അങ്ങനെ രണ്ടാം വിവാഹം മുപ്പത്തിനാലാം വയസിലാണ് വീണ്ടും നടന്നത്.
കുറെ നേർച്ചയും പ്രാർഥനകളുടെയും ഫലമായി ഇത്താത്തക്ക് മുപ്പത്തിയാറ് വയസുള്ളപ്പോൾ തങ്കക്കുടം പോലത്തെ ഒരു ആൺകുട്ടിയെ കിട്ടി.
കുട്ടിക്ക് വയസ് മൂന്നായപ്പോൾ ഇക്കാക്ക ഗൾഫിലേക്ക് പറന്നു.
കൊച്ചാപ്പയുടെ വിവാഹം കഴിഞ്ഞ് വേറെ പോയതോടെ ഇത്താത്തയും വല്ലുമ്മയും വല്ലുപ്പയും ഇത്താത്തയുടെ മകനും ആ വീട്ടിൽ തനിച്ചായിരുന്നു.
ഞാൻ ഡിഗ്രി ആയിട്ടും ചില ദിവസങ്ങളിൽ പഴയത് പോലെ ഇത്താത്തയുടെ കൂടെ ആയിരുന്നു കിടപ്പ്.
മകൻ ഒരു മൂലയിലും ഇത്താത്ത നടുക്കും ഞാൻ ഇത്താത്തയോട് ചേർന്ന് അരികിലും കിടക്കും.
മക്കൾ എത്ര വളർന്നാലും അമ്മക്കും അച്ചനും അവർ എന്നും കുഞ്ഞുങ്ങൾ തന്നെ എന്ന് പറയുന്നത് പോലെ ഞാൻ എത്ര വളർന്നാലും ഇത്താത്തക്ക് ഞാൻ അവരുടെ മൂത്ത മകനായിരുന്നു.
പത്തൊൻപത് വയസായിട്ടും ഇത്താത്ത എന്നെ തൻ്റെ മാറോട് ചേർത്ത് കിടത്തി കഥകൾ പറഞ്ഞു തന്നായിരുന്നു ഉറക്കിയിരുന്നത്.
ഇത് വളരെ പഴയ കാലഘട്ടമായത് കൊണ്ട് മൊബൈലോ മറ്റോ ഇല്ലാത്തതിനാൽ വേറെ ഒരു ഒപ്ഷനും അന്നത്തെ കാലത്ത് ഉണ്ടായിരുന്നില്ല.
അഞ്ചടി എട്ടിഞ്ച് ഉയരവും വലിയ അകിടുകളും നടക്കുമ്പോൾ വെട്ടി കളിക്കുന്ന വലിയ ചന്തികളും വെളുത്ത ശരീരവുമായിരുന്നു ഇത്താത്തക്ക്.
വീട്ടിലായാലും പുറത്തായാലും ചുരിദാറായിരുന്നു ഇത്താത്തയടെ വേഷം.
തലയിൽ ഒരു ഷോൾ ചുറ്റിയിട്ടിരിക്കും. ചന്തിക്ക് അൽപം മുകളിൽ വരെ കാണുന്ന കറുത്ത ഇടതൂർന്ന മുടികൾ ഇത്താത്തയുടെ ഭംഗി അധികരിപ്പിച്ചിരുന്നു.
എന്നേക്കാൾ ഉയരവും വണ്ണവും വിരിവും ഉണ്ടായിരുന്നു ഇത്താത്തക്ക് എന്ന് സാരം.
ഒരു ദിവസം പതിവില്ലാതെ നൈറ്റിയുമിട്ട് ഇത്താത്ത മീൻ മുറിക്കാനായി ഇരുന്നപ്പോൾ ജട്ടി ഇടാത്ത ഇത്താത്തയുടെ പൂറ് ഞാൻ കണ്ടിട്ടുണ്ട്.
കുറ്റി രോമം നിറഞ്ഞ വീർത്ത് നിൽക്കുന്ന ഒരു ചെറിയ ചന്തി പോലത്തെ സാമാനം.
ഒന്ന് പെറ്റങ്കിലും നല്ല ഒട്ടിചേർന്നിരിക്കുന്ന വിടവായിരുന്നു ഇത്താത്തക്ക്.
കവച്ചിരുന്നിട്ട് പോലും വര ശരിക്ക് തുറന്ന് കാണാൻ പറ്റിയില്ലായിരുന്നു.
പക്ഷേ എന്നിട്ട് പോലും എനിക്ക് ഇത്താത്തയോട് ഒരു തരത്തിലും അനാവശ്യ ചിന്തകൾ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല എന്ന് സാരം.
ഇനി കഥയിലേക്ക് വരാം.
വിജിത്തേട്ടന്നാണ് ഈ സംഭവത്തിലെ നായകൻ.
