🌷 വൈശാഖി 🌷

“വരാല്ലോ… അതെന്റേയും വീടല്ലേയ്..
അല്ലെ സുമി…”

“പിന്നെ..മതി കിന്നാരം…..!! പോയി വാ ഏട്ടാ വൈകണ്ട!!”

സുമിയോടും, വൈശാഖിയോടും
യാത്ര പറഞ്ഞു ഞാൻ ബേക്കറിയിലേക്കിറങ്ങി,
ഇനി വൈശുന്ന് വിളിക്കാം അല്ലെ..
എന്തായാലും അവളെന്റെയാണ്……

കാറിൽവെച്ചു ഞാൻ വിദ്യാസാഗറിന്റെ മെലഡിയാണ് ഞാൻ കൂടുതൽ കേൾക്കാര്‌…… കാത്തിരിപ്പൂ കണ്മണി എന്ന പാട്ടു കേട്ടുകൊണ്ട് ഞാൻ ബേക്കറിയെത്തി…..

ഉച്ചവരെ വല്ലാത്ത ബോറടിയായിരുന്നു, അധികം തിരക്കൊന്നും ഉണ്ടായില്ല. പതിവായി വരുന്ന ടീച്ചേഴ്സും പിള്ളേരും മാത്രം. എങ്കിലും എന്റെയുള്ളിൽ കാമുകന്റെ ആവേശമുണ്ടായിരുന്നു, വൈശുനെ ഇനിയെന്ന് കാണുമെന്നുള്ള സങ്കടം ഉള്ളിൽ ഉണ്ടെങ്കിലും, പ്രതീക്ഷകൾ ആണല്ലോ നമ്മുടെ ജീവിതത്തെ മുന്നോട്ട് നയിക്കുന്നതെന്നോർത്തു ഞാൻ അങ്ങനെയിരിക്കുമ്പോ…
എന്റെ ഫോണിലേക്ക് ആദ്യം സുമി വിളിച്ചു. അവൾ ഊണ് കഴിച്ചെന്നു പറഞ്ഞു, എന്നോടും കഴിക്കാനും. അതൊരു പതിവ് വിളിയാണ്, ഞാൻ രണ്ടു മണിയൊക്കെ ആകും കഴിക്കാൻ എന്നാലുമവൾ ഒരു മണിയൊക്കെയാവുമ്പോ ഓർമ്മിപ്പിക്കും.

ഉച്ച കഴിഞ്ഞപ്പോൾ എന്റെ കാമിനി ഫോൺ ചെയ്തു.

“ഊണ് കഴിക്കാൻ ആയോ കുട്ടേട്ടാ…”

“നീ കഴിച്ചോ എന്റെ സുന്ദരിക്കുട്ടി…”

ഞാൻ പാർക്കിംഗ് ലോട്ടു നടന്നു..
വൈശുന്റെ കിളി നാദം എന്റെ കാതിൽ
പ്രണയത്തിന്റെ സങ്കീർത്തനം തീർത്തു..

“എനിക്കിപ്പോ കാണണം തോന്നണു കുട്ടേട്ടാ…”

“ഞാൻ വരട്ടെ… എങ്കിൽ ഒന്നിച്ചു നമുക്ക് കഴിക്കാം…”

“അയ്യോ ….വേണ്ട ഏട്ടാ. ആരേലും കണ്ടാൽ ഇനി അത് മതി…
തത്കാലം ഇങ്ങനെ പോട്ടെ…. അതേയ്….ഞാൻ വിളിക്കുമ്പോ ഉടനെ ഫോൺ എടുക്കുമോ…”

“പിന്നെ…എടുക്കാലോ ….”

“ചേച്ചി കൂടെയുണ്ടെങ്കിലോ….”

“ഞാൻ ശ്രമിക്കാം സുന്ദരിക്കുട്ടി…”

“സുജിത് എന്ത് പറയുന്നു, അവനെ വിളിച്ചോ..”എന്ന് ചോദിച്ചപ്പോൾ ഫ്രെണ്ട്സ് ന്റെ കൂടെ വെള്ളമടിയാകും എന്നവൾ നിസ്സംഗതയോടെ പറഞ്ഞു…