സാധാരണ മൂന്നു നാല് ദിവസങ്ങള്‍ക്ക് മുന്‍പാണ് അഡ്മിറ്റ്‌ ആകേണ്ടത്.
എന്നാല്‍ മമ്മിയില്‍ അസാധാരണമായിയൊന്നുമില്ലാത്തത് കൊണ്ട് തലേദിവസം മാത്രം വന്നാല്‍ മതിയെന്ന് ഡോക്റ്റര്‍ പറഞ്ഞിരുന്നു.
തോമാച്ചന് നല്ല ടെന്‍ഷന്‍ ഉണ്ടായിരുന്നു.
അത് കക്ഷി ശരിക്കും പുറത്ത് കാണിക്കുക കൂടി ചെയ്തു.
എനിക്ക് പലപ്പോഴും അങ്ങേരെ ആശ്വസിപ്പിക്കേണ്ടി വന്നു.
അകത്ത് ലേബര്‍ റൂമില്‍ മമ്മിയുടെ പ്രസവം നടക്കുമ്പോള്‍ കോറിഡോറിലൂടെ പലതുമാലോചിച്ച് ഞാന്‍ നടന്നു.
രണ്ടു മണിക്കൂര്‍ കഴിഞ്ഞപ്പോള്‍ നേഴ്സ് പുറത്തേക്ക് വന്നു.
നല്ല, ആരോഗ്യമുള്ള, ആവശ്യത്തിനു തൂക്കമുള്ള ഒരനിയത്തിയുടെ ജ്യേഷ്ഠനായിരിക്കുന്നു ഞാന്‍!
തോമാച്ചന് ദൈവത്തിനു സ്തുതി പറഞ്ഞു.
തോമാച്ചനും വേണ്ടിയിരുന്നത് ഒരു പെണ്‍കുഞ്ഞിനെയായിരുന്നു. അത് അയാളെപ്പോഴും പറയുമായിരുന്നു.
മറ്റൊരു നേഴ്സ് കുഞ്ഞിനെയുമെടുത്ത് അങ്ങോട്ട്‌ വന്നു.
ഞാനതിനെ നോക്കി. സു
ഖമുള്ള നിദ്രയില്‍ ലയിച്ച് ഒരു കുഞ്ഞുമാലാഖ!
തോമാച്ചന് കുഞ്ഞിനെയെടുത്ത് നോക്കിയതിന് ശേഷം അവളെ എന്‍റെ കയ്യില്‍ തന്നു.
ജന്മസാഫല്യം പോലെ തോന്നിയ നിമിഷങ്ങള്‍!
അല്‍പ്പം കഴിഞ്ഞ് ഡോക്റ്റര്‍ തോമാച്ചനെ കണ്‍സല്‍ട്ടിങ്ങ് റൂമിലേക്ക് വിളിപ്പിച്ചു.
വാതില്‍ക്കലോളമേ ഞാന്‍ പോയുള്ളൂ.
ചിലപ്പോള്‍ വല്ല മെഡിക്കല്‍ രഹസ്യം വല്ലതുമാണെങ്കിലോ?
രഹസ്യം ഒളിച്ചിരുന്ന് കേള്‍ക്കാനുല്ലതല്ലേ?
അത്കൊണ്ട് ഞാന്‍ പുറത്ത് വാതില്‍ക്കല്‍ നിന്ന് ചെവി വട്ടം പിടിച്ചു.
“എന്‍റെ ലൈഫില്‍ ഇത്ര ആരോഗ്യമുള്ള ഒരു കുഞ്ഞിന്‍റെ പ്രസവമെടുത്തിട്ടില്ല തോമസേ…”
ഡോക്റ്റര്‍ പറയുന്നത് ഞാന്‍ കേട്ടു.
“അതിന്‍റെ ക്രെഡിറ്റ് മൊത്തം നിങ്ങള്ക്കാ…പ്രസവിക്കുന്നതിന്റെ തലേ ദിവസം വരെ പൊരിഞ്ഞ സെക്സ് നടത്തുന്നോര്‍ക്കെ ഇങ്ങനത്തെ സൂപ്പര്‍ മക്കള്‍ ഉണ്ടാവൂ…കണ്ഗ്രാജുലെഷന്‍സ്…”
ഡോക്റ്റര്‍ തോമാച്ചന്റെ നേര്‍ക്ക് കൈ നീട്ടി.
തോമാച്ചന്റ്റ് അപ്പോഴത്തെ മുഖഭാവം എന്താണ് എന്ന് എനിക്ക് കാണാന്‍ കഴിഞ്ഞില്ല.
മറ്റൊരു കാര്യം എന്‍റെ ചിന്തയെ അലട്ടി.
ഇനി തോമാച്ചന് വല്ലതും മമ്മിയോട് ചോദിച്ചാല്‍ മമ്മി അതെങ്ങനെ എക്സ്പ്ലൈന്‍ ചെയ്യും?
മമ്മിയല്ലേ ആള്‍!
ഒരു കാരണം കണ്ടെത്താനാണോ മമ്മിയ്ക്ക് പഞ്ഞം?
[അവസാനിച്ചു]
