അവർ ഒടുവിൽ രാജൻ പറഞ്ഞസ്ഥലത്തെത്തി……ഒരു വിജനമായ റോഡ് ആയിരുന്നു അത്……രാജൻ അവരെ കാത്തെന്ന പോലെ വണ്ടിയുടെ അടുത്ത് നിൽക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു….ഒരു മൂന്ന് കാറുമായാണ് അവർ നിന്നിരുന്നത്……അതിലൊക്കെ ആളുകളും ഉണ്ടായിരുന്നു……
കുഞ്ഞുട്ടൻ കാറിൽ നിന്നും പുറത്തിറങ്ങി……സമർ ഇറങ്ങിയില്ല……
“ഹാ…..ഇതാര്……രാജണ്ണനോ………”……കുഞ്ഞുട്ടൻ രാജനോട് ചോദിച്ചു…….
“അതേടാ……. ഞാൻ തന്നെ…..”…..രാജൻ പറഞ്ഞു……..
“അന്നത്തെ ആ കുണ്ടി കുലുക്കിയുള്ള ആ ഓട്ടം ഭേഷായിരുന്നു……അന്നത്തെ ആ ഓട്ടത്തിന് ശേഷം കാണാണ്ടായപ്പോൾ ഞാൻ കരുതി ബ്രാസേഴ്‌സ് ജോണി സിൻസിന് പകരം അണ്ണനെ എടുത്തെന്ന്……”……കുഞ്ഞുട്ടൻ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞിട്ട് കാറിന്റെ ബോണറ്റിൽ കയറി ഇരുന്നു…….
“പോടാ പന്ന പൂ…….”…….രാജൻ തെറി പറഞ്ഞു……കുഞ്ഞുട്ടൻ അവനെ നോക്കി ചിരിച്ചു…..
“ഇന്ന് നിന്നെയൊക്കെ യമപുരിയിലേക്ക് ഞാൻ പാഴ്‌സൽ ചെയ്യുമെടാ……”…..രാജൻ പറഞ്ഞു…..
“ദാ ഇവരെ കണ്ടോ…..”……ബാക്കിലുള്ളവരെ രാജൻ ചൂണ്ടി കാണിച്ചിട്ട് പറഞ്ഞു……
“ഇവർ അണ്ണാച്ചിയും കന്നഡിഗനൊന്നുമല്ല…….ബീഹാറികളാ………”……രാജൻ പറഞ്ഞു……
“മനുഷ്യന്റെ ചോരയും ഇറച്ചിയും പച്ചയ്ക്ക് തിന്നുന്നവന്മാരാ ഇവർ…….നരഭോജികൾ…… ഇവന്മാർ നിന്റെയും നിന്റെ മറ്റവന്റെയും ചോര ഇന്ന് ഊറ്റും…..”……രാജൻ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു……
“പത്തൊമ്പത് നരഭോജികളാ…..പത്തൊമ്പതെണ്ണം……നീയൊക്കെ ഇന്ന് തീരുമെടാ നായിന്റെ മക്കളെ…..”…..രാജൻ നിന്ന് കുരച്ചു……..
“അതെന്താടാ ഉവ്വേ ഒരു പത്തൊമ്പതിന്റെ കണക്ക്…….ബീഹാറിലെ ആടി സെയിലിന് ഒരുമിച്ചു വാങ്ങിയതാണോ……”…..കുഞ്ഞുട്ടൻ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് ചോദിച്ചു……
“ഞാനുമടക്കം ഇരുപത്…..ഇപ്പോ നിന്റെ സംശയം തീർന്നോടാ നായെ…..”……രാജൻ നിന്ന് കുരച്ചു……..
