അശ്വതിയുടെ വീട്ടുകാരോട് യാത്ര പറയുമ്പോൾ അയാളുടെ കണ്ണുകൾ അശ്വതിക്ക് വേണ്ടി തിരഞ്ഞു
.. മോളെ ഞങ്ങൾ പോവാ നീ ഇനി എന്നാ വീട്ടിലേക്ക്..
അമ്മയുടെ ചോദ്യം അശ്വതിയുടെ മനസ്സിൽ ഇടിത്തീയായി വീണു,,,ഹരിയേട്ടന്റെ ഓർമ്മകൾ ഉറങ്ങുന്ന വീടിനോട് വിട പറയാൻ സമയം അടുത്തു കൊണ്ടിരിക്കുന്നു
.. മനോജേട്ടൻ പോകാൻ നേരം ചേച്ചിയെ തിരക്കണുണ്ടായിരുന്നു..
അനിയത്തിയുടെ പറച്ചിൽ കേട്ട് അവൾക്ക് ദേഷ്യം വന്നു
..നിനക്ക് വേറൊന്നും പറയാനില്ലേ..
.. അതിന് ഇവളോടെന്തിനാ നീ ചൂടാവുന്നത്,,,കുറച്ചു ദിവസം കഴിഞ്ഞാൽ അവന്റെ ഭാര്യ ആവേണ്ടവളാ നീ..
ആ വാക്കുകൾ നെഞ്ചിലേക്ക് കല്ലിറക്കി വെച്ചത് പോലെ തോന്നി അശ്വതിക്ക്
..ഞങ്ങള് ഇറങ്ങാ,,, ഒരാഴ്ചയേ ഉള്ളു കല്യാണത്തിന് നാളെ തന്നെ അങ്ങ് എത്തിയേക്കണം..
അശ്വതിയോട് ഓർമപ്പെടുത്തി അവർ ഇറങ്ങി
…………………………………….
കണ്ണന്റെ ചെറു കവിളിൽ ഒരിക്കൽ കൂടി ചുണ്ടമർത്തി അശ്വതി അവനെ പ്രശാന്തന്റെ കയ്യിലേക്ക് കൊടുത്തു,,, അശ്വതിയോട് യാത്ര പറയുമ്പോൾ ഗിരിജയുടെ കണ്ണുകൾ തുളുമ്പി
..അരുതാത്തത് പറഞ്ഞ് നിന്നെ വേദനിപ്പിച്ചതിൽ എന്നോട് പൊറുക്കണെടി..
..എന്താ ചേച്ചി ഇത്, തല്ല് ഉള്ളിടത്തെ തലോടലും ഉണ്ടാകു..
ഗിരിജ അവളെ ഇറുകെ പുണർന്നു
..നാളെ ഞാൻ പോകും വീട്ടിലേക്ക്,,,വല്ലപ്പോഴും എന്നെ ഓർക്കണേ ചേച്ചി..
..അയ്യേ എന്താ കൊച്ചു കുട്ടികളെ പോലെ നിന്നെ മറന്നൊരു ജീവിതം എനിക്കുണ്ടോ മോളെ..
