അവര് നാത്തൂന്റെ മക്കളുടെ കൂടെയായ…..ഇവിടുത്തെ ‘അമ്മ ഹോസ്പിറ്റലിൽ ആണ്..രാവിലെ ഞാൻ ചെന്നാലേ നാത്തൂന് വരാൻ പറ്റുകയുള്ളൂ…..ഞാൻ ഇപ്പോഴാണ് വീട്ടിൽ നിന്ന് വന്നത്….
അതെയോ….
വാ ഇരിക്കാമെങ്കിൽ ചായയിടാം….
അയ്യോ വേണ്ടാ….ഞാൻ ഒരു മെക്കാനിക്കിനെ കിട്ടുമോ എന്ന് നോക്കട്ടെ…..
ശരി…..നൗഷാദ് മാന്യനെ പോലെ ഇറങ്ങി…..ഗേറ്റിനു വെളിയിൽ വന്നു…..വണ്ടി അകത്തേക്ക് കയറ്റിയിട്ടു…സുജ നൗഷാദ് വണ്ടിയിൽ നിന്നുമിറങ്ങി പോയി കഴിഞ്ഞപ്പോൾ കതകടച്ചു…. ഇത്രയുമായി ഇനി എങ്ങനെ എങ്കിലും അതിനകത്തു കയറിപ്പറ്റിയാൽ തന്റെ ആവിഷ്കാര സ്വാതന്ത്ര്യം സാധിച്ചെടുക്കാം….നൗഷാദിന്റെ മനസ്സിൽ സുജ എന്ന മാദകത്തിടമ്പ് നൃത്തം കളിച്ചു…ഉച്ചക്ക് അവളെ കണ്ട നിമിഷം മുതൽ ആ മനസ്സിലേക്ക് കടന്നുവന്ന രൂപം കണ്ണട ധരിച്ച ആ കുലീന മുഖം….നല്ല വെളുത്തു കൊഴുത്തു മദാലസമായ ആ സ്ത്രീ രൂപം…അതിലുപരി സ്വന്തം മേനിയോട് ഒട്ടിച്ചേർന്നു കിടക്കുന്ന ചുരിദാർ….മുൻ വശവും പിറകുവശവും ഇറക്കി വെട്ടിയ ആ ചുരിദാർ ടോപ്പിലൂടെ അവളുടെ മാദക മേനി തുളുമ്പിയത്….തനിക്കു അവളെ നോക്കാൻ തോന്നിയത് തന്നെ അവളുടെ ആ മദാലസമായ ശരീരം അല്ലെ….എല്ലാം ഒന്നിനൊന്നു മെച്ചം….അവളുടെ ഉയർന്നു നിന്ന കുജ ദ്വയങ്ങൾ ചുരിദാർ ടോപ്പിലൂടെ പുറത്തേക്കു വരാൻ വെമ്പി നിന്നത്….നൗഷാദ് മുന്നോട്ടു വച്ച കാൽ നിശ്ചലമായതു പോലെ നിന്ന്….എങ്ങനെയെങ്കിലും അകത്തു കടക്കണം….അനിത വേണ്ട ഇവൾ മതി…ഈ ശരീരം ഇന്ന് നുകരണം…അവളോടുള്ള ഒരു മധുര പ്രതികാരം…ആ അനിതയെന്ന കൂത്തിച്ചിയോടുള്ള പ്രതികാരം…നൗഷാദ് റോഡരികിലൂടെ നടന്നു സുജയുടെ വീടിന്റെ മതിൽ അവസാനിക്കുന്നിടത്തു നിന്ന്…ചുറ്റും നോക്കി….അവൻ ആ മതിൽ ചാടി….അകത്തേക്ക് നടന്നു….പറമ്പിലെ കരീല അനങ്ങുന്നു…അവൻ ഓരോ ചുവടു വപ്പും വളരെ കൃത്യതയോടെ ചവിട്ടി….വീടിന്റെ പിന്നാമ്പുറത്ത് എത്തി…..കതകിൽ തള്ളി നോക്കി….അടച്ചു ഓടാമ്പൽ ചാമ്പിയിരിക്കുന്നു….സൈഡിലൂടെ നടന്നു….ഇരുട്ട് പരന്നിരിക്കുന്നു….വെളിയിൽ സുജയുടെ വീടിനു മുന്നിലുള്ള പോസ്റ്റിൽ നിന്നും വെട്ടം അരിച്ചു കയറുന്നു…..ഒരു ജനൽ പാളി അല്പം
