എൻ്റെ സംശയങ്ങൾക്കു ബലം കൂട്ടുന്ന തരത്തിൽ തന്നെ ആയിരുന്നു കിച്ചുവിൻറെ തുടർന്നുള്ള പ്രവർത്തികളും, ഞങ്ങളുടെ നോട്ടങ്ങൾ തമ്മിൽ ഇടയുമ്പോയൊക്കെയും അവൻ്റെ മുഖത്തു ഒരു പരിഹാസ ചിരി പൊങ്ങി വരുന്നത് കാണാം, അതിനേക്കാൾ എന്നെ ഭയപ്പെടുത്തിയത് ഞാൻ അവനെ കുറച്ചു നേരം നോക്കി നിന്നാൽ അവൻ ഉടൻ തന്നെ അവൻ്റെ അടുത്ത് നിൽക്കുന്ന കൂട്ടുകാരോട് എന്തോ സ്വകാര്യം കണക്കെ പറയുന്നത് കാണാം,അവൻ്റെ ആ സ്വകാര്യം പറച്ചിൽ കഴിഞ്ഞയുടൻ അവനും അവൻ്റെ സുഹൃത്തുക്കളും എനിക്ക് നേരെ നോക്കി ചിരിക്കുന്നതും കാണാം!!
ഇതൊക്കെ എൻ്റെ മനസ്സിലെ കുറ്റബോധം കാരണം എനിക്ക് വെറുതെ തോന്നുന്നതാണോ? അതോ കിച്ചു ശരിക്കും എൻ്റെ കാര്യങ്ങൾ മറ്റുള്ളവരോട് പറഞ്ഞു എന്നെ നാറ്റിക്കുകയാണോ എന്ന സംശയവും എൻ്റെ മനസ്സിൽ നിലനിൽക്കുന്നുണ്ട്!!
എന്ത് തന്നെ ആയാലും എനിക്ക് രണ്ടിലൊന്ന് അറിയണം, ഇനിയും ഈ മാനസിക പീഡനം സഹിച്ചു നിൽക്കാൻ കഴിയില്ല, ഞാൻ രണ്ടും കല്പിച്ചു കിച്ചുവിന് നേരെ നടന്നടുത്തു, ഭാഗ്യവശാലോ നിർഭാഗ്യവശാലോ ആ സമയത്തു കിച്ചുവിന് ഒപ്പം ഉണ്ടായിരുന്നത് മാളു മാത്രമായിരുന്നു!!
മാളുവിന്റ്റെ മുഖത്തും എന്നോട് പരിഹാസം ഉണ്ടോ, അതോ എനിക്ക് തോന്നുന്നതോ, ആത്മവിശ്വാസം നഷ്ട്ടപ്പെട്ട മനസ്സ് ആകെ തളർന്നിരിക്കുന്നതിനാൽ ചുറ്റിലുള്ളതെല്ലാം നെഗറ്റീവ് മാത്രമായിട്ടാണ് തോന്നുന്നത്!
മനസ്സിനകത്തു മൊത്തം ഭീതിയാണെങ്കിലും, ആക്രമണമാണ് ഏറ്റവും നല്ല പ്രതിരോധം എന്ന് വിശ്വസിക്കുന്ന ഞാൻ, മനസ്സിലുള്ള ഭയം അശേഷം മുഖത്തു കാണിക്കാതെ വളരെ ഗൗരവത്തിൽ അവരുടെ അടുത്തേക് നടന്നടുത്തു!!
എൻ്റെ ആ ക്രോധഭാവത്തിലുള്ള വരവ്, ശ്രദ്ധയോടെ വീക്ഷിച്ചിരുന്ന കിച്ചുവിന്റെയും മാളുവിൻറെയും മുഖത്തു അതുവരെ ഉണ്ടായിരുന്നു ചിരി മാറിമറഞ്ഞു അല്പം പരിഭ്രമം നിഴലടിക്കുന്നതു പോലെ എനിക്ക് തോന്നി, അവരുടെ ആ മാറ്റം കണ്ടതും, എന്നിലെ ആത്മവിശ്വാസം വീണ്ടും പതിയെ തല പൊക്കാൻ തുടങ്ങി!!
ഞാൻ അവരുടെ അടുത്തെത്തിയതും അവർ ഇരുവരും ഒരു ചോദ്യ രൂപേണ ആദ്യം പരസ്പരം മുഖത്തേക്കു നോക്കി പിന്നെ രണ്ടുപേരും ഒരുപോലെ എൻ്റെ മുഖത്തേക്കു നോട്ടമെറിഞ്ഞു!!
മനസ്സിൽ സർവ ധൈര്യവും സംഭരിച്ചു ഞാൻ ആത്മവിശ്വാസത്തോടെ കിച്ചുവിൻറെ കൈത്തണ്ടയിൽ പിടിച്ചു പുറത്തേക്കു നടക്കാൻ ആഞ്ഞു കൊണ്ട് മാളുവിനോടായി പറഞ്ഞു!!
