,, മോളെ പാറു ഇതാണ് നിന്റെ അമ്മ. നമുക്ക് ഈ ജോലി വേണോ
,, വേണം അച്ഛാ.
,, നിങ്ങൾ എന്റെ ഭർത്താവ് ആയിരുന്നു എന്നും, ഇത് എന്റെ മകൾ ആണ് എന്നും അവൻ അറിയരുത്. നിങ്ങൾ അച്ഛനും മകളും ആണ് എന്നു. ഭാര്യ ഭർത്താവ് ആയി നിങ്ങൾ അഭിനയിക്കണം.
ശേഖരനും പാറുവും മുഖത്തോട് മുഖം നോക്കി. അവർ ചെറുതായി ഒന്നു ചിരിച്ചു.
,, എന്റെ മകൻ വിവേക് അവൻ ഇവളെ ഒരിക്കലും വേറെ കണ്ണിലെ കാണരുത്. അതിനു നിങ്ങൾ അഭിനയിച്ചീ മതിയാകു..
അഭിനയിക്കുക അല്ല ജീവിക്കാൻ പോകുക ആണ് എന്ന് അവൾക്ക് അറിയില്ലല്ലോ.
,, എപ്പോഴാ നാട്ടിലേക്ക് ട്രെയിൻ
,, രാത്രി ആണ്.
,, അത് വരെ നിങ്ങൾ ഇവിടെ നിന്നോ. സമയം ഒരുപാട് ഉണ്ട്.
,, വേണ്ട നമ്മൾ ലോഡ്ജ് എടുത്തിട്ടുണ്ട്.
,, ശരി നിങ്ങളുടെ ഇഷ്ടം. ജോയിൻ ചെയ്യേണ്ട കാര്യങ്ങൾ ഞാൻ പിന്നീട് പറയാം.
ആ കാറിൽ തന്നെ രാധ അവരെ ലോഡ്ജിൽ ചെന്നാക്കി. അവൾ പോകുമ്പോൾ ഒരു 5000 വച്ചു നീട്ടി പക്ഷെ ശേഖരൻ വാങ്ങാൻ തയ്യാറായില്ല.
സങ്കടത്തോടെ അവൾ വണ്ടി എടുത്തു പോയി ശേഖരനും മകളും ലോഡ്ജിലെ തന്റെ റൂമിലേക്ക് നടന്നു.
റൂമിൽ കയറിയ അവർ വാതിൽ അടച്ചു കുറ്റി ഇട്ടു. പാറു കട്ടിലിൽ കയറി കാലു നീട്ടി ഇരുന്നു.
ശേഖരൻ അവളുടെ അടുത്തു പോയി ഇരുന്നു.
,, എന്താ ഉദ്ദേശം
,, ഹേയ് ഒന്നും ഇല്ല.
,, വീട്ടിൽ ചെന്ന് ഞാൻ പറഞ്ഞ പോലെ ചെയ്തിട്ട് മതി എല്ലാം.
,, മോളെ നമ്മുടെ ആഗ്രഹങ്ങൾ ഇനി നടക്കുമോ.
,, എന്തേ.
,, ഇവിടെ രാധ, അവൾക്ക് അറിയില്ലേ നമ്മൾ അച്ഛനും മകളും ആണ് എന്ന്.
,, അതിന് എന്താ. അമ്മയുടെ ഭൂതകാലം ഒന്നും മകന് അറിയില്ല. സ്വന്തം മകനുമായി ഇങ്ങനെ കഴിയുന്ന അവർക്ക് നമ്മളെ ഉപദേശിക്കാൻ എന്ത് അർഹത.
,, എന്നാലും
,, അച്ഛനു വേണ്ടെങ്കിൽ വേണ്ട
,, വേണം
,, ‘അമ്മ സുന്ദരിയാണ് അല്ലെ. അച്ഛാ….
,, ആണോ
