രണ്ടു പേരും മുഖം കഴുകി വസ്ത്രങ്ങളെല്ലാം ധരിച്ചു. നസീബ കട്ടൻ ചായ ഉണ്ടാക്കി രണ്ടാളും അടുക്കളയിൽ ഇരുന്നു കുടിച്ചു.
“എടീ.. ഇക്ക എന്നോടൊരു കാര്യം പറഞ്ഞിരുന്നു” ഖദീജ മടിച്ച് മടിച്ച് പറഞ്ഞു.
“എന്ത് കാര്യം?”
“അന്ന് ആ പണിക്കാരൊക്കെ എന്നെ പണിഞ്ഞത് ഇക്ക കണ്ടു. ഇപ്പൊ ഇക്കയുടെ ബിസിനസ്സൊക്കെ മോശമല്ലേ, ചിലവൊക്കെ കൂടുതലും. അഹമ്മദ് സാബിന്റെ കാര്യം ഇങ്ങനെയും ആയി”. ഖദീജ പറഞ്ഞു നിർത്തി.
“നീ തെളിച്ച് പറ”
“എടീ ഇക്ക ചോദിച്ചു നമുക്ക് കൊടുക്കാൻ പറ്റുമോന്ന്. അങ്ങേര് നല്ല കാശ് പാർട്ടികളെ സംഘടിപ്പിച്ചു തരും. നമ്മളൊന്നു ശരിക്ക് സുഖിപ്പിച്ചു വിട്ടാൽ നല്ല കാശ് തടയും. ഇതല്ലാതെ വേറെ വഴിയൊന്നും ഞാൻ കാണുന്നില്ല.”
നസീബ കുറച്ചു നേരം ചിന്താനിമഗ്നയായി ഇരുന്നു.
“നീ പറഞ്ഞതൊക്കെ ശരി തന്നെ. പക്ഷെ ആരെങ്കിലും അറിഞ്ഞാൽ?” നസീബ ചോദിച്ചു.
“എടീ നമ്മളെ അഹമ്മദ് സാബ് പണിഞ്ഞിരുന്ന കാര്യമൊക്കെ ഇവിടെ എല്ലാവർക്കും അറിയാം. പിന്നെ അങ്ങേരു ഉള്ളത് കൊണ്ടായിരുന്നു ഇത് വരെ ആരും നമ്മളെ ചൊറിയാൻ വരാതിരുന്നത്.”
“ശരി.. ആരാ പാർട്ടി. കാശു എത്ര കിട്ടും?”
“ആ ഗൾഫ്കാരൻ സുലൈമാനും സുഹൃത്തുമാ. അവരുടെ കൂടെ ഒരു രാത്രി തങ്ങണം. കാട്ടിലെവിടെയോ ഒരു വീടുണ്ട് അവർക്ക്. അടുത്താഴ്ചയാണ് പരിപാടി. ഉറപ്പിച്ചാൽ അഡ്വാൻസ് കിട്ടും.” ഖദീജ ഉത്സാഹത്തോടെ പറഞ്ഞു.
“അയ്യോ അപ്പൊ സലീന ഇവിടെ ഒറ്റക്കാവില്ലേ. അവളോട് ഞാൻ എന്ത് പറയും?” നസീബ ചോദിച്ചു.
