“അല്ല, ഇത്…”
അത് പറഞ്ഞ് ഞാന്‍ ടോപ്പിന് മുകളിലൂടെ മമ്മിയുടെ വയറില്‍ പതിയെ, വാത്സല്യത്തോടെ തൊട്ടു.
“ഇതും ബെസ്റ്റ്…ഈ വയറിന്‍റെ ഉടമ ആനിയും ബെസ്റ്റ്, ഈ വയറില്‍ നിന്ന് വരാന്‍ പോണ എന്‍റെ പൊന്നനിയത്തിയും ബെസ്റ്റ്…”
മമ്മി എന്‍റ’ തലമുടിയില്‍ പിടിച്ചു തഴുകി.
ദേഹമപ്പോള്‍ ഒന്ന് കുളിരന്നുലഞ്ഞു.
“മീനയെക്കാള്‍ നല്ലത് ഞാനോ? ചുമ്മാ ആകാശത്ത് കൂടി പറക്കുന്ന വിമാനത്തെ എന്തിനാ താഴെ വീഴിക്കുന്നെ മോനെ?”
“എന്നുവെച്ചാ?”
നിന്‍റെ പറച്ചില്‍ കേട്ട് എന്‍റെ തല ഇപ്പം മാനം മുട്ടും. അന്നേരം വിമാനം താഴെ വീഴില്ലേ?”
“ഒഹ്! എന്തൊരു ജോക്ക്? വൌ! ബട്ട് പിന്നെ ചിരിക്കാം,”
“ഞാനാണോ മീനയെക്കാള്‍ സുന്ദരി? കൊള്ളാല്ലോ! നെരാരിക്കും! പ്രത്യേകിച്ചും ഇപ്പം! ഒരു തിമിംഗലത്തിന്റെ വലിപ്പം ഉണ്ട് എന്‍റെ വയറിനിപ്പോള്‍! എന്നിട്ടാണ്! ഒന്ന് പോടാ!”
“മമ്മി പോയാ മതി…”
ഞാന്‍ അവളുടെ സുന്ദരമായ മുഖം കൈകളിലെടുത്തു.
“ഹൌ ബ്യൂട്ടിഫുള്‍ യൂ ആര്‍! ഹൌ വണ്ടര്‍ഫുള്‍ യൂ ആര്‍! ഹൌ …”
“മതി മതി”
മമ്മി ചിരിച്ചുകൊണ്ട് എന്‍റെ തലമുടിയില്‍ വീണ്ടും തഴുകി.
“എന്നാ കിട്ടാനാടാ നീയെന്നെ ഇങ്ങനെ പൊക്കുന്നെ? അത് പറഞ്ഞാ മതി…അതേ, വയറ്റി കിടക്കുന്ന അനീത്തി നൊണച്ചിയായി വളരും നീയിങ്ങനെ വയറിന്‍റെ അടുത്തിരുന്നു ഇതുപോലെ വെടി പൊട്ടിച്ചാ…ഹഹഹ…”
“യൂ ആര്‍ സൊ ബ്യൂട്ടിഫുള്‍..യൂ ആര്‍ സോ വണ്ടര്‍ഫുള്‍…”
