ബാലു : “ല്ല” ബാലു കളിയാക്കി
ശ്യാമ : “എന്തോന്ന് ല്ല, ഞാൻ കടിച്ച പേരയ്ക്കായ്ക്ക് ഒരു കോടിയാണ് വില.”
ബാലു : “ഞാൻ തിന്നണമെങ്കിൽ അത് പറ, ഇങ്ങ് തന്നേക്ക് വേണേൽ തിന്നേക്കാം.”
അവൾ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് അത് അവന് നൽകി.
ശ്യാമ കൈ എല്ലാം ടിഷ്യൂപേപ്പറിൽ തുടച്ച് വേസ്റ്റ് ബാസ്‌ക്കറ്റിൽ ഇട്ടു.
ശ്യാമ : “വെള്ളം കുടിക്കട്ടെ,” തന്നോട് തന്നെ പറഞ്ഞ് അവൾ വീട്ടിൽ നിന്നും കൊണ്ടുവന്ന കുപ്പിയിൽ നിന്നും വാ മുട്ടിച്ച് വെള്ളം കുടിക്കാൻ തുടങ്ങി.
“എനിക്കും താ”, ബാലു പറഞ്ഞു.
അവൾ ആ കുപ്പി അവന്റെ നേരെ നീട്ടി..
അവൻ വാ മുട്ടിക്കാതെ അതിൽ നിന്നും കുടിച്ചു.
ശ്യാമ : “നമ്മുടെ പോക്ക് ശരിയല്ല,” അവൾ പെട്ടെന്ന് പറഞ്ഞു.
ബാലു : “ഉം?” അവൻ ചോദിച്ചു.
ശ്യാമ : “ച്ചും, ഒന്നുമില്ല.” അവൾ ചുണ്ടുകൊണ്ട് ഒരു സ്വരം കേൾപ്പിച്ചു.
ഈ അഭൗമസൗന്ദര്യത്തിന്റെ എന്ത് സംഭവവും രുചിക്കാൻ ബാലു തയ്യാറായിരുന്നു. പക്ഷേ അതൊന്നും അവൻ പുറത്ത് കാട്ടിയില്ല.
സംഭവബഹുലമായ നിരവധി ദിനങ്ങൾ അടർന്നുവീണുകൊണ്ടിരുന്നു. അവളുടെ എല്ലാകാര്യങ്ങളിലും ബാലു ഇടപെട്ടു തുടങ്ങി. അവൾ ബാലുവിനോട് എന്തു തുറന്നു പറയുന്ന അവസ്ഥയിലെത്തി. എടീ പോടീ എന്നൊക്കെ ചിലപ്പോൾ ബാലു വിളിക്കും. അവൾ അതിന് എതിരൊന്നും പറയാതിരുന്നതിനാൽ ബാലുവിന് അത് സന്തോഷവുമായിരുന്നു.
ശ്യാമ : “ഞാൻ എന്റെ മുടി ഒന്ന് സ്‌ട്രൈറ്റെൻ ചെയ്താലോ?” അടുത്ത ദിനം പുതിയ കോളുമായി വന്നു.
ബാലു : “3000 രൂപ ആകും, അറിയാമോ?”
ശ്യാമ : “ചേട്ടൻ തരില്ലേ?” അവൾ കളിയായി ചോദിച്ചു.
ബാലു : “പിന്നെ..!!”
ശ്യാമ : “എന്നാൽ വേണ്ട..” അവൾ പിണങ്ങി.
അവൻ ശ്രദ്ധിക്കാൻ പോയില്ല.
അടുത്ത ദിവസവും, അതിന്റെ അടുത്ത ദിവസവും അവൾ മൂഡോഫ് ആയി കാണപ്പെട്ടു. അവൻ ആദ്യമൊന്നും കാര്യമാക്കിയില്ല. പക്ഷേ പിന്നെയും അത് തുടർന്നപ്പോൾ അവൻ ചോദിച്ചു.
ബാലു : “എന്താ മുടിയുടെ കാര്യത്തിന് എന്നോട് പിണക്കമാണോ?”
അവൾ പകപ്പോടെ അവനെ നോക്കി,
