വാ കുട്ടാ. അങ്ങു സിങ്കപ്പൂരിലൊക്കെ ബാറ്ററിയൊള്ള ബ്രഷാരിക്കുമല്ലേ… അപ്രത്തെ തോമാച്ചന്റെ മോനങ്ങ് മലേഷ്യേലാ. അവൻ കൊണ്ടുവന്നത് അങ്ങേരടെ പെമ്പളയെന്നെ കാണിച്ചാരുന്നു. ഇവിടെ മോന് ഉമിക്കരീം ഉപ്പും ചേർത്തുതരാം. മതിയല്ലോ? ഞാൻ നിശ്ശബ്ദമായി തലയാട്ടി.
പരിചയമില്ലാത്ത ഉമിക്കരികൊണ്ട് പല്ലുതേക്കാൻ കഷ്ട്ടപ്പെട്ടെങ്കിലും മുന്നിൽ മുറ്റത്ത് എനിക്കു നേരെ കുനിഞ്ഞു നിന്ന് കുട്ടകം വെച്ചിരുന്ന കല്ലുകൾക്കു താഴെനിന്നും കത്തിക്കനലുകളായ വിറകിൻ കൊള്ളികൾ വലിക്കുന്ന അക്കന്റെ വെളുത്തുകൊഴുത്ത മുലകൾ മുക്കാലും ആ പഴയ ബ്ലൗസിൽ നിന്നും തള്ളിവന്നാടുന്നതു കാണാൻ എന്തു രസമായിരുന്നു. അക്കൻ രണ്ടു കൈകൾ കൊണ്ട് ചൂടുവെള്ളവും നിറച്ച കൊച്ചുകുട്ടകവുമെടുത്ത് വെളിയിലെ കുളിമുറിയിലേക്ക് നടന്നപ്പോൾ ആ പൊറകിലെ തടിച്ച കുട്ടകങ്ങൾ, പറ്റിക്കിടന്ന കൈലിക്കുള്ളിൽ കിടന്നു തുളുമ്പി. കൈലിത്തുണി ചന്തിയിടുക്കിനുള്ളിലേക്ക് കേറിയിരുന്നു.
മോനേ പോയിക്കുളിച്ചോളൂ. തോർത്തും എണ്ണേം സോപ്പുമൊക്കെയകത്തുണ്ട്. അക്കൻ വെളിയിൽ വന്നു. ആ പിന്നെ തുണികളൊക്കെ വാതിന്മേലോട്ടിട്ടേരേ. നനച്ചു തരാം കുട്ടാ.
പരുത്ത സിമന്റു തറയും, ചില്ലോടുകളിൽ നിന്നും വീഴുന്ന വെളിച്ചം കാട്ടിയ പൂപ്പലു പിടിച്ച ചുവരുകളും, ഈർപ്പം കെട്ടിനിന്ന വായുവും.. ആകപ്പാടെ ഒരപരിചിതത്വം തോന്നി. പെട്ടെന്നൊരു കാക്കക്കുളീം കഴിച്ചു ഞാനിറങ്ങാൻ നോക്കി. അപ്പോ ചെറിയൊരു ഷോക്ക്! അക്കനെല്ലാ തുണികളും കൊണ്ടുപോയിരിക്കുന്നു! പിന്നെ നനഞ്ഞ തോർത്തുമുടുത്ത് അകത്തേക്ക് നടന്നു.
ഭാഗ്യത്തിന് അപ്പച്ചി മാത്രേ ഉമ്മറത്തുണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ. മോനൂ.. വേഗം തുണി മാറ്റടാ. അസുഖം കൂട്ടണ്ട.
ഞാൻ മുറിയിൽ കയറി ഷോർട്ട്സും ടീഷർട്ടുമെടുത്തിട്ടു. വരാന്തയിൽ ചാരുപടിയിൽ ചെന്നിരുന്നു. മെയ്മാസമായിരുന്നു. നല്ല പുഴുക്കം. വിയർത്തു തുടങ്ങി. ടീഷർട്ട് മേത്തൊട്ടിപ്പിടിച്ചു.
അപ്പച്ചിയെണീറ്റ് ഫാനിട്ടു. എന്റെയടുത്തേക്കു വന്നു. കൈ പൊക്കടാ മോനൂ.. അപ്പച്ചി മൃദുവായി പറഞ്ഞു.. എന്നിട്ടെന്റെ ഉയർത്തിയ കൈകളിലൂടെ ടീഷർട്ടൂരിക്കളഞ്ഞു.
