“അത്… അത് എന്റെ വീട്ടിൽ വന്നു അപ്പോഴ ആദ്യം കാണുന്ന തന്നെ… അമ്മ അവിടെ ഇവൾ എന്റെ കാമുകി എന്തോ ആണെന്ന് പറഞ്ഞു ഇരിപ്പുണ്ട് ”
ജെറി ചിരിച്ചു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു… അവളുടെ മുഖം മാറുന്നത് അവൻ കണ്ടു
“അയ്യടാ… കാമുകി.. നീ അവനെ ഒന്ന് വിളിച്ചെ ഇപോ … എപ്പോ വരും എവിടാ ന്ന് ചോദിക്ക് രണ്ടും കൂടെ”
അപ്പോഴാണ് ജെറി ഫോൺ ശ്രദ്ധിക്കുന്നത്
കിരൺ ന്റെ കുറെ മിസ് കോൾ അലർട്ട് വന്നു കിടക്കുന്നത് അവൻ കണ്ടു . അവൻ ഫോണും എടുത്ത് പുറത്തേക്ക് ഇറങ്ങി അവനെ വിളിച്ചു എന്നാൽ കോൾ കണക്റ്റ് ആയില്ല . അക്ഷരയുടെ നമ്പറിൽ വിളിച്ചു നോക്കി അതും കോൾ കണക്കറ്റ് ആവുന്നില്ല .
വല്ല റേഞ്ച് ഇല്ലാത്ത സ്‌തലത്ത് ആവുമെന്ന് കരുതി അവൻ ഫോൺ പോക്കറ്റിൽ ഇട്ട് അകത്തേക്ക് കയറി.
അതേ സമയം മൂന്നാറിൽ
ഐശ്വര്യ യുടെ കൂടെ കാറിൽ ഇരിക്കുകയാണ് കിരൺ , അവനു ആകെ ഇരിക്കപൊറുതി ഇല്ല
“കിരണേ നീ ഇങ്ങനെ പേടിക്കാതേ അവളെ നമുക്ക് കണ്ടുപിടിക്കാം ”
ഐശ്വര്യ ഒരു പുഞ്ചിരിയോടെ പറഞ്ഞു
എന്നാൽ അവളുടെ മുഖ ഭാവവും സംസാരവും എല്ലാം അവനു സംശയം ജനിപ്പിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു
“ഐശ്വര്യ … നീ .. നീ എങ്ങനെ ഇപോ ഇവിടെ??”
“എവിടെ??? ”
അവൾ ഒരു കൂസലും ഇല്ലാതെ ചോദിച്ചു
“നീ ഇവിടെ ഇങ്ങനെ… ഇപ്പോൾ°?? നിനക്ക് അവളെ പറ്റി എന്തോ അറിയാം …. പ്ലീസ്…. അവൾ എവിടാ”
അവൾ ഒന്ന് ചിരിക്കുക മാത്രം ചെയ്തു
അത് അവന്റെ നെഞ്ചടിപിക്ക് കൂടുകയാണ് ഉണ്ടായത്
“ഐശ്വര്യ …. പ്ലീസ്… അക്ഷ…. അവൾ….അവൾ ഇല്ലാതെ എനിക്ക് പറ്റില്ല… പ്ലീസ് എവിടെ അവൾ??”
അപ്പോഴും അവൾ ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല.
“ഐശ്വര്യ….”
അവൻ ശബ്ദം കടുപ്പിച്ചു
“അത്രക്ക് ഇഷ്ടം ആണോ നിനക്ക് അവളെ??”
അവളുടെ കൂൾ ആയിട്ടുള്ള ചോദ്യം അവനെ ആദ്യം ഒന്ന് സ്തബ്ധനാക്കി
“എന്തേ നീ ചോദിച്ചത് കേട്ടില്ലേ?? അത്രക്ക് ഇഷ്ടം ആണോ നിനക്ക് അവളെ?”
