽക്കുമ്പോൾ തോമസ് ചേട്ടൻ എന്നോട് ചോദിച്ചു.
” മോന്റെ വീട്ടിൽ നിന്നും ആരും വന്നില്ലേ ”
“ഇല്ല അവരെക്കെ ക്യാമ്പിൽ ആണ്‌…….. എന്നോട് അങ്ങോട്ട് ചെല്ലാൻ പറഞ്ഞു ”
” ഏത് ക്യാമ്പിൽ ”
” നമ്മുടെ അവിടുള്ള സ്കൂളിൽ ആണ്‌ ”
” ഞങ്ങൾ ഇപ്പോൾ പഴയ പള്ളി മേടയിലെ ക്യാമ്പിലാ…….. ഞങ്ങൾ എന്നാൽ ഇറങ്ങട്ടെ ‘”
