“ഒരഞ്ചു മിനുട്ടെ… ഫുഡ് ഇപ്പൊ റെഡിയവും… രാജീവ് അവിടെ പോയിരുന്നോളൂ…” ഭക്ഷണം പാകം ചെയ്യുന്ന തിരക്കിലാണ് മീര.
അത്താഴം കഴിക്കുമ്പോൾ മീര പറഞ്ഞു “രാജീ.. ഇന്ന് വൈകിട്ട് രസകരമായ ഒരു സംഭവം നടന്നു.. ഒരുത്തൻ എന്നെ ഫോണിൽ വിളിച്ചു പറയുകയാണ് ഭർത്താവാണ് ഫോൺ കട്ട് ചെയ്യരുത് എന്നൊക്കെ… ഹഹ…”
“ഹഹഹ… അത് കൊള്ളാലോ…”
“ആന്നേ… ഒരു അലവലാതി. മലയാളിയാണ്. ഫോണ് നമ്പർ മാറിപ്പോയി എന്ന് പറഞ്ഞിട്ടും പിന്നേം പിന്നേം വിളിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കുവാ…”
“ആഹാ നാടൻ കോഴി ആണല്ലോ… എന്നിട്ട് നീ എന്തു ചെയ്തു,” ആ കോഴി ഞാൻ ആണെന്ന് മനസ്സിൽ പറഞ്ഞു കൊണ്ട് രാജീവ് പുഞ്ചിരിച്ചു.
“ഒന്നുമില്ല, ഞാൻ അവന് കണക്കിന് കൊടുത്തു.. ”
“അയ്യോ വളരെ മോശമായിപ്പോയി നീ അവന്റെ ഹൃദയം തകർത്ത് കാണും…, ഹഹഹ… നിനക്ക് അവനുമായി സംസാരിച്ചു നോക്കാമായിരുന്നില്ലേ.. എന്താണ് ഉദ്ദേശം എന്ന് അറിയാമല്ലോ..,” രാജീവ് അവളെ കളിയാക്കി.
“അതെ, അതാണ് ഞാൻ അവന്റെ ഹൃദയം തകർത്തെന്ന് പറഞ്ഞത്,” അവൾ ഉറക്കെ ചിരിച്ചു. രാജീവും ചിരിച്ചു,
ഞാനാണ് വിളിച്ചത് എന്നറിയാതെയുള്ള മീരയുടെ സംസാരം എന്നിൽ ഒരേ സമയം അത്ഭുതവും ഉത്തേജനവും ഉണ്ടാക്കി. അന്ന് കിടന്നുറങ്ങുമ്പോൾ ഒരു ആശയം എന്റെ മനസ്സിൽ രൂപപ്പെടാൻ തുടങ്ങി.
പിറ്റേന്ന് ഉച്ചതിരിഞ്ഞ് ക്യാബിനിലിരുന്ന് ഞാൻ ഒരു പഴയ സിം കാർഡ് കയ്യിൽ എടുത്തു. കമ്പനിയുടെ വിദേശ അതിഥികൾ ബാംഗ്ലൂരിൽ താമസിക്കുന്നതിനിടയിൽ സമ്പർക്കം പുലർത്തുന്നതിന് ഒരു അധിക സിം കാർഡ് എന്റെ പക്കലുണ്ടായിരുന്നു. ആ സിം കാർഡ് ഞാൻ മൊബൈലിൽ ഇട്ടു. ആരാണ് വിളിക്കുന്നതെന്ന് കണ്ടെത്താൻ കഴിയാത്തവിധം അവളെ വിളിക്കാൻ ഇത് സഹായിക്കും എന്നെനിക്ക് തോന്നി.
കോളേജ്ൽ പഠിക്കുന്ന കാലത്തൊക്കെ നാടകങ്ങളിൽ പങ്കെടുക്കാൻ ഞാൻ വ്യത്യസ്ത ശബ്ദങ്ങൾ അനുകരിക്കുമായിരുന്നു. അത് കൊണ്ട് തന്നെ സാധാരണ സംസാരിക്കുന്ന രീതിയിൽ നിന്ന് ശബ്‌ദം മാറ്റി സംസാരിക്കാൻ എനിക്ക് ഈസിയായി കഴിയും.
“ദയവായി ഫോണ് ഹാംഗ് അപ്പ് ചെയ്യരുത്, ഞാനാണ് ഇന്നലെ നിങ്ങളോട് സംസാരിച്ചത്,” അവളുടെ ഹലോ കേട്ടയുടനെ ഞാൻ വളരെ മര്യാദയുള്ള ശബ്ദത്തിൽ സംസാരിച്ചു. അവൾക്ക് മനസിലാകാതിരിക്കാൻ അവൻ ഒരു തെക്കൻ കേരള ഉച്ചാരണത്തോടെയാണ് സംസാരിച്ചത് .
“ക്ഷമിക്കണം, എനിക്കറിയില്ല, ഇത് ആരാണ്,” അവൾ തിരിച്ചു ചോദിച്ചു.
“ശരി, ഞാൻ എന്നെ പരിചയപ്പെടുത്തട്ടെ, എന്റെ പേര് ഹരി കൃഷ്ണൻ, ഞാൻ
