‘അലന്’ പൊതുവേ കേട്ടിട്ടുള്ള പേരോന്നുമല്ലല്ലോ ?” അവര് ചോദിച്ചു. അച്ഛന്റെ പേരായ വേണുഗോപാലനിലെ അവസാന അക്ഷരങ്ങളാണ് എന്നു പറഞ്ഞപ്പോള് അവര് ചിരിച്ചു. ചിരി കാണാന് നല്ല ഭംഗി. ആ കീരിപ്പല്ലുകളില് നിന്നേല്ക്കാന് പോകുന്ന ദന്ദക്ഷതങ്ങളെയോര്ത്തു കൊണ്ട് എന്റെ ശരീരം പലതവണ കോരിത്തരിച്ചു. അവര് രണ്ടാമത്തെ ഗ്ലാസ്സും കാലിയാക്കുന്നത് നോക്കിക്കൊണ്ട് ഞാനിരുന്നു. അവരുടെ കണ്ണുകളില് മയക്കം വരുന്നത് നോക്കിയിരിക്കാന് എന്ത് രസം. എല്ലാം സാവകാശം മതി. ഞാന് മനസ്സില് കരുതി. അതിനിടക്ക് ഫുഡ് എത്തി. അത് കൊണ്ട് വന്ന പയ്യന് നൂറ് രൂപ ടിപ്പും കൊടുത്ത് ഞാന് വാതിലടച്ചു. അവന്റെ മുഖത്തൊരു കള്ളച്ചിരി. ഈ ഹോട്ടല് ബോയ്സിനെല്ലാം ഒരേ മുഖച്ഛായയാണോ, കണ്ടിട്ടുള്ള മിക്കവാറും ഹോട്ടല് ബോയ്സിനും ഒരേ ബോഡി ലാന്ഗുവേജും. ഇവന്മാര്ക്കൊക്കെ ടിപ്പ് കൊടുത്ത കാശ് കൂട്ടി വച്ചിരുന്നെങ്കില് ഒരു പഴയ മാരുതി 800 വാങ്ങാമായിരുന്നു എന്നോര്ത്ത് മനസ്സില് ചിരി പൊട്ടി. എന്തായാലും നാട്ടിലെ പോലെ പോലെ ഇവിടെ റെയ്ഡ് ഉണ്ടാകുമെന്ന പേടിയും വേണ്ട. ഞാന് രണ്ട് ചപ്പാത്തി കഴിച്ചെന്നു വരുത്തി പെട്ടെന്ന് തന്നെ കൈ കഴുകി വന്നു. ഒരു ഗോള്ഡ്ഫ്ലേക്ക് കത്തിച്ച് ഇത്ത ഭക്ഷണം കഴിക്കുന്നതും നോക്കിയിരുന്നു. പാവം നല്ല വിശപ്പുണ്ടായിരുന്നു എന്നു തോന്നുന്നു. സ്മിര്ണോഫ് തന്റെ പണി തുടങ്ങിക്കഴിഞ്ഞു എന്നെനിയ്ക്കു മനസ്സിലായി. ഇത്തയുടെ കൈകള് കുഴഞ്ഞു തുടങ്ങിയിരിക്കുന്നു. അവര് കഴിച്ചു കഴിഞ്ഞയുടനെ അവരുടെ പ്ലേറ്റും എന്റെതും എടുത്ത് ഞാന് റൂമിലുണ്ടായിരുന്ന ടീപ്പോയ്മേല് വച്ചു. കൈ കഴുകാനായെഴുനേറ്റപ്പോള് അവരൊന്നു വേച്ചു. സ്മിര്നോഫിനു നന്ദി, എനിക്കധികം ബുദ്ധിമുട്ടേണ്ടി വരില്ല. ഉടനേ ഞാനവരെ താങ്ങി, അവര് കൈ കഴുകി വന്നപ്പോഴേക്കും ഞാന് ഗ്ലാസ് മൂന്നാമതും നിറച്ചിരുന്നു.
“എന്നെ ബോധം കെടുത്താനുള്ള പരിപാടിയാണോ അലന്? ഡാന്സ് ബാറില് ജോലിക്കിടെ കസ്റ്റമേഴ്സിന്റെ കൂടെ കുടിക്കുന്നത് നിവൃത്തികേട് കൊണ്ടാ, ഇതിപ്പോ നീയെന്റെ കസ്റ്റമറാണോ” അവരൊരു കള്ളച്ചിരിയോടെ ഗ്ലാസില് നോക്കിക്കൊണ്ട് ചോദിച്ചു. എന്നിട്ട് ബെഡ്ഡില് എന്റെ അരികെ വന്നിരുന്നു.
“ഏയ് ഇത്തയ്ക്ക് വേണ്ടെങ്കില് കുടിക്കണ്ട, എനിക്കൊരു കമ്പനിക്കു വേണ്ടി ഒഴിച്ചു എന്നേ ഉള്ളൂ” ഞാന് പറഞ്ഞു.
“നിന്റെ ഇഷ്ടം അതാണെങ്കില് അങ്ങനെത്തന്നെ നടക്കട്ടെ” അവരുടെ മുഖത്തെ കുസൃതി എനിക്കു നന്നായി രസിച്ചു.
“പിന്നെ ഈ ഇത്താ എന്നുള്ള വിളി വേണ്ട, എന്നെ നീ നാദിറ എന്നു വിളിച്ചാല് മതി. ഇല്ലാത്ത ബഹുമാനമൊന്നും എനിക്കു തരേണ്ട” ഇത് പറഞ്ഞു കൊണ്ട് അവര് മൂന്നാമത്തെ പെഗ്ഗും സിപ് ചെയ്തു തുടങ്ങി.
“എന്നാല് ശരി നാദിറ, അങ്ങനെയാവട്ടെ” എന്നു പറഞ്ഞു കൊണ്ട് ഞാന് അവരുടെ കയ്യില് നിന്നും ഗ്ലാസ് വാങ്ങി എന്നിട്ട് എന്റെ കയ്യിലിരുന്ന ഗ്ലാസ് അവര്ക്ക് കൊടുത്തു. അവരെന്നെ അമ്പരപ്പോടെ നോക്കി.
