അശ്വതി -എനിക്ക് നാളെ ലീവ് കിട്ടും
സിദ്ധു -എന്നാൽ നാളെ വാങ്ങാം
അങ്ങനെ അവർ ഓഫീസിലേക്ക് പോയി. അശ്വതിയുടെ മനസ്സിൽ കല്യാണ കാര്യം മാത്രമേ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളു അവൾ മനസ്സിൽ ഓരോന്ന് ആലോചിക്കാൻ തുടങ്ങി
“അമ്മയും മകന്റെയും ബന്ധത്തിന് ഇനി ദിവസങ്ങളുടെ ആയുസ്സെ ഒള്ളു പുതിയ ജീവിതം സന്തോഷകരം ആകുമോ അതോ സങ്കടകരം ആകുമോ എന്നും അറിയില്ല. സിദ്ധുന്റെ താലി എന്റെ കഴുത്തിൽ അണിഞ്ഞാൽ പിന്നെ പഴയ ജീവിതത്തിലേക്ക് ഒരു മടക്ക യാത്ര അത് ഒരിക്കലും നടക്കില്ല. അമ്മ ഇത് അറിഞ്ഞാൽ ഉണ്ടാക്കുന്ന പ്രശ്നം അതും ചിന്തിക്കാൻ പറ്റില്ല. കല്യാണം കഴിഞ്ഞാൽ പിന്നെ ആര് എതിർത്തിട്ടും കാര്യം ഇല്ല ഞാൻ അവനെ വീട്ട് കളയില്ല”
അങ്ങനെ അശ്വതി ചിലത് ഒക്കെ മനസ്സിൽ ഉറപ്പിച്ചു. വൈകിട്ട് അവൾ വീട്ടിൽ വന്ന് അത്തായത്തിനുള്ള കാര്യങ്ങൾ ഒരുക്കുകയായിരുന്നു ഈ സമയം സിദ്ധു അവിടെക്ക് കയറി വന്നു. അമ്മയെ പുറകിൽ നിന്ന് കെട്ടിപിടിച്ച് അങ്ങനെ നിന്നു. അശ്വതി ചെറുതായി ചിരിച്ചു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു
അശ്വതി -ആ വന്നോ
സിദ്ധു -മ്മ്
അശ്വതി -ചായ എടുക്കട്ടെ
സിദ്ധു -ആദ്യം ഇങ്ങനെ കുറച്ചു നേരം നിൽക്ക്
അശ്വതി ചിരിച്ചു എന്നിട്ട് അവൾ ജോലികൾ തുടർന്നു. സിദ്ധു പതിയെ അമ്മയുടെ വയറിലും മുലയിലും താഴുകാൻ തുടങ്ങി. അശ്വതി അതെല്ലാം ആസ്വദിച്ച് ജോലി ചെയ്യ്തു
അശ്വതി -ഏട്ടാ ഒരു കുഴപ്പം ഉണ്ട്
സിദ്ധു -എന്താ
അശ്വതി -നമ്മുടെ കല്യാണം കഴിഞ്ഞാൽ ഒരു പാർട്ടി വെക്കേണ്ടേ
സിദ്ധു -അതെ കുറിച്ച് ഞാനും ആലോചിച്ചു. ഒരണ്ണം വെക്കണം
അശ്വതി -അധികം ആള് വേണ്ടാ
സിദ്ധു -അത് പിന്നെ എനിക്ക് അറിയില്ലേ
അശ്വതി -കല്യാണം കഴിഞ്ഞ് വെച്ചാൽ മതി
സിദ്ധു -ശെരി
അശ്വതി -നാളെത്തെ പരുപാടി എങ്ങനെയാ
സിദ്ധു -നാളെ രാവിലെ നമ്മുക്ക് ഡ്രസ്സ്‌ എടുക്കാൻ പോവാം പിന്നെ വേണ്ടത് പോലെ ചെയ്യാം
അശ്വതി -മ്മ്
സിദ്ധു -ഏത് മുറിയ നമ്മുടെ മണിയറ ആക്കേണ്ടേ
അശ്വതിയുടെ മുഖം നാണം കൊണ്ട് നിറഞ്ഞു
അശ്വതി -ഏട്ടന്റെ മുറി തന്നെ മതി
