“ആന്‍റിയും മമ്മിയും ഇവിടെയാ,”
അവന് മിഡില്‍ സീറ്റിലേക്ക് വിരല്‍ ചൂണ്ടി.
“അവിടെയോ? അപ്പം ഇവിടെ ആരാ?”
“അവിടെ ഞാനും സാമും!”
മമ്മി ഞങ്ങളെ ഒന്ന് ചുഴിഞ്ഞു നോക്കി.
അബദ്ധം പറ്റിയത് പോലെ എനിക്ക് മമ്മിയെ നോക്കേണ്ടി വന്നു അപ്പോള്‍.
“അത് മമ്മി, ഞാന്‍…”
എന്തെങ്കിലും പറയുന്നതിന് മുമ്പ് മരിയ ആന്‍റി വന്ന് മമ്മിയെ വലിച്ചു.
“പിള്ളേര് വല്ലതും രസമുള്ളത് മിണ്ടിയും പറഞ്ഞും അവിടെ ഇരുന്നോട്ടെ ചേച്ചി, വാ നമുക്ക് രണ്ടുപേര്‍ക്കും ഇവിടെ ഇരിക്കാം!”
മമ്മി മരിയ ആന്‍റിയോടൊപ്പം മിഡില്‍ സീറ്റില്‍ ഇരിക്കാന്‍ അങ്ങോട്ട്‌ പോയി.
ആദ്യം മരിയ ആന്‍റി ഇരുന്നു.
ഞാനും എബിയും അപ്പോള്‍ മുഖാമുഖം നോക്കി.
മരിയ ആന്‍റി ഇരുന്നു കഴിഞ്ഞപ്പോള്‍ കഷ്ടിച്ച് അല്‍പ്പം സ്ഥലം മാത്രമേ ബാക്കിയുണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ.
“ഇവിടെ ഞാന്‍ എങ്ങനെ ഇരിക്കാനാടാ?”
മമ്മി ഞങ്ങളെ നോക്കി.
അത്കേട്ടു കൊണ്ട് ഡാഡി അങ്ങോട്ട്‌ വന്ന് മരിയ ആന്‍റി ഇരിക്കുന്നിടത്തേക്ക് നോക്കി.
ഡാഡി പിന്നെ ഞങ്ങള്‍ ക്രമത്തില്‍ അടുക്കി വെച്ച ബാഗുകളിലെക്കും സാധനങ്ങളിലേക്കും നോക്കി.
“ഒന്നും റീ അറേഞ്ച് ചെയ്യേണ്ട കാര്യമില്ല…”
ഡാഡി ആലോചിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു.
“റീ അറേഞ്ച് ചെയ്‌താല്‍ പിന്നേം മൊത്തം കൊളം ആകും…അപ്പോള്‍ പിന്നെ…?”
ഡാഡി എബിനെ നോക്കി.
“എബീ മമ്മീടെ കൂടെ ഇരുന്നെ,”
എബി എന്‍റെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി.
അവന്‍റെ മുഖം ദയനീയമായത് ഞാന്‍ കണ്ടു.
മനസ്സില്ലാമനസ്സോടെ അവന് മരിയ ആന്‍റിയോടൊപ്പം ഇരിക്കാന്‍ തുടങ്ങി.
ശരിക്കും ഞെങ്ങി ഞെരുങ്ങി ഇരിക്കേണ്ടി വന്നു അവന്.
“ഇരിപ്പ് ഡിസ്കംഫര്‍ട്ടബിള്‍ ആകുമ്പോള്‍ മരിയ ഇവന്‍റെ മടിയില്‍ ഇരുന്നാല്‍ മതി. അല്ലേല്‍ നീ മമ്മീടെ മടീല്‍ ഇരുന്നാല്‍ മതി കേട്ടോ എബീ,”
