ഭൂപടത്തിൽ ഇല്ലാത്ത ഒരിടം 1
Bhoopadathil Ellatha Oridam Part 1
ഇതൊരു സാങ്കൽപ്പിക കഥ മാത്രമാണ്. ആരും എന്നെ ക്രൂശിക്കാൻ വരരുത് ഇൻസെസ്റ്റും ഫെറ്റിഷുമൊക്കെ പരമാവതി ഉൾക്കൊള്ളിക്കാൻ ഞാൻ ശ്രമിക്കാം ഇഷ്ടമില്ലാത്തവർ അഭിപ്രായങ്ങൾ തുറന്നെഴുതുക
നാലുവശവും എസ്റ്റേറ്റുകളാൽ ചുറ്റപ്പെട്ട ഞങ്ങളുടെ ഗ്രാമത്തിൽ ആഉകെ കോളേജിൽ പോയിട്ടുള്ളത് പത്തോ പതിനഞ്ചോ കുട്ടികൾ മാത്രമാണ്.
ഏകദേശം എൺപതോളം വീടുകൾ മാത്രമുള്ള ഒരു ചെറിയ ഗ്രാമം.ആകെയുള്ള ഒരുകട ഞങ്ങളുടേത് മാത്രം.എസ്റ്റേറ്റിനുള്ളിലൂടെ ഏകദേശം പതിനഞ്ച് കിലോമീറ്റർ പോയാൽ മെയിൻ റോഡിലെത്താം പട്ടണത്തിലെത്താൻ പിന്നെയും പത്ത് കിലോമീറ്റർ പോണം.ഞങ്ങളുടെ ചെറുപ്രായത്തിൽ വീട്ടിലെ ജീപ്പിൽ ഈ ഇരുപത്തഞ്ച് കിലോമീറ്റർ കടന്നാണ് സ്കൂളിലെത്തുക.
എസ്റ്റേറ്റുകളിൽ പണിക്ക് പോകുന്ന ആളുകളാണ് ഗ്രാമത്തിൽ താമസിക്കുന്നത് കുട്ടികളും അവരെ സഹായിക്കാനായി പോകും. പഠനമെന്നാൽ ഗ്രാമത്തിലെ തൊണ്ണൂറ് ശതമാനം കുട്ടികൾക്കും വിദൂരസ്വപ്നം മാത്രമായിരുന്നു. പണ്ട് കോളേജിൽ പോകുന്ന സമയം അച്ഛൻ ഞങ്ങളെ ജീപ്പിന് പുറകിലെ സീറ്റിലിരുത്തും മുൻസീറ്റിൽ മുതിർന്ന ചേച്ചിമാരും അകത്ത് കൊച്ചുകുട്ടികളും നാലഞ്ച് ചേട്ടൻമാർ പുറകിൽ കമ്പിയിൽ തൂങ്ങിനിൽക്കും അങ്ങനെ ടൗണിൽ സ്കൂളിലും കോളേജിലുമായി ഞങ്ങളെ വിട്ടിട്ട് കടയിലേക്കുള്ള സാധനങ്ങളുമായി അച്ഛൻ തിരികെ വരും.
പിന്നെ വൈകുന്നേരം ഞങ്ങളെ വിളിക്കാനായി വരും പലപ്പോഴും മുന്നിലിരിക്കുന്ന ചേച്ചിമാർ കുലുങ്ങിച്ചിരിക്കുന്നതെന്തിനാണെന്ന് ഞങ്ങൾക്ക് മനസ്സിലാവുമായിരുന്നില്ല.പകുതി ചന്തി സീറ്റീൽ വച്ച് ബാലൻസിൽ ഇരുന്ന് ജീപ്പോടിക്കുന്ന അച്ഛൻ ഇടക്കിടക്ക് വിരൽ ഉറിഞ്ചിയെടുത്തു കുടിക്കുമായിരുന്നു.ഇപ്പോഴുള്ള ടാറിംഗ് വരുന്നതിന് മുൻപ് മെയിൻ റോഡുവരെയുള ഭാഗം മുഴുവൻ ചെമ്മൺപാതയായിരുന്നു.വളരെ പതിയെ ആടിയുലഞ്ഞ് രണ്ടുമണിക്കൂറെങ്കിലും എടുത്താണ് ജീപ്പ് റോഡിലെത്തുക.
