ഒന്നും സംഭവിച്ചിട്ടില്ലാത്തത് പോലെയുള്ള അച്ഛന്റെ ഭാവം അവൾക്ക് ആശ്വാസമായി. എങ്കിലും ഒന്നും കഴിക്കാനുള്ള മൂഡ്‌ ഇല്ലായിരുന്നു. ഇടയ്ക്കിടയ്ക്ക് വെളുപ്പാൻ കാലത്തെ സീൻ ശിരസ്സിലേക്കിരച്ച് കയറുന്നു. അവൾ ഒരു ദോശ കൈയിൽ ചുരുട്ടി ചായയുമെടുത്ത് എണീറ്റ് പൂമുഖത്ത് പോയിരുന്ന് കഴിക്കുമ്പോഴൊക്കെ ഇടയ്ക്കിടയ്ക്ക് അച്ഛനെ നോക്കിക്കൊണ്ടിരുന്നു. ഓരോ തവണയും അച്ഛൻ തന്നെത്തന്നെയാണ് നോക്കുന്നതെന്ന് കണ്ടപ്പോഴൊക്കെ വെട്ടിത്തിരിഞ്ഞു. അവളുടെ ആ അസ്വസ്ഥതയും ജാള്യതയും കൊണ്ടുള്ള ചേഷ്ടകൾ സഹദേവനെയും അസ്വസ്ഥനാക്കി. തന്നേക്കാൾ വിഷമം മോൾക്കായതു കണ്ട് അയാളൊന്ന് അയഞ്ഞിരുന്നു. അവളെണീറ്റ് ചായക്കപ്പ് അടുക്കളയിൽ കൊണ്ട് വച്ച് തിരിച്ച് വരുമ്പോൾ സഹദേവനെ ഒന്നുകൂടി നോക്കി. ക്ഷമിക്കണമെന്നൊരു വാക്ക് ആ കണ്ണുകളിൽ തിളങ്ങുന്നത് കണ്ട സഹദേവൻ സാരമില്ലെന്നർത്ഥമാക്കി കണ്ണിറുക്കി. അവളൊരു പഞ്ചാരപ്പുഞ്ചിരി വിരിയിച്ച് തന്നെ അടിമുടി ആഴത്തിൽ വീക്ഷിച്ച് കടന്നുപോകുന്ന കാഴ്ച സഹദേവൻ അന്തംവിട്ട് നോക്കിനിന്നു. ആയിരം അർഥമുള്ള ആ നോട്ടം ഒരു പെണ്ണിനല്ലാതെ സാധിക്കില്ല. എതുപെണ്ണായാലും അരയോളം തിരതല്ലുന്ന മുടിയിഴകൾ ഒരു ചന്തം തന്നെയാണ്‌. ‘അയ്യോ ആരെക്കുറിച്ചാണ് താനീ ചിന്തിച്ചുകൂട്ടുന്നത്?’
നിതംബം പാതിമറയ്ക്കുന്ന ചന്തമുള്ള കൂന്തലഴകിൽ കണ്ണും നട്ടിരിക്കേ സഹദേവൻ ചിന്ത വെടിഞ്ഞു.
‘പെൺകുട്ട്യേള് വല്തായാൽ പിന്നെ അച്ഛന്റെയടുത്ത്ന്നൊര് അകലം നിൽക്കണം’ എന്ന് സൗമിനി പറയാൻ തുടങ്ങിയ കാലം മുതൽ സഹദേവന്റെ ചിന്തകളിൽ നിഷിത കടന്നു‌കയറി നഗ്നയാവാറുണ്ട്, രതിവേഷം കെട്ടാറുണ്ട്. നിമിഷങ്ങൾക്കുള്ളിൽ മകളാണെന്ന ചിന്തയുണരും പിന്നെയൊരു കുറ്റബോധമാണ്. ദീർഘനാൾ ഒറ്റയ്ക്കാവുമ്പോൾ പലസ്ത്രീകളെയും പ്രതിഷ്ഠിച്ച് പലവട്ടം സ്വയംഭോഗം ചെയ്തിരുന്നു. അന്നൊന്നും കിട്ടാത്ത സുഖം നിഷിതയെ ഓർത്ത് കുടഞ്ഞപ്പോൾ കിട്ടിയത് എന്തുകൊണ്ടാണ്? പിന്നീട് കുറ്റബോധം തോന്നുകയും ഇനി ഒരിക്കലും ഉണ്ടാവില്ലെന്ന് തീരുമാനിച്ചിരുന്നതുമാണ്.
പക്ഷേ അത് വീണ്ടും ആവർത്തിച്ചു…
വീണ്ടും കുറ്റബോധം!!!
