“ഈശ്വരാ ചെക്കൻ എന്തൊക്കെയാ ഈ പറയുന്നേ.”
ഊർമിള സ്വയം പുലമ്പി അവനിപ്പോഴും തന്റെ കുട്ടി തന്നെയല്ലേ എന്നുള്ള വാത്സല്യം അവളിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു.
‘എങ്കിൽ നിന്റെ ചെവി ഞാൻ പൊന്നാക്കും. ‘
‘ഉവ്വ ‘
‘നിന്റെ നമ്പർ താ ‘
‘എന്തിനാ..? ‘
ഊർമിള ഓരോന്ന് ചോദിക്കുമ്പോൾ മനഃപൂർവം അവൻ അവളെ ചൊടിപ്പിച്ചു കൊണ്ടേയിരിന്നു
‘നമ്പർ എന്തിനാ.. വിളിക്കാൻ ‘
‘ഇപ്പൊ സൗകര്യം ഇല്ല ‘
‘ആഹാ. ഇങ്ങോട്ട് താടാ ചെക്കാ ‘
‘ഇല്ല ‘
‘ഇതാ എന്റെ നമ്പർ 97********* ഇങ്ങോട്ട് വിളിച്ചാലും മതി ‘
‘നോക്കി ഇരുന്നോ ‘
ഗോമതി വാതിൽ മെല്ലെ തട്ടി.
“മം എന്താ ഗോമതി..? ”
“ചേച്ചി ആഹാരം എടുത്തു വെച്ചിട്ടുണ്ട്”
“ഹ്മ്മ് ഞാൻ വന്നേക്കാം ”
“ശെരി ചേച്ചി ”
ഗോമതി അടുക്കളയിലേക്ക് നടന്നു.
ഊർമിള സമയം നോക്കി
“ഈശ്വരാ സമയം പോയ പോക്കേ ”
‘നോക്കി ഇരുന്നോളാം. നീ വലതും കഴിച്ചോ….? ‘
‘ഇല്ല ഫുഡ് വാങ്ങിട്ടുണ്ട് ‘
‘ഹം. പോയി കഴിച്ചിട്ട് വാ.ഞാൻ കഴിക്കാൻ പോവാ ‘
‘മം ‘
‘പോയിട്ട് വാടാ ‘
ഊർമിള ചാറ്റ് നിർത്തി ഫോൺ കുത്തിയിട്ട് കഴിക്കാനായി പോയി.
“ഇവനെ പഴയ പടി മാറ്റി എടുക്കണം ”
അവൾ മനസ്സിൽ കുറിച്ചിട്ടു.
അൻവർ ഫോൺ വെച്ചു മുകളിലേക്ക് നോക്കി കിടന്നു. അവന്റെ ഉള്ളിൽ മഞ്ഞു പെയ്ത അവസ്ഥ.
അൻവറിന്റെ ഉള്ളിലെ പഴയ ഊർമിളയുടെ ചിത്രം അപ്പാടെ തകർന്നിരുന്നു. അമ്മയെ പോലെ കണ്ട ഊർമിള ഇപ്പോൾ അവന്റെ മനസ്സിൽ ഒരു കാമ യക്ഷിയാണ്.അവൻ അവളുടെ ശരീര ഭാഗങ്ങൾ മനസ്സിൽ അളന്നു.
വട്ട മുഖം ആരെയും കൊതിപ്പിക്കുന്ന ചുണ്ടുകൾ. ബ്ലൗസിൽ ഒതുങ്ങാത്ത മുലകൾ പുറത്തേക്ക് തള്ളിയ പിന്നഴക്. അൽപ്പം ചാടിയ വയർ. ആഴമേറിയ പൊക്കിൾ കുഴി……
ഇത്രയുമൊക്ക ആയപ്പോൾ തന്നെ തന്റെ ലഗാൻ സല്യൂട്ട് അടിച്ചു.
“ഇവൾ ഇങ്ങോട്ട് വന്നു മുട്ടിയതാ. ഇനി ഇവളെ ഞാൻ വെറുതെ വിടില്ല. ”
ഊർമിളയുടെ പ്രൊഫൈൽ പിക് നോക്കി അൻവർ പുലമ്പി.
[തുടരും]
