അത് കണ്ടപ്പോൾ എനിക്ക് വീണ്ടും പ്രതീക്ഷ വന്നു.
ഞാൻ ഇല്ലെന്ന് പെട്ടന്ന് മറുപടി ഇട്ടു.
പിന്നെ വോയിസ്‌ ആണ് വന്നത്. “മറ്റന്നാൾ – ശനിയാഴ്ച വെളുപ്പിന് അവളുടെ അച്ഛൻ മംഗലാപുരത്ത് പോവുകയാണ്… ഞായറാഴ്ച വൈകുന്നേരം or തിങ്കളാഴ്ചയേ വരത്തുള്ളൂ…. മോൻ ഒറ്റയ്ക്ക് പോരാവോ???!:”
റിപ്ലൈ കൊടുക്കാൻ നേരം എന്റെ കയ്യിൽ കിടന്നു ഫോൺ വിറച്ചു. യെസ് ആയിരിക്കും മറുപടി എന്ന് ഊഹിക്കാമല്ലോ.
അങ്ങനെ ഞാൻ പെണ്ണിനോട് അപ്പോൾ തന്നെ പറഞ്ഞു ” എയർപോർട്ടിൽ ഉള്ള ഒരു ഓഫീസിൽ വർക്ക് ഒരു ദിവസത്തെ ഉണ്ട്… നാളെ വൈകുന്നേരം ഞാൻ അങ്ങോട്ട് പോകും. ”
അന്നേരം ആയപ്പോഴേക്കും അമ്മായിഅമ്മ ബുദ്ധി മതിയായി സെന്റ് ചെയ്ത ഓഡിയോകൾ ഡിലീറ്റ് ചെയ്തു.
പെണ്ണ് എന്നോട് പറഞ്ഞു ” എയർപോർട്ടിൽ ഒന്നും കഴിക്കാനും, സ്റ്റേ ചെയ്യാൻ നിക്കണ്ട … എന്റെ വീട്ടിലേക്ക് അവിടുന്ന് 10 -15 കിലോമീറ്ററിൽ താഴെ അല്ലേ ഉള്ളൂ… അവിടെ വന്നാൽ മതി…. ”
ഞാൻ വെയിറ്റ് ഇട്ട് -” നിന്റെ വീട്ടിൽ കയറാൻ ഒക്കുമോ എന്ന് തന്നെ ഉറപ്പില്ല…. നോക്കാം…. ”
അങ്ങനെ പിറ്റേന്ന് വൈകുന്നേരം ഭാര്യ വീട്ടിലേക്ക് ഞാൻ ഒരു അവിസ്മരണീയ റൈഡ് നടത്തി. വെള്ളിയാഴ്ച ഒരു 9 മണി ആയപ്പോൾ അവിടെ എത്തി -രാത്രിയിൽ.
അദ്ദേഹം, father-in-law അവിടെ ഉണ്ട്. കുറച്ചു കൊച്ചു വർത്തമാനം പറഞ്ഞു. പുള്ളി വെളുപ്പിനെ 1 മണി കഴിയുമ്പോൾ പോകും എന്ന് പറഞ്ഞു. 1.55 ന്റെ മംഗ്ലൂർ എക്സ്പ്രസ്സ് ആണത്രേ. അതുകൊണ്ട് പുളി ഉറങ്ങുന്നില്ല എന്നെല്ലാം പറഞ്ഞു.
അമ്മ അന്നേരം “മോൻ പോയി ഉറങ്ങിക്കോ…” എന്നു കണ്ണിൽ അർത്ഥം വെച്ച നോട്ടത്തോടുകൂടി പറഞ്ഞു .
അമ്മായിഅമ്മ പറഞ്ഞതുപോലെ ഞാൻ ഉറങ്ങി പോവുകയും ചെയ്തു. പിന്നെ എഴുന്നേറ്റത് വെളുപ്പിന് 2 മണിക്ക് ആണ്. ഞാൻ കിടന്നിരുന്ന മുറിയിലേക്ക് അമ്മായിയമ്മ ഇങ്ങോട്ട് വന്നു വിളിച്ചപ്പോൾ.
“പുള്ളിക്ക് ട്രെയിൻ കിട്ടി…..” എന്ന് അമ്മ പറഞ്ഞു.
അന്നേരമാണ് ഫാദർ ഇൻ ലോ പോയ ഉടനെ റിസ്ക് എടുക്കാതെ അവിടെ എത്തി ട്രെയിൻ കയറി എന്ന് ഉറപ്പ് കിട്ടിയിട്ട് മാത്രം റെഡി ആയതാണ് അമ്മായിയമ്മ എന്ന് എനിക്ക് മനസ്സിലായത്.
