ഞാൻ: “ഉവ്വേ. നിനക്ക് അനിയത്തിയെ നോക്കുന്നതിനിടയിൽ ഇതൊക്കെ കാണാൻ കഴിയില്ലാലോ”
അനിയൻ: “ഒന്നു പോ ചേട്ടാ. ചേട്ടനെന്ന ഒരു താൽപര്യം.”
ഞാൻ: ” നല്ല സുന്ദരി കുട്ടിയല്ലേടാ അവള്. നീ ഒന്നു മനസ്സു വെച്ചാൽ കളിക്കാം അവളെ.”
അനിയൻ: “നോക്കാം. ഇപ്പൊ വാ. ദേവതയെ എനീപ്പിക്കണ്ടെ?”
ഞങ്ങൾ നേരെ മുറിയിലേക്ക് നടന്നു. അനിയത്തി അഭിനയം കഴിഞ്ഞു ശെരിക്കും ഉറങ്ങാൻ തുടങ്ങിയിരുന്നു. ദേവതയെ കെട്ടിപിടിച്ചു അവളും ഉറങ്ങുകയാണ്.
ഞാൻ അവളെ വിളിച്ചെഴുന്നെല്പിച്ചു. ശേഷം കുറച്ചു നാരങ്ങാവെള്ളം ഉണ്ടാക്കാൻ പറഞ്ഞുവിട്ടു. അനിയനോട് വെള്ളം കൊണ്ടുവരാൻ പറഞ്ഞു. ശേഷം ദേവതയെ വെള്ളം തളിച്ചു എഴുന്നേൽപ്പിച്ചു. കുടിക്കാൻ വെള്ളവും കൂടെ നാരങ്ങാ വെള്ളവും കൊടുത്തു.
കുറച്ച് പഴങ്ങളും അനിയത്തി കൊണ്ടുവന്നു ദേവതക്കു കൊടുത്തു. യാതൊരു മടിയും കൂടാതെ ദേവത അതെല്ലാം കഴിക്കാൻ തുടങ്ങി. പ്ലേറ്റ് മുഴുവൻ കാലിയാക്കി ദേവത ഞങ്ങളെ നോക്കി.
ദേവത: “നിങ്ങളോട് എനിക്ക് നന്നിയുണ്ട്. എൻ്റെ ജീവൻ രക്ഷിക്കാൻ നിങ്ങളാണ് കാരണം.”
ഞാൻ: “അതൊന്നും ഒരു വലിയ കാര്യമായി കാണേണ്ടതില്ല. ഇപ്പോൾ സംസാരിക്കാൻ ആവുമോ?”
ദേവത: “പറ്റുമല്ലോ. നിങ്ങളുടെ ചോദ്യം എൻ്റെ ഓർമ്മയിലുണ്ട്. ഞങ്ങളുടെ ഗ്രഹത്തിൽ നിന്നും എല്ലാവരും ഞങ്ങളുടെ രൂപ സാദൃശ്യം തോന്നുന്ന ജീവികളെ അന്വേഷിച്ച് പുറപ്പെട്ടതായിരുന്നു. വർഷങ്ങളായി ഞങ്ങളുടെ ഗ്രഹത്തിൽ പുതിയ കുട്ടികൾ ജനിക്കുന്നില്ല. ഞങ്ങളുടെ വംശം നിലനിൽക്കണമെങ്കിൽ ഞങ്ങളുടെ കുട്ടികളെ ജനിപ്പിക്കാൻ കഴിവുള്ള വേറെ ജീവികളെ കണ്ടെത്തണമായിരുന്നു.
ഭൂമി അതുപോലെ ഉള്ള ഒരു ഗ്രഹം ആയിരുന്നു. ഇവിടുള്ള മനുഷ്യരെ ഉപയോഗിച്ച് ഞങ്ങളുടെ അടുത്ത തലമുറയെ ഉണ്ടാക്കിയ ശേഷം തിരിച്ചു പോകാൻ ആയിരുന്നു ഞങ്ങളുടെ പദ്ധതി. എന്നാലിപ്പോൾ അത് സാധിക്കുമോ എന്നാണ് എൻ്റെ സംശയം.”
ഞാൻ: “ദേവതയുടെ പേരെന്താണ്? ഞങ്ങൾ എന്താണ് വിളിക്കേണ്ടത്?”
ദേവത: “നിങ്ങൾക്കെന്നെ ദേവത എന്നുതന്നെ വിളിക്കാം. എൻ്റെ ഗ്രഹത്തിലെ പേരു നിങ്ങൾക്ക് പറയാൻ കഴിയില്ല.”
ഞാൻ: “എങ്ങനെയാണ് ഞങ്ങളുടെ ഭാഷ പഠിച്ചത്?”
