എന്നെ നോക്കി വയസ്സന്‍ ചോദിച്ചു. അയാളുടെ കണ്ണുകള്‍ പര്‍ദ്ദയുടെ പുറത്ത് കൂടി എന്‍റെ മേലാകെ ഇഴഞ്ഞു.
“നീ നാലാമതും കെട്ടിയോ ഹമുക്കെ?”
“ഏതാണ്ട് കെട്ടിയ പോലെ ഒക്കെയാ,”
അയാള്‍ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു.
“പോന്നാനീ പോയി തൊപ്പിയിട്ട് മുസ്ലീമായതിപ്പിന്നെ മ്മടെ പാരംമ്പര്യമൊക്കെ നോക്കാന്‍ എന്നാ ശുഷ്ക്കാന്തിയാ നെനക്ക് ഹാഷ്മി? അപ്പൊ ഒടനെ അഞ്ചാമത്തെ ആളും വരൂല്ലോ അല്ലെ?”
അത് കേട്ട് എനിക്കെല്ലാം വ്യക്തമായി. സുധാകരന്‍ എന്നത് പഴയ പേരാണ്. ഒരു മുസ്ലീം പെണ്ണിനെ കെട്ടാനും കേറ്റാനും വേണ്ടി അയാള്‍ മുസ്ലീമായി. ഒരു പെണ്ണിന് വേണ്ടി രണ്ട് മതങ്ങളെയല്ലേ ഇയാള്‍ വഞ്ചിക്കുന്നത്! എനിക്ക് ഒരു നിമിഷം അയാളോട് അല്‍പ്പം നീരസമൊക്കെ തോന്നാതിരുന്നില്ല.
“നിന്‍റെ ആദ്യത്തെ പെണ്ണ്…”
ഗഫൂറിക്ക തുടര്‍ന്നു.
“അവള് എപ്പോഴും ടൈറ്റ് ഡ്രസ്സ് മാത്രേ ഇടൂ…നിന്‍റ” രണ്ടാമത്തെ മൊതല് അവള്‍ടെ ഒടുക്കത്തെ മുഴുത്ത മൊലെടെ പകുതി കാണിക്കാന്‍ വേണ്ടി എപ്പഴും കൊറേ കഴുത്തിറക്കമുള്ള ചുരിദാറ് മാത്രമേ ഇടത്തുള്ളൂ…മൂന്നാമത്തെ അവള്‍ക്ക് മുഴുത്ത കുണ്ടിയുള്ള കാരണം എപ്പഴും സാരിയെ നീ ഉടുപ്പിക്കൂ…ഇവളെന്നാ ഈ പര്‍ദ്ദയിലൊക്കെ?”
സുധാകരന്‍ ചേട്ടന്‍ ആദ്യം ഒന്ന് പുഞ്ചിരിച്ചു. എന്നിട്ട് പറഞ്ഞു:
“ഇവക്കൊരു ബ്ലൌസ് അടിപ്പിക്കാന്‍ വന്നതാ ഞാന്‍,”
“തയ്പ്പിച്ചേക്കാം,”
ഗഫൂറിക്ക പറഞ്ഞു.
“രാജൂ, നീ പോയി ആമിനയെ വിളിച്ചോണ്ട് വാ…ഇവള്‍ടെ അളവ് എടുക്കെണ്ടേ?”
വയസ്സന്‍ പറഞ്ഞു.
“അതിന്‍റെ ഒന്നും ആവശ്യമില്ല ഗഫൂറിക്കാ…”
സുധാകരന്‍ ചേട്ടന്‍ പറഞ്ഞു.
“നിങ്ങള് അളവെടുത്താ മതി…”
“എന്നാ ഒരു മനുഷ്യനാടാ നീ?”
വയസ്സന്‍ സുധാകരന്‍ ചേട്ടനോട്‌ ചോദിച്ചു.
“പര്‍ദ്ദയും ഇടീപ്പിച്ച് ഒരു പെണ്ണിനെ കൊണ്ടന്നിട്ട് അതിന്‍റെ അളവ് എടുക്കാനോ?”
