അന്ന് രാവില്‍
Annu Raavil
ലോകവുമായി ബന്ധമില്ലാത്ത കിടന്നു കൂര്‍ക്കം വലിക്കുന്ന ഭര്‍ത്താവിനെ റീബ പുച്ഛത്തോടെ നോക്കി. കടുത്ത അസ്വസ്ഥതയ്ക്കൊപ്പം അവള്‍ക്ക് പൂറു കടിച്ചിട്ട്‌ ഭ്രാന്തെടുക്കുന്നുമുണ്ടായിരുന്നു. വിവിധ ചിന്തകളോടെ കുറേനേരം അവന്റെ കിടപ്പ് നോക്കിയ അവള്‍ ഒടുവില്‍ എഴുന്നേറ്റിരുന്നു. ഉച്ചയ്ക്ക് നടന്ന സംഭവം മനസിലേക്ക് വീണ്ടും കടന്നെത്തി അവളെ വീര്‍പ്പുമുട്ടിച്ചു. അതിനൊരു പരിഹാരം കണ്ടേ പറ്റൂ! റീബ തന്നോട് തന്നെ പറഞ്ഞു. പക്ഷെ എങ്ങനെ എന്നവള്‍ക്ക് അറിഞ്ഞു കൂടായിരുന്നു. എന്തെങ്കിലും ഒരു വഴി കിട്ടും എന്ന് സ്വയം പറഞ്ഞുകൊണ്ട് അവള്‍ കട്ടിലില്‍ നിന്നുമിറങ്ങി സമൃദ്ധമായ മുടി വാരിക്കെട്ടി ഇരുട്ടിലൂടെ പുറത്തേക്ക് നടന്നു.
“അപ്പച്ചാ..അപ്പച്ചാ” അമ്മായിയപ്പന്റെ മുറിവാതില്‍ക്കലെത്തി അവള്‍ ശബ്ദമുണ്ടാക്കാതെ വിളിച്ചു.
മത്തായി മരുമകളുടെ വിരിഞ്ഞുകൊഴുത്ത ശരീരം മനസ്സിലോര്‍ത്ത് മുഴുത്ത അണ്ടിയെ താലോലിക്കുന്ന സമയത്താണ് അവളുടെ വിളി അയാള്‍ കേട്ടത്. അല്‍പ്പം മുമ്പ് കുടിച്ചു ലക്കുകെട്ട് കേറിവന്ന മകന്‍ ബിജു, റീബയുടെ കടി ലവലേശം മാറ്റുന്നില്ല എന്നയാള്‍ കുറെ ഏറെ ദിവസങ്ങളായി മനസ്സിലാക്കുന്നുണ്ട്. പക്ഷെ അതെപ്പറ്റി അവള്‍ക്ക് തന്നോടോ, തനിക്ക് അവളോടോ ചോദിക്കാന്‍ പറ്റില്ലല്ലോ? പക്ഷെ ഏറെ നാളായുള്ള അവളുടെ പെരുമാറ്റം എല്ലാം വെളിപ്പെടുത്തുന്നുണ്ടായിരുന്നു. എങ്കിലും അന്ന് പകല്‍ നടന്ന ഒരു സംഭവമാണ് മത്തായിക്ക് അവളുടെ കടിയുടെ വ്യാപ്തി പൂര്‍ണ്ണമായി മനസ്സിലാക്കിക്കൊടുത്തത്.
ഉച്ചയ്ക്ക് ഊണിനുശേഷം അയാളും അവളും ഉറങ്ങുന്ന പതിവുണ്ട്. ആ സമയത്ത് ബിജു അവിടെ ഉണ്ടാകാറില്ല. രാവിലെ വൈകി പുറത്ത് പോകുന്ന അവന്‍ തിരികെ എത്തുന്നത് പാതിരാത്രിയോടടുക്കുന്ന സമയത്താണ്. അന്ന് അയാള്‍ ഉറങ്ങാന്‍ കേറിയ ശേഷമാണ് പണം കടം കൊടുത്ത ഒരാളെ കാണാന്‍ പോകേണ്ട സംഗതി ഓര്‍ത്തത്. വേഷം മാറി, പറഞ്ഞിട്ട് പോകാനായി മരുമകളുടെ മുറിയിലേക്ക് അയാള്‍ നടന്നു. അവിടേക്ക് അടുത്തപ്പോള്‍ അയാള്‍ ചെറിയ ഒരു ഞരക്കം കേട്ട് ഒന്ന് അന്ധാളിച്ചു. വീണ്ടും പതിഞ്ഞ ശബ്ദത്തില്‍ ഞരക്കം. റീബയുടെ മുറിവാതില്‍ക്കലെത്തി അയാള്‍ കാതോര്‍ത്തു. അവളുടെ മുറിയില്‍ നിന്നുതന്നെയാണ് ശബ്ദം എന്നയാള്‍ക്ക് മനസ്സിലായി. അവള്‍ക്കെന്ത് പറ്റി എന്നയാള്‍ക്ക് ഉദ്വേഗമുണ്ടായി. അയാള്‍ നോക്കി; കതക് ചാരിയിട്ടേയുള്ളൂ.
