അംബിക: നിനക്ക് ഇത് അറിഞ്ഞാലേ സമാധാനമൊള്ളൂവെങ്കില്‍ ഞാന്‍ പറയാം..
താല്‍പര്യത്തോടെ അനിത: ഉം പറ
അംബിക: ഇന്നത്തെ കാലംപോലെ അന്ന് വിവാഹത്തിന് മുമ്പ് ഭാര്യാഭര്‍ത്താക്കന്മാര്‍ മൊബൈല്‍ ഫോണ്‍ ഒന്നും ഇല്ലല്ലോ സംസാരിക്കാന്‍. ലൈന്‍ ഫോണ്‍ ഉള്ളവര്‍ അതില്‍ സംസാരിക്കും. എന്റെ വീട്ടില്‍ അതും ഇല്ല.. വിവാഹം കഴിക്കുന്ന ദിവസമാണ് ഞാന്‍ ശരിക്കും വിനയേട്ടനെ കാണുന്നത് തന്നെ. പെണ്ണ് കാണാന്‍ വന്നപ്പോള്‍ ഞാന്‍ അത്ര ശ്രദ്ധിച്ചിരുന്നില്ല. അഞ്ചര അടിയില്‍ താഴെ എനിക്ക് ഉയരം ഉള്ളൂ. വിനയേട്ടന് ആറ് അടിക്ക് മുകളില്‍ നീളമുണ്ട്. കൂടാതെ അതിനൊത്ത ശരീരവും.
അനിത: ചേച്ചിക്ക് പേടിയായിരുന്നോ.
അംബിക: പിന്നെയല്ലാതെ.. നല്ല പേടിയുണ്ടായിരുന്നു. വിവാഹം കഴിഞ്ഞ് ആകെ ക്ഷീണിതയായ ഞാന്‍ വിനയേട്ടന്റെ മുറിയിലേക്ക് അമ്മ തന്ന പാലുമായി ചെല്ലുമ്പോള്‍ എന്റെ ശരീരം ആകെ വിറയ്ക്കുകയായിരുന്നു. ബെഡ്ഡിലിരുന്ന വിനയേട്ടന് ഞാന്‍ മുറിയിലേക്ക് കടന്നതും വാതിലടയ്ച്ചു കുറ്റിയിട്ടു. അപ്പോളേക്കും എന്റെ പാതി ജീവന്‍ പോയിരുന്നു. നേരെ വന്ന് എന്റെ തോളില്‍ കൈ വെച്ചു. ഞാന്‍ ഒന്ന് ഞെട്ടി. അത് മനസിലാക്കി വിനയേട്ടന് വേഗം എന്റെ തോളില്‍ നിന്ന് കയ്യെടുത്തു. എന്റെ കയ്യിലെ പാല്‍ ക്ലാസ് വാങ്ങി വിനയേട്ടന് അത് പാതി കുടിച്ച് എനിക്ക് തന്നു എന്നോട് കുടിക്കാന്‍ പറഞ്ഞു. നാണവും ചമ്മലും ഭയവും എല്ലാം എനിക്ക് അപ്പോള്‍ ഉണ്ടായി. കുടിച്ച് തീര്‍ത്ത പാല്‍ ക്ലാസ് എന്നില്‍ നിന്നും വാങ്ങി അവിടെയുള്ള ചെറിയ ടേബിളില്‍ കൊണ്ടുവെച്ചു. പ്രതീക്ഷിക്കാതെ നില്‍ക്കുന്ന എന്റെ പിന്നില്‍ വന്നു കെട്ടിപിടിച്ചു. ഞാന്‍ ആകെ ഞെട്ടി. എന്റെ പിന്നില്‍ കനമുള്ള എന്തോ ഒന്ന് കുത്തുന്നു.
അനിത: അത് എന്താ ചേച്ചി..?
അംബിക: ടീ നിന്നെ ബസില്‍ നിന്ന് സുരേന്ദ്രേട്ടന്‍ എന്ത് കൊണ്ട് ബാക്കില്‍ കുത്തിയത്.
അനിത: ഹോ അതോ.. എന്നിട്ട്..
അംബിക: ഞാന്‍ ആകെ ഞെട്ടിയ അവസ്ഥയിലായിരുന്നു. എന്നെ പിന്‍ തിരിച്ച് നിര്‍ത്തി. എനിക്ക് വിനയേട്ടന്റെ കണ്ണില്‍ നോക്കാനുള്ള ധൈര്യം ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. ചമ്മലോടെ തല താഴ്ത്തി നിന്നു. എന്നെ ബെഡ്ഡില്‍ കൊണ്ടുപോയി ഇരുത്തി. മുഖം പിടിച്ച് ഉയര്‍ത്തി. എന്നിട്ട് എന്നോട് ചോദിച്ചു: ഞാന്‍ ജാമ്പക്ക കഴിക്കട്ടെ എന്ന്… എനിക്കൊന്നും മനസിലായില്ല..
