വിട്ട്….. ജീവന് വേണ്ടി പിടയുന്ന ദിവാകരനെ നോക്കി ഭദ്ര അലറി വിളിച്ചു….. ഭീകരമായ ആ കാഴ്ച കണ്ട് ഭയന്ന് പോയ ഭദ്രയുടെ നിലവിളി ഇടമുറിഞ്ഞു കൊണ്ടിരുന്നു…….
ജീവനറ്റ് രക്തത്തിൽ കുളിച്ചു കിടന്നിരുന്ന ദിവാകരന്റെ തല കാലു കൊണ്ട് തട്ടി മാറ്റി നടേശൻ എന്റെ നേരെ വന്നു….
“”അങ്ങനെ എളുപ്പത്തിൽ ഇവളെയും കൊണ്ട് ഇവിടെ നിന്ന് പോകാമെന്നു നീ കരുതിയോ….. നിന്റെ മരണം കുറിച്ചിട്ടാണ് നമ്മൾ അവസാനം കണ്ട് പിരിഞ്ഞത്….പക്ഷെ അത്‌ എന്റെ കൈ കൊണ്ട് തന്നെ വേണമെന്നായിരിക്കും ദൈവവിധി….. ആ വിധി തന്നെയാണ് നിന്നെയെന്റെ കണ്മുന്നിൽ ഇപ്പോൾ എത്തിച്ചിരിക്കുന്നത്…..””
വാൾത്തലപ്പിൽ പറ്റിയിരുന്ന രക്തം എന്റെ ഷർട്ടിൽ തുടച്ചു കൊണ്ട് നടേശൻ എന്നെയും ഭദ്രയേയും മാറി മാറി നോക്കി……
പൊടുന്നനെ ആണ് എന്റെ ഫോൺ റിങ് ചെയ്തത്…….ഫോൺ സൈലന്റിൽ ആണെങ്കിലും അപ്പോഴത്തെ മാനസികവസ്ഥയിൽ എന്റെ ശ്രദ്ധ പാളുന്നത് കണ്ട് സംശയം തോന്നി പോക്കറ്റ് പരിശോധിച്ച നടേശൻ ഫോൺ പിടിച്ചു വാങ്ങി……
“”ശേഖർ സർ കാളിങ്…..””
ഡിസ്പ്ലേ എന്റെ നേരെ നടേശൻ കാണിച്ചു…… ആ കാൾ കട്ടായി അടുത്ത നിമിഷം തന്നെ ശരത്തിന്റെ ഫോണിൽ നിന്നും എനിക്ക് കാൾ വന്നു….നടേശൻ കാൾ അറ്റൻഡ് ചെയ്ത് സ്പീക്കർ ഓൺ ചെയ്തു……… “”
