പാടത്തു നിന്നും വീശിയ തണുത്ത കാറ്റിന്‍റെ സുഖശീതളിമയില്‍ രണ്ടാം നിലയിലേ മുറിയില്‍ ഞാനുറങ്ങി.
വെളുപ്പാന്‍ കാലമായപ്പോള്‍ പതിവു പോലെ കുട്ടികൃഷ്ണന്‍ വടിപോലെയായി മുണ്ടില്‍ കൂടാരമടിച്ചു സമരം തുടങ്ങി. . മൂത്രം മുട്ടിയിട്ടു സഹിക്കുന്നില്ല. എഴുന്നേറ്റു നോക്കിയപ്പോള്‍ നേരം ഏതാണ്ടു വെളുത്തിരുന്നു. കോണിപ്പടിയിറങ്ങി കതകു തുറന്നു വെളിയില്‍ വന്നു. തെക്കു വശത്ത് ചായ്ച്ചു കെട്ടിയിരിക്കുന്ന തൊഴുത്തിന്‍റെ വശം ചരിഞ്ഞു നിന്നു. മുണ്ടു പറിച്ച് തോളിലേയ്ക്കു ചുറ്റി. ഈ നാട്ടിമ്പുറത്ത് ആരെ പേടിക്കണം, ആരു കാണാന്‍, നല്ല രസം ഇങ്ങനെ നില്‍ക്കാന്‍ തന്നേ. ഗുലാനെ കയ്യിലെടുത്തു, അവനങ്ങനെ ദേഷ്യം പിടിച്ച് പരമാവധി ഗംഭീരനായി നില്‍ക്കുകയാണു. കാണാന്‍ നല്ല ശേല്. അടിമുടി അവനേ ഒന്നു തഴുകി. നല്ല ഗാംഭീര്യം. മൂത്രം കെട്ടിനില്‍ക്കുന്ന അവസ്ഥയിലും അവനെ ഒന്നു താലോലിക്കാന്‍ മറന്നില്ല. എന്നും രാത്രി അവനൊന്നു ഛര്‍ദ്ദിക്കുന പതിവുണ്ടായിരുന്നു, അതിന്‍റെ പിണക്കമാകാം അവന്‍ അടങ്ങാന്‍ കൂട്ടാക്കിയില്ല. പിന്നെ അടുത്തു നിന്ന ചേമ്പിലക്കൂട്ടങ്ങളിലേയ്ക്കു ലക്ഷ്യം വെച്ച് പമ്പു ചെയ്യാന്‍ നോക്കി. ആ നില്‍പ്പില്‍ ഒന്നൊന്നര മിനിട്ടു വേണ്ടി വന്നു മൂത്രം വന്നു തുടങ്ങാന്‍. കാരണം വാല്‍വ് അടഞ്ഞ് അവന്‍ കമ്പിയായി നില്‍ക്കുവല്ലേ. പിന്നെ പിന്നെ എളുപ്പമായി.ആഹാ.. പല ചേമ്പിലകളില്‍ തട്ടി മഞ്ഞ നിറമുള്ള മൂത്രം തെറിക്കുന്നത് കണ്ടു രസിച്ച് പരിപാടി ഒരു വിധത്തില്‍ അവസാനിപ്പിച്ചു. ഒന്നു രണ്ടു കുടഞ്ഞു, അപ്പോഴേയ്ക്കും അവന്‍റെ വീര്യം അടങ്ങിയിരുന്നു. മുണ്ടെടുത്ത് അരയില്‍ ചുറ്റാന്‍ ഒരുങ്ങി. അപ്പോഴൊരു പെണ്ണിന്‍റെ ശബ്ദം.
‘ എന്നയ്യാ ഇത്..? കൊഞ്ചം ഓരം തിരിഞ്ഞു നിന്നു പണ്ണലാമേ…’
‘ ങേ’… ‘ ഞാന്‍ ഞെട്ടി. ഇതെവിടുന്ന് ഈ പെണ്ണിന്‍റെ ശബ്ദം. പെട്ടെന്ന് മുണ്ടുടുത്തു ചുറ്റും നോക്കി.
‘ ആരാത്…’ ഞാന്‍ ചോദിച്ചു.
‘ നാന്‍ താന്‍ … ഇങ്കെ… ഉള്ളേ ഇരുക്ക്…’ തൊഴുത്തില്‍ നിന്നാണു ശബ്ദം. താഴ്ത്തി ചെരിച്ചു കെട്ടിയിരുന്ന തൊഴുത്തിന്‍റെ മേല്‍ക്കൂരയ്ക്കടിയില്‍ കൂടി ഞാന്‍ കുനിഞ്ഞു നോക്കി. ദേ, അവിടെ ഇരിക്കുന്നു ഇങ്ങോട്ടു നോക്കി നീലപ്പാവാടയും ചുവന്ന ബ്ലൗസും വെള്ള ഡാവണിയും ചുറ്റി ഒരു പെണ്ണ്. ഭഗവാനേ ! അവളെല്ലാം കണ്ടു. ചരിഞ്ഞ മേല്‍ക്കൂരയുടെ അറ്റം കാരണം തൊഴുത്തിലിരുന്ന അവളേ ഞാനൊട്ടു കണ്ടുമില്ല, അരികില്‍ കടന്നു പോന്നപ്പോള്‍ ശ്രദ്ധിച്ചുമില്ല.
അയ്യോ.. ഞാന്‍… രാവിലേ മുള്ളാന്‍…
എന്നയ്യാ ഇത്… നാന്‍ ഇങ്കേ ഒരു പൊണ്ണ് ഇരിക്കുന്നത് കണ്ടിട്ടും എല്ലാം പൊക്കിപ്പിടിച്ച് …’
‘ സത്യമായിട്ടും ഞാന്‍ ഇതിനേ കണ്ടില്ല… നിങ്ങളാരാ..?…’
‘ അതു ശെരി, നാന്‍ ആരാന്ന്… അമ്മാക്കിട്ടെ ശൊല്ലപ്പോറേന്‍…’
‘ അമ്മയാണെ സത്യം ഞാനറിഞ്ഞില്ല…. ഇയാളിവിവിടെ എന്തെടുക്കുവാ… ഈ പരപരാ വെളുപ്പിനു…?..’
‘ നാന്‍ പശുവിനേ കറക്കുവാരുന്നു. അപ്പോ നീങ്കെ… വന്ത്… അന്ത തുണി മേലെപ്പോട്ട്… അന്ത പെരിയ സാമാനം… കയ്യിലേ എടുത്ത് എന്നെന്നവാ ശെയ്യറത്…. ഉങ്കളുക്ക് വെക്കമേ ഇല്ലയാ…? ഛെ.. ഛെ..’ ആ പെണ്ണ് നിര്‍ത്തി.
‘ അയ്യോ ഞാനറിയാതെയാ… അപ്പച്ചിയോടു പറയേണ്ട… ഇനി ഉണ്ടാവില്ല…’
ഞാനാകെ വിരണ്ടു. പണ്ടേ ഞാന്‍ പേടിത്തൊണ്ടനാ. മനസ്സില്‍ സകല പെണ്ണുങ്ങളേയും തുണിയുരിച്ചു പണ്ണും, വാണമടിക്കും. നേരില്‍ കണ്ടാല്‍ നെഞ്ചിടിക്കും, മറ്റൊന്നു കൊണ്ടുമല്ല, മാനഭയം കൊണ്ട്. ഒരു പെണ്ണിനേ ബലാല്‍സംഗം ചെയ്യാന്‍ പോലുമുള്ള മനക്കരുത്തുണ്ട്. പക്ഷേ മാനം. എന്‍റേയും കുടുംബത്തിന്‍റെയും. അതോര്‍ക്കുമ്പം എല്ലാം പോകും, പിന്നെ വാണമടി തന്നേ ശരണം. ഞാന്‍ അവളേ കടന്നു പോരുമ്പോള്‍ അവള്‍ പറയുന്നത് കേട്ടു‘ നാന്‍ എല്ലാമേ പാത്താച്ച്… എന്നാ പെരിയ സാമാനം.. ആനാലും ഇപ്പടി വെളിയേ കാട്ടറുതുക്ക് ഉനക്ക് വെക്കമേ ഇല്ലയാ…?…
The Author
