ആനിയതിനു മറുപടി കൊടുക്കാനുള്ള അവസ്ഥയിലായിരുന്നില്ല അപ്പോൾ.. ടോണിയുടെ മുഖത്തേക്കവൾ ഒരു പ്രത്യേക ഭാവത്തിൽ നോക്കികൊണ്ട് മാത്രം നിന്നു.. കൂടുതൽ അവളെ ബുദ്ധിമുട്ടിക്കേണ്ടെന്നു കരുതി ടോണി പിന്നെ അവളെ നോക്കി ഒന്നുകൂടി പുഞ്ചിരിച്ചിട്ട് പുറകിലേക്ക് നടന്ന് ആ മുറി വിട്ടിറങ്ങി.. ആനി ഒരു കല്ല് കണക്കെ അപ്പോഴും അവിടെ നിന്നു..
രണ്ടു മിനിറ്റു കൂടി കഴിഞ്ഞപ്പോൾ പിന്നെ അവളൊന്ന് നോർമലായി.. ‘ടോണി ചെയ്തത് അൽപ്പം ഓവറായിരുന്നില്ലേ.. എന്നാലും, അവനെ ആദ്യമേ ഉമ്മ വെക്കാൻ സമ്മതിക്കാതെ താൻ തന്നെയാണ് വേറെ എന്തു വേണേലും ചെയ്തുകൊള്ളാൻ പറഞ്ഞത്.. അപ്പൊ അവനെ മാത്രം കുറ്റം പറയാൻ കഴിയില്ല.. എന്നാലും അവന്റെ പ്രവൃത്തിയിൽ തനിക്കു സുഖം മാത്രമല്ലേ കിട്ടിയുള്ളൂ.. ഹ്മ്മ്.. എന്തായാലും അതൊക്കെ കഴിഞ്ഞല്ലോ.. ഇനിയെങ്കിലും ഇവരുടെ കൂടെ അൽപ്പം കൂടി കരുതലോടെ പെരുമാറാം..’ അവളൊരു നെടുവീർപ്പോടെ ചിന്തിച്ചു..
ഒടുവിൽ മൂവരുടെയും ആഗ്രഹങ്ങൾ തീർന്നപ്പോൾ ആനിയ്ക്ക് സമാധാനമായി.. അവൾ തന്റെ സാരിയും മുടിയുമൊക്കെ നേരെയാക്കിക്കൊണ്ട് കോൺഫറൻസ് റൂമിൽ നിന്ന് ഇറങ്ങി അവരുടെ ഓഫീസ് ക്യാബിനിലേക്ക് വന്നു. മൂവരും അപ്പോഴേക്കും നല്ല കുട്ടികളായി അവിടെ ഇരിപ്പുണ്ടായിരുന്നു. അവർ ഇനിയും ഇങ്ങനെ ഓരോ ആഗ്രഹങ്ങൾ ചോദിക്കുമെന്ന് ആനിയ്ക്കറിയാമായിരുന്നു.. പക്ഷേ ഇനിയങ്ങോട്ട് അവൾ അതിനൊക്കെ ഒരു പരിധിയും നിശ്ചയിച്ചിരുന്നു.. അവൾ തന്റെ കസേരയിൽ പോയി ഇരുന്നുകൊണ്ട് അവരെ മൂന്നു പേരെയും നോക്കി..
ടോണി: “മ്മ്.. എന്താ മാഡം, ഇങ്ങനെ നോക്കുന്നെ..?”
ആനി: “മ്ച്.. ഒന്നൂല്ല..”
രമേഷ്: “ഹ.. പറയെന്നെ.. ഉമ്മയുടെ കാര്യമാണോ..”
ആനി: “ഹ്മ്മ്.. അല്ല.. നേരത്തെ നടന്നതൊന്നും നമ്മളിനി discuss ചെയ്യില്ല.. അതൊക്കെ ഇനിയും ചോദിച്ചാൽ പിന്നെ നിങ്ങൾക്ക് ഞാൻ ഒന്നും തരില്ല.. മ്മ്, എന്തായാലും നിങ്ങൾ മൂന്നുപേരും ഈ ആഴ്ച നല്ല work എടുത്തിട്ടുണ്ട്.. അതിൽ ഞാൻ ഹാപ്പിയാ.. So, ഇന്ന് എന്റെ വക ഒരു treat.. ഇന്നത്തെ ഊണിന്റെ കാശ് ഞാൻ pay ചെയ്യാം, എന്താ..”
“അയിന് നമ്മൾ എല്ലാ ദിവസവും lunch നു പോകുന്നതല്ലേ.. അത്‌ treat ആയി കൂട്ടാൻ പറ്റില്ല ചേച്ചീ!..” രമേഷ് ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു..
