ഞാന്‍ സംശയിച്ചു.
“നിന്നെ തൊടാനും പിടിക്കാനും ഒക്കെയാ സുധാകരന്‍ ശ്രമിചിച്ചത്,”
ഞാന്‍ അവളോട് പറഞ്ഞു.
“അന്ന് അയാള് പഞ്ചസാര എടുത്തു തരാന്‍ തുടങ്ങീപ്പം അയാളെ നീ ഉന്തി മാറ്റിയില്ലേ? അയാള് വിചാരിച്ചു കാണും ഇവളെ വളയ്ക്കാന്‍ നോക്കീട്ട് പ്രയോജനമൊന്നും കാണില്ലന്ന്‍…”
ദീപിക അത് ശരിവെക്കുന്ന രീതിയില്‍ തല കുലുക്കി.
“അതോ ഇനി അവര് എന്നെ ബലാല്‍സംഘം ചെയ്യാന്‍ പോകുവാന്നു വിചാരിച്ച് പേടിച്ച് ഞാന്‍ പോലീസിനെ എങ്ങാനും വിളിക്കുന്ന് കരുതുന്നുണ്ടാവുമോ?”
നാല് ദിവസത്തേക്ക് ഒരനക്കവുമുണ്ടായില്ല. ഞാന്‍ ഓഫീസില്‍ നിന്ന് തിടുക്കപ്പെട്ട് ഓടിവരും. ചോദ്യമാവര്‍ത്തിക്കും. അവള്‍ പഴയ ഉത്തരവുമാവര്‍ത്തിക്കും.
അഞ്ചാം ദിവസം ഓഫീസില്‍ നിന്ന് തിരികെ വന്ന വൈകുന്നേരം, എനിക്ക് തോന്നി എന്തോ ചെലത് സംഭവിച്ചിട്ടുണ്ടെന്ന്. രണ്ട് കാര്യങ്ങള്‍ ഞാന്‍ ശ്രദ്ധിച്ചു. ഒന്നാമത് അവളിട്ടിരുന്ന വസ്ത്രം. എല്ലാ വീട്ടമ്മമാരേയും പോലെ അവള്‍ എപ്പോഴും സാരിയോ ചുരിദാറോ ആണ് സാധാരണ ഇടാറുള്ളത് വീട്ടില്‍. പക്ഷെ അന്ന് വൈകുന്നേരം വന്നപ്പോള്‍ ഞാന്‍ കണ്ടത് അവള്‍ കാല്‍മുട്ട് വരെ ഇറക്കമുള്ള ഒരു കറുത്ത സ്കര്‍ട്ടും ഒരു ചുവന്ന ടോപ്പുമാണ്. രണ്ടാമതായി,അവളുടെ കവിളുകള്‍ നാണം കൊണ്ട് ചുവന്നിരുന്നു. ചുണ്ടുകളില്‍ നിഗൂഡമായ പുഞ്ചിരിയുണ്ടായിരുന്നു. ഉണ്ണിക്കുട്ടന്‍ കൂടെയുണ്ടായിരുന്നതിനാല്‍ അവളൊന്നും തന്നെ അപ്പോള്‍ പറഞ്ഞില്ല. അക്കാരണം കൊണ്ടുതന്നെ ഞാന്‍ ഒന്നും തന്നെ അവളോട് ചോദിച്ചുമില്ല.
രാത്രിയായി. ഉണ്ണിക്കുട്ടന്‍ ഉറങ്ങി. ദീപികയെ പ്രതീക്ഷിച്ച് ഞാന്‍ കിടക്കയിലായിരുന്നു. പണികള്‍ ഒതുക്കി ബ്രഷ് ചെയ്ത് കഴിഞ്ഞ് അവള്‍ എന്‍റെ അടുത്തേക്ക് വന്നു. കതക് ചേര്‍ത്ത് അടച്ച് കുറ്റിയിട്ടു.
“ഞാനാകെ വീര്‍പ്പ് മുട്ടുവാ ദീപു…”
അവളുടെ പുഞ്ചിരിയിലേക്ക് നോക്കി ഞാന്‍ പറഞ്ഞു.
“പറയെടീ, എന്നാ ഉണ്ടായത്?”
“പറയാം…”
കിടക്കയിലേക്ക് ചാടി വീണ് എന്നെ ഇറുകെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചുകൊണ്ട് അവള്‍ പറഞ്ഞു.
ഞാനവളെ അപ്പോള്‍ അധരത്തില്‍ അമര്‍ത്തി കടിച്ച് ചുംബിച്ചു.
“പറയെടീ…”
“നിങ്ങളോരോന്നും പറഞ്ഞ് എന്നെ പിരികേറ്റി പിരികേറ്റി എന്തേലും ഒന്ന് പെട്ടെന്ന് നടന്നു കാണാന്‍ വേണ്ടി ഞാന്‍ തിക്കുമുട്ടി നിക്കുവാരുന്നു മനുഷ്യാ…”
എന്‍റെ നെഞ്ചില്‍ തന്‍റെ മുഴുത്ത മുലകള്‍ ഇട്ടുരച്ച് അവള്‍ പറഞ്ഞു.
“ഉണ്ണീടെ സ്കൂള്‍ ബസ്സ്‌ വന്നു പോയിക്കഴിഞ്ഞ് ഞാന്‍ മുറീല്‍ കേറി ഈ പാവാടേം ടോപ്പും എടുത്തിട്ടു…പിന്നെ ചായ ഉണ്ടാക്കി. ഒരു കപ്പ് ചായയും കയ്യില്‍ പിടിച്ച് ഞാന്‍ ഫ്രണ്ടിലെ മുറ്റത്തേക്ക് പോയി. അവിടെ ഗാര്‍ഡന്‍റെ മുമ്പില്‍ ഒരു ചെയര്‍ എടുത്തിട്ട് അതില്‍ ഇരുന്നു ചായ കുടിക്കാന്‍ തുടങ്ങി…അന്നേരം അപ്പുറത്തെ വീട്ടിലെ ആ പണിക്കാരെന്നെ എപ്പഴുത്തെം പോലെ നോക്കാന്‍ തുടങ്ങി…എന്നാല്‍ സുധാകരന്‍ ചേട്ടനേം രാജൂനേം ഞാന്‍ അവര്‍ക്കിടയില്‍ കണ്ടില്ല…എന്ന് വെച്ചാ കൊറേ നേരത്തേക്ക് അവരെ രണ്ടുപേരെയും പണിക്കാരുടെ കൂടെ കണ്ടില്ല എന്ന്…”
