അത് എന്റെ മരണമാണെങ്കിൽ കൂടി എനിക്ക് ആ വിധിയെ നേരിടാതെ വയ്യ………………..
ഒരുപക്ഷേ…………..
ആ മരണമെന്ന വിധിയെ താണ്ടി ജീവിതമെന്ന സത്യത്തെ ഞാൻ നേടിയെടുക്കുകയാണെങ്കിൽ……………..
അന്ന് മുതൽ……………..
മരണമെന്ന നിമിഷത്തെ ഞാൻ മുഖാമുഖം കാണുന്ന നിമിഷം വരെ………………
എന്റെ വലംകയ്യിൽ ഷാഹിയുടെ ഇടംകൈ ഉണ്ടാവണം……………
എന്റെ നെഞ്ചിൽ ഷാഹിയുടെ മുഖം വിശ്രമം കൊള്ളണം…………..
അവൾ ഈയുള്ളവന്റെ മാത്രമാകണം………….എന്നും…………
അതിന് എന്നെ അനുഗ്രഹിക്കണം ദേവീ………….”…………..ഞാൻ ഭഗവതിയോട് കേണു………….
“ദേവീ……………
ഞാൻ നിങ്ങളെ വിശ്വസിക്കുന്നു……………”…………..അതുകൂടെ പറഞ്ഞതിന് ശേഷം ഞാൻ ഷാഹി പോയ വഴിയേ നടന്നു……………
ഭഗവതി എന്റെ വാക്കുകൾ നിറവേറ്റും എന്ന വിശ്വാസത്തോടെ………..
മരം കൊണ്ട് പണിഞ്ഞ ആ അമ്പലത്തിന്റെ ഭംഗി ആസ്വദിച്ചുകൊണ്ട് ഞാൻ ആ കോൺക്രീറ്റ് പാതയിലൂടെ നടന്നു……………….
ആ അമ്പലത്തിന് ചുറ്റും നിറച്ചും മരങ്ങളാണ്……….അതുകൊണ്ട് തന്നെ അവിടെ ഒരു പ്രത്യേക തണുപ്പാണ് എപ്പോഴും……………
നിലത്ത് എപ്പോഴും ഇലകളും ചുള്ളികമ്പുകളും വീണുകിടക്കും……………
അമ്പലത്തിന്റെ വശങ്ങളിൽ തൂക്കിയിട്ടിരുന്ന വിളക്കുകൾ ധാരാളം ഉണ്ടായിരുന്നു…………..അവയിലെല്ലാം ദീപങ്ങൾ കത്തുന്നുണ്ടായിരുന്നു……………..
വളരെ സുന്ദരമായ കാഴ്ച…………….
ദീപം സന്തോഷത്തിന്റെ പ്രതീകമാണല്ലോ…………..
ആ ദീപങ്ങൾ എന്നിലേക്ക് ഒരുപാട് സന്തോഷം ചൊരിഞ്ഞു……………
ഞാൻ കാഴ്ചകൾ ആസ്വദിച്ചുകൊണ്ട് പതിയെ മുന്നോട്ട് നടന്നു…………..
കുറച്ചുദൂരം നടന്നപ്പോൾ ഷാഹി അവിടെ കുറച്ചു പെണ്ണുങ്ങളോട് സംസാരിച്ചു നിൽക്കുന്നത് ഞാൻ കണ്ടു…………….
എനിക്ക് പിന്തിരിഞ്ഞാണ് ഷാഹി നിന്നിരുന്നത്…………………
അവളുടെ ഒപ്പമുണ്ടായിരുന്ന പെണ്ണുങ്ങൾ കൂടുതലും അവളുടെ അതേ പ്രായക്കാരായിരുന്നു………….എല്ലാവരും സാരിയിലായിരുന്നു…………….
ഞാൻ ഷാഹിയുടെ അടുത്തേക്ക് നോക്കി……………..
ഷാഹി ഒഴികെ ബാക്കിയുള്ളവർ എന്നെ കണ്ടു……………….
അവർ എന്നെ ആശ്ചര്യത്തോടെ നോക്കി……………….
പെട്ടെന്ന് അവരുടെ നോട്ടം മാറിയപ്പോൾ ഷാഹി അവരുടെ നോട്ടത്തിന് നേരെ നോക്കി………………
ഷാഹി എന്നെ കണ്ടു……………ഞാൻ അവൾക്ക് കൈ കാണിച്ചുകൊടുത്തു……………………
ഷാഹി അവരുടെ അടുത്ത് നിന്നും എന്റെ അടുത്തേക്ക് വന്നു…………….
“പ്രാർത്ഥിച്ചോ……………”…………ഷാഹി എന്നോട് ചോദിച്ചു………………..
“ഹ്മ്…………….”………….ഞാൻ തലയാട്ടി…………..
“എന്താ പ്രാർഥിച്ചത്…………..”…………..ഷാഹി ചോദിച്ചു……………
“പറയണോ……………”…………….ഞാൻ അവളോട് ചോദിച്ചു……………..
“പറയണ്ടാ………….പറഞ്ഞാൽ പ്രാർഥിച്ചതിന്റെ ഫലം കുറയും………….”………….ഷാഹി പറഞ്ഞു…………….
