💔ഉയർത്തെഴുനേൽപ്പ്‌ 💔 ഈ യാത്രയിൽ 2

ഞങ്ങള്‍ കാറിനടുത്തേക്ക്  നടന്നു.  വാങ്ങിയ സാധനങ്ങള്‍  പിറകിലെ സീറ്റിൽ വച്ചു മാപ്പ് നോക്കി ഞാൻ വണ്ടി എടുത്തു.

‘പിന്നേയ് ,’ ഞാൻ അവളെ വിളിച്ചു

‘എന്താ..’ അവൾ ഇത്തിരി സ്ട്രോങ്ങ് ആയാണ് ചോദിച്ചത്

‘നീ ഇത്ര കനം പിടിക്കൊന്നും വേണ്ട, സ്ത്രീകളായാൽ ഉള്ളിൽ ഇടുന്നതൊക്കെ ഇടയ്ക്കു  മാറ്റണം ഇല്ലേൽ ഇൻഫെക്ഷൻ ആവും , ഞാൻ പറഞ്ഞു തരേണ്ട കാര്യം ഒന്നും ഇല്ലലോ ‘

‘അറിയാം’

‘പിന്നെന്താ മടിച്ച് നീന്നീര്‍ന്നെ,ചോതിക്കാതെ തന്നെ എടുക്കണ്ടേ ‘ഞാൻ  ചോദിച്ചു

‘എടുത്തല്ലോ ‘അവൾ ചിരിച്ചു പറഞ്ഞു

‘ആ എടുത്തു ‘

അവൾ മെല്ലെ ചിരിക്കുകയായിരുന്നു . ഏതാനും മിനീട്ടുകള്‍ക്കകം ഞങ്ങൾ ലൊക്കേഷനോടടുത്തു.

—————————————————————————————————————

ടാറിട്ട റോഡിൽ നിന്നും കാർ ഒരു  മൺപാതയിലേക്ക് തിരിച്ചു . മഴയ്ക്ക് ഒരു കുറവും വന്നിട്ടില്ല .വഴിയിൽ എല്ലാം മരക്കമ്പുകളും ഇലകളും വീണു കിടക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു . അര കിലോമീറ്ററോളം സഞ്ചരിച്ചപ്പോൾ ഞങ്ങൾക്ക് താമസിക്കാനുള്ള ഹോം സ്റ്റേയുടെ പേരെഴുതിയ  ബോർഡ് കണ്ടു . കാർ ഞാൻ ഇടതു വശത്തെ ഇടുങ്ങിയ വഴിയിലേക്ക് തിരിച്ചു . രണ്ടു ഭാഗത്തും മരങ്ങൾ തിങ്ങി നിറഞ്ഞു നിൽക്കുന്ന ഒരു മൺപാത . മരങ്ങളിൽ നിന്നും വലിയ മഴ തുള്ളികൾ വീണു കൊണ്ടിരിക്കുന്നു .

വഴി അവസാനിച്ചത് ചെറിയ ഒരു വീടിന്റെ മുറ്റത്താണ് . പുറത്തു നിന്നും കാണുമ്പോൾ പൂര്‍ണമായും മരം കൊണ്ട് നിർമിച്ചതു പോലെ തോന്നുന്ന ഒരു നില വീട് . അതിനു മുന്നിലെ ബോർഡ് കണ്ടപ്പോൾ ഓഫീസ്  ആണെന്ന് തോന്നി .

നിമ്മിയെ കാറിൽ ഇരുത്തി പാസ്പോര്ട്ട് കോപ്പിയുമായി  ഞാൻ കാറിൽ നിന്നിറങ്ങി ആ വീട്ടിലേക്ക് കയറി .

അടഞ്ഞു കിടന്നിരുന്ന വാതിലിൽ ഞാൻ  മുട്ടി വിളിച്ചു  . കുറച്ചു നിമിഷങ്ങൾക്കകം അറുപതിനോടടുത്തു പ്രായം തോന്നിക്കുന്ന  ഒരു സ്ത്രീ വന്നു വാതിൽ തുറന്നു . കാര്യം അവതരിപ്പിച്ചപ്പോള്‍ അവർ അകത്തേക്ക് ക്ഷണിച്ചു . ഫോര്മാലിറ്റീസ് എല്ലാം കഴിഞ്ഞ്  റൂമിലേക്കുള്ള വഴി അവർ എനിക്ക് പറഞ്ഞു തന്നു .

ഇവിടെ നിന്ന് കുറച്ചു കൂടി മുന്നിലേക്ക് പോയാൽ തടാക കരയിലായി  കാണുന്നതാണ് ഞങ്ങൾക്ക് താമസിക്കാൻ ഉള്ള വില്ല . രാത്രി ആയതിനാൽ കാഴ്ച്ചകൾ ഒന്നും വ്യക്തമല്ല . ഭക്ഷണം വേണമെങ്കിൽ നേരത്തെ പറയണം എന്ന് പറഞ്ഞു കീ തന്നവർ ഉള്ളിലേക്ക് പോയി .

ഞാൻ തിരിച്ച് കാറിലേക്കോടി . മുന്നിൽ കണ്ട വഴിയിലേക്ക്  കാർ എടുത്തു . ഏകദേശം നൂറു മീറ്ററിൽ തന്നെ ഒരു ചെറിയ വില്ല കണ്ടു . നേരത്തേ കണ്ട വീടിനേക്കാൾ ചെറിയ വില്ല .പക്ഷെ കാണാൻ അത് പോലെ തന്നെ ഉണ്ട് .