ഞാനും, സുധ മേഡവും നല്ല രീതിയിൽ ഇങ്ങനെ സംസാരം ആസ്വദിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കെ, പെട്ടെന്ന് തോമസ് സാറിൻറ്റെ ആ ഗാംഭീര്യമുള്ള ശംബ്ദം ഞങ്ങളുടെ ശ്രദ്ധയെ ആകർഷിച്ചു.
‘ബിസിനെസ്സ്, ബിസിനെസ്സ്, ബിസിനെസ്സ്,,, അതിനിടയ്ക്ക് രണ്ടു സുന്ദരികളെ ഇവിടെ വെച്ചു മറന്നു പോയി”
എന്ന്, ഒരു തമാശ പോലെ പറഞ്ഞു കൊണ്ട്, കയ്യിൽ രണ്ടു ഓറഞ്ച് ജ്യുസുമായി ‘തോമസ് സാർ’ ഞങ്ങളുടെ അടുത്തേക് നടന്നു വരുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ ഞാനും,സുധ മേഡവും ഒരുപോലെ ചെറുതായി ഒന്ന് പൊട്ടിച്ചിരിച്ചു,,,
ആദ്യം ജ്യൂസ് നീണ്ടത് ‘സുധ’ മേഡത്തിന് നേരെ ആയിരുന്നു “ഓ,, അച്ചായൻ എന്തിനാ ഇങ്ങനെ കഷ്ടപ്പെടുന്നെ?? നമ്മൾക്ക് വേണ്ടത് നമ്മൾ തന്നെ എടുത്തു കഴിക്കില്ലേ?” എന്ന് ഔപചാരികതയോടെ പറഞ്ഞു സുധ മേഡം ആ ജ്യുസ് സ്വീകരിച്ചു,,,
പക്ഷെ, അത് കണ്ടു നിന്ന എൻ്റെ ‘മനസ്സിൽ’ അനാവശ്യമായ ഒരു ചെറിയ നീറ്റൽ ‘ഞാൻ’ അറിഞ്ഞു,,, അതിനു രണ്ടു കാരണങ്ങൾ ഉണ്ടായിരുന്നു,,
ഒന്ന്: സുധ മേഡം, തോമസ് സാറിനെ അച്ചായാ എന്ന് വിളിക്കുന്നത് കേട്ടിട്ട്,,, ഞാൻ വിശ്വസിച്ചത്, തോമസ് സാറിനെ ‘അച്ചായാ’ എന്ന് വിളിക്കാനുള്ള ‘അധികാരം’ എനിക്ക് മാത്രമേ ഉണ്ടിയിരിന്നുള്ളൂ എന്നായിരുന്നു, അതിൽ എൻ്റെ മനസ്സിൽ മുളപൊട്ടിയ കുഞ്ഞു അഹങ്കാരം, സത്യത്തിൽ ഞാനും ഇപ്പോഴാണ് മനസ്സിലാക്കുന്നത്,,
രണ്ടാമത്തെ കാര്യം, ആ ജ്യുസ് വാങ്ങിക്കുമ്പോൾ ‘സുധ’ മേഡത്തിന്റ്റെ മുഖത്തു വിരിഞ്ഞ നാണം, ആ കണ്ണുകളിൽ കണ്ട തിളക്കം!! പക്ഷെ അവിടെ എനിക്ക് കുറച്ചു ആശ്വാസം ഏകിയതു, അച്ചായൻറെ മുഖത്തു അങ്ങനെയുള്ള യാതൊരു ഭാവ വ്യത്യാസങ്ങളും കണ്ടില്ല എന്നത് മാത്രമായിരുന്നു!
‘ജ്യുസ് ഗ്ലാസ്’ എൻ്റെ നേർക്കു നീണ്ടു, ഞാൻ കൈ ഉയർത്തി ആ ഗ്ലാസിൽ പിടുത്തമിട്ടു, എന്നാൽ അത് എനിക്ക് വിട്ടു തരാത്ത രീതിയിൽ തോമസ് സാർ അതിനെ ചെറിയ രീതിയിൽ പിന്നോക്കം വലിച്ചു,,,
‘ഞാൻ’ ചോദ്യ ഭാവത്തിൽ തോമസ് സാറിന്റെ മുഖത്തേക്കു നോക്കി, അപ്പോൾ അയാളുടെ കണ്ണുകളിൽ ഒരു പതിനാറു കാരൻറ്റെ കുസൃതി ഒളിഞ്ഞിരിപ്പുണ്ടായിരുന്നു, ഒപ്പം എന്നോടുള്ള കൊതിയും!!
‘ഞാൻ’ വീണ്ടും ആ ഗ്ലാസ് കൈക്കലാക്കാൻ അല്പം ശക്തി ഉപയോഗിച്ച് വലിച്ചു, പക്ഷെ അച്ചായൻ കളി തുടർന്നു,,, ഞാൻ എൻ്റെ ഇരു പുരികങ്ങളും ഉയർത്തി, എന്തേ? എന്ന അർത്ഥത്തിൽ അച്ചായൻറ്റെ കണ്ണുകളിലേക്കു നോക്കി,,,
