“ഓ പിന്നെ, ചേച്ചിയുടെ കൂടെ അല്ലെ ഇങ്ങനെ വെള്ളമൊക്കെ അടിച്ചു കറങ്ങിനടത്തം അതിരിക്കട്ടെ നിന്റെ ചേച്ചി എങ്ങനെ നിന്നെപ്പോലെ കുടിക്കുമോ”
അയാളുടെ ചേച്ചിയെ അടിമുടിനോക്കി
“ഹൊ, ഒരുരുപിടി താന്നെല്ലോ, എന്നാ മുലായ അവൾക്ക് ” അയാൾ അത് പറഞ്ഞിട്ട് അബദ്ധം പറ്റിയ പോലെ എന്നെ നോക്കി.
“ഹാ, അതിരിക്കട്ടെ ദേ നീ ജീവിതത്തിൽ കണ്ടിട്ടുപോലുമില്ലാത്ത നല്ല മുന്തിയ ഇനം സ്കോച്ച് എന്റെ അലമാരയിൽ ഉണ്ട്, നമുക്ക് അതൊക്കെയൊന്ന് പൊട്ടിച്ച് ഇന്നിവിടങ് തകർക്കാം, നീ ഒന്നു സമ്മതം മൂളിയാൽ മാത്രം മതി”
ഞാൻ പുറത്തേക്കു നോക്കി മഴക്ക് ഒട്ടും കുറവില്ല ഒപ്പമുള്ള ശക്തമായ കാറ്റും വീശാൻ തുടങ്ങിയിരിക്കുന്നു, ഇടിമിന്നൽ അതിന്റെ ഭീകരത കൂട്ടി. മറുപടി പറയാതെ തിരിഞ്ഞു ഞാൻ ചേച്ചിയുടെ അടുത്തേക്ക് എത്തിയതും കണ്ടത് ഭയവും, സങ്കടവും നിറഞ്ഞ ചേച്ചിയുടെ മുഖമാണ്……
“അനുചേച്ചി”
“അപ്പു നീ ഒന്നും പറയേണ്ട, നമുക്കിപ്പോ ഇവിടുന്ന് പോണം, മഴയൊന്നും കുഴപ്പമില്ല”
“പോകാം നമുക്ക്, ഇ മഴ ഒന്നടങ്ങിയാൽ ഉടൻ നമുക്ക് പോകാം. ചേച്ചി ഒന്നുകൊണ്ടും പേടിക്കേണ്ട”
ഞങ്ങളുടെ മേലേക്ക് എന്തോ വെളിച്ചമടിച്ചു, നോക്കിയപ്പോൾ കണ്ടത് അയാൾ ഫോണും പിടിച്ച് നിൽക്കുന്നതാണ്, ചേച്ചിയുടെ ഫോട്ടോ എടുത്തതാകണം ഫ്ലഷ് off ചെയ്യാൻ അയാൾ മറന്നതാകും. ഞങ്ങൾ നോക്കിയതും അയാളൊരു ചിരിയും ചിരിച് തിരികെ കസേരയിൽ പോയി ഞങ്ങളെ നോക്കിയിരുന്നു”
ചേച്ചി അയാൾക്ക് കാണാൻ കഴിയാത്ത രീതിയിൽ എന്റെ അടുത്തേക്ക് മറഞ്ഞുനിന്നു എന്നെ നോക്കി, അ കണ്ണിൽ നിന്നും കണ്ണുനീർ ഒഴുകി……
“അപ്പു എനിക്ക് പേടിയാവുന്നു, എങ്ങനെകിലും പോകാമിവിടുന്ന്”
“കരയല്ലേ എന്റെ ചേച്ചി, ദേ നോക്ക് ഇപ്പോ നമ്മൾ വെറുതെ react ചെയ്തൊരു സീൻ ഉണ്ടാക്കേണ്ട. മഴ ഇന്നിനി തോരുമെന്ന് എനിക്കും തോന്നണില്ല, ഇവിടെ നിന്ന് പോണം അത്രെ അല്ല വേണ്ടു വാ നമുക്ക് മഴ നനഞു നേരെ അമ്മുമ്മയുടെ വീട്ടിൽ പോകാം, ഇനിയാ കണ്ണീർ ഒക്കെ ഒന്നു തുടച്ചേ എന്റെ കുഞ്ഞ്”
ചേച്ചിടെ മുഖം വിടർന്നു, ഞാൻ അ കണ്ണുകൾ തുടച്, കൈപിടിച്ചു അവിടെനിന്നിറങ്ങവേ…….
“അല്ല ഇ പെരുമഴയത്ത് നിങ്ങൾ ഇതെങ്ങോട്ടേക്കാ”
അയാൾ ഇരുന്നിടത്തുനിന്നും ഓടിയിറങ്ങി ഞങ്ങളുടെ അടുത്തു വന്നുചോദിച്ചു.
“മഴയൊന്നും കുഴപ്പമില്ല ചേട്ടാ ഞങ്ങൾ പോകുവാ, അപ്പൊ ശെരി എന്നാൽ”
“ഹ!അങ്ങനെ പറഞ്ഞാൽ എങ്ങനെ ശെരിയാക്കുമെടാ ഉവ്വേ, എന്റെ അടുത്തേക്ക് വന്ന നിങ്ങളുടെ പൂർണ ഉത്തരവാദിത്തം എനിക്കാ. മോളെ ദേ ഇവന് കാര്യങ്ങൾ പറഞ്ഞാൽ മനസിലാക്കാൻ ഉള്ള വെളിവ് പോലുമില്ല, ഇങ്ങനെയുള്ള ഒരുത്തന്റെ കൂടെ പോണോ?????
