അന്ന് വീട്ടിലെ മട്ടുപ്പാവിൽ കേറി കിട്ടിയ ഫോൺ നമ്പർ ഉപയോഗിക്കാൻ ദമയന്തി തീരുമാനിച്ചു…
ദമയന്തി വിളിച്ചു..,
ബെൽ അടിക്കുന്നതല്ലാതെ എടുക്കുന്നില്ല…
മൂന്നു പ്രാവശ്യം ബെൽ ഫുള്ളായി അടിച്ചു നിന്നു…
നമ്പർ പരിചയം ഇല്ലാഞ്ഞാൽ ചിലപ്പോൾ ചിലർ എടുക്കില്ല എന്ന് ദമയന്തി അനുമാനിച്ചു
വിളിക്കുമ്പോൾ ദമയന്തി അടിമുടി കിതയ്ക്കുന്നുണ്ട്…
അല്പം കഴിഞ്ഞു ദമയന്തിയുടെ ഫോണിൽ വിളി വന്നു…
” ഹലോ… ”
വിറയലോടെ ദമയന്തി ഫോൺ എടുത്തു…
” എന്റെ ഫോണിൽ മിസ്സ്ഡ് കാൾ കണ്ടു വിളിച്ചതാ… ആരാ…? ”
ആള് മലയാളി ആണെന്ന് മനസിലായി…. അറിയാവുന്ന മലയാളം ഉപയോഗിക്കാൻ ധൈര്യം കിട്ടി..
” ഞാൻ വിളിച്ചതാ… ”
പതർച്ചയോടെ ദമയന്തി മൊഴിഞ്ഞു…
” ആരാ… എന്താ കാര്യം…? ”
” ഞാൻ ദമയന്തി… ഇന്ന് ബാങ്കിൽ വച്ച് കണ്ടിരുന്നു… ഒന്നു കാണാനാ… ”
വേച്ചു വേച് ഇഴയുന്ന ശബ്ദത്തിൽ ദമയന്തി പറഞ്ഞു വച്ചു..
” എന്താ കാര്യം..? ഞാൻ കുറെ ദുരെയാ… നീലേശ്വരത്ത്…. കുട്ടി ഫോണിൽ പറഞ്ഞോളൂ… ”
” നേരിൽ കണ്ടു പറയാൻ…. ഉള്ളതാ…. ഞാൻ അവിടെ വന്നോളാം…. ”
” ഇത്ര അർജന്റ് എന്ത് കാര്യം…? ”
” അത്….. നേരിൽ പറയാം… ”
” നിർബന്ധം…. ആണോ…? ”
വീണ്ടും ജേക്കബ് ചോദിച്ചു….
” ഹൂം.. ”
കിലുക്കം പോലുള്ള ശബ്ദത്തിൽ ദമയന്തി പറഞ്ഞു…
” എങ്കിൽ… ഷാർപ് 11 മണിക്ക് ഞാൻ കാസറഗോഡ് k s r t c സ്റ്റാൻഡിൽ കാണും… “
