അവൾ വസ്ത്രം ധരിച്ച് പുറത്തിറങ്ങി. ഒന്നു ചുറ്റുപാടും നോക്കി. ഇല്ല…അവൻ ഇവിടെയെങ്ങുമില്ല. അവൾ മെല്ലെ മകൻ നിന്നിരുന്ന ഭാഗത്തേക്ക് നടന്നു.
അവിടമാകെ ഒന്നു വീക്ഷിച്ചു. ഓലയിൽ വീണ് താഴേക്ക് ഒഴുകുന്ന നല്ല കട്ടിപ്പാൽ. അവൾ മെല്ലെ കുനിഞ്ഞ് അത് വിരലിൽ തോണ്ടിയെടുത്തു മണപ്പിച്ചു. കുണ്ണപ്പാൽ… അതേ കുണ്ണപ്പാൽ തന്നെ. തന്റെ മകന്റെ…
ഉമ്മയെ നോക്കി അടിച്ചൊഴിച്ച വാണപ്പാൽ. ഇത് സത്യത്തിൽ തന്റെ പൂറിന് അർഹതപ്പെട്ടതല്ലേ…
അവൾ അവിടെ കുന്തിച്ചിരുന്ന് ചെറ്റയിലേക്ക് മുഖം അടുപ്പിച്ചു. പിന്നെ ഭ്രാന്തമായ വികാരത്തോടെ നാവ് നീട്ടി ആ ചെറ്റയിൽ നിന്നും തന്റെ മകന്റെ ശുക്ലം നക്കിയെടുത്തു. ഒരു തുള്ളിപോലും പാഴാകാതെ മുഴുവൻ നക്കിയെടുത്തു.
അൽപ്പം തുറന്ന ജനലിന്റെ വിടവിൽകൂടി ഇത് കണ്ടുകൊണ്ടു നിന്ന റഫീക്കിന്റെ കുണ്ണ വീണ്ടും കുലച്ചു. തന്റെ ശുക്ലം ആസ്വദിച്ചു നക്കുന്ന ആ വായിലേക്ക് കുണ്ണ കുത്തിയിറക്കി അടിച്ചു പാല് കുടിപ്പിക്കാൻ അവൻ കൊതിച്ചു.
ഉച്ചകഴിഞ്ഞ് പെയ്യാൻ തുടങ്ങിയ മഴ രാത്രിയായിട്ടും തുള്ളിമുറിയാതെ പെയ്തുകൊണ്ടിരുന്നു.. വീടിന് തൊട്ടുതാഴെയുള്ള ഇടവഴിയിൽ വരെ വെള്ളം കയറി. ചെറിയൊരു കുന്നിന്റെ മുകളിലായിരുന്നു അവരുടെ വീട്. അതിനു താഴെ ചുറ്റിനും വെള്ളം നിറഞ്ഞപ്പോൾ ആ വീട് ഒറ്റപ്പെട്ട ഒരു തുരുത്തിൽ നിൽക്കുന്നപോലെ തോന്നി. സന്ധ്യക്ക് മുൻപേ പോയ കറണ്ട് ഇതുവരെ വന്നിട്ടില്ല. ഇന്നിനി അത് വരുമെന്നും തോന്നുന്നില്ല.
രാത്രി എട്ടു കഴിഞ്ഞു. അത്താഴം വിളമ്പിവച്ചിട്ട് ഷാഹിദ മകനെ വിളിച്ചു.
“റഫീക്കേ… മോനേ… വന്ന് അത്താഴമുണ്ടിട്ട് കിടക്കാൻ നോക്കിയേ…ഈ എമർജൻസി ലൈറ്റ് എപ്പോൾ വേണോങ്കിലും കെട്ടുപോകും. ഉള്ള വെട്ടത്തിൽ ഇരുന്ന് കഴിക്ക്…”
അവർ വേഗം ആഹാരം കഴിച്ചു. പാത്രങ്ങളെടുത്ത് ഉമ്മ അടുക്കളയിലേക്ക് പോയി. എമർജൻസി ലാമ്പ് അവർ എടുത്തുകൊണ്ടു പോയപ്പോൾ മുറിയിൽ ഇരുട്ട് പരന്നു. അവൻ കൈ കഴുകി ലുങ്കിയിൽ തുടച്ചിട്ട് മുൻ വാതിൽ തുറന്ന്
