“എന്റെ ഭാര്യ വീണ. രശ്മിയുടെ അമ്മ. അവർ രശ്മിക്ക് ഏഴു വയസ്സുള്ളപ്പോൾ മരിച്ചു പോയതാണ്. പിന്നീട് രശ്മിയെ നോക്കാനായാണ് ഞാൻ ശ്രീദേവിയെ വിവാഹം കഴിച്ചത്.” പ്രേമചന്ദ്രൻ വിവരിച്ചു.
“സർ ഇത് രശ്മിയുടെ ക്ലാസ്സ്മേറ്റ്സ് അല്ലേ.” ആൽബത്തിലെ ഒരു ഗ്രൂപ്പ് ഫോട്ടോ കാണിച്ചുകൊണ്ട് അരുൺ പ്രേമചന്ദ്രൻ നോട് ചോദിച്ചു.
“അതെ കഴിഞ്ഞതിനുമുമ്പത്തെ മാസം ഒരു ടൂർ ഉണ്ടായിരുന്നു. അന്ന് എടുത്ത ഫോട്ടോകൾ ആണ് അത്.”
അരുൺ വീണ്ടും ആൽബം മറിച്ചു നോക്കി കുറെ കൂട്ടുകാരോടൊപ്പം രശ്മി നിൽക്കുന്ന ചിത്രങ്ങൾ ഉണ്ടായിരുന്നു. എങ്കിലും ഒരു ചെറുപ്പക്കാരനും മറ്റൊരു പെൺകുട്ടിയും കൂടെ നിൽക്കുന്ന ഫോട്ടോകൾ ആയിരുന്നു കൂടുതലും.
“സർ ഇത്…” മൂന്ന് പേരടങ്ങുന്ന ഒരു ഫോട്ടോ കാണിച്ചു കൊണ്ട് അരുൺ സംശയത്തോടെ ചോദിച്ചു.
“ഇത് സൂര്യൻ. പ്രേമചന്ദ്രൻ അതിലെ ആൺ കുട്ടിയുടെ ഫോട്ടോ തൊട്ട് കോണ്ട് പറഞ്ഞു. മോളുടെ ബെസ്റ്റ് ഫ്രണ്ട് ആണ്. ഇടയ്ക്കിടെ ഇവിടെ വരാറുണ്ട്. ഇവിടെ അടുത്ത് എവിടെയോ ഒരു വാടക വീട്ടിലാണ് അവനും രണ്ടു കൂട്ടുകാരും താമസം.” പ്രേമചന്ദ്രൻ തുടർന്നു.
ഗോകുൽ അതെല്ലാം ശ്രദ്ധിച്ചു കേൾക്കുകയായിരുന്നു. എന്നാൽ അരുണിന്റെ ശ്രദ്ധ മുഴുവൻ രശ്മിയുടെ തൊട്ടടുത്തു നിൽക്കുന്ന പെൺകുട്ടിയായിരുന്നു. അവളുടെ വിടർന്ന കണ്ണുകളിൽ ചുവന്ന ചുണ്ടുകളും ആയിരുന്നു അവന്റെ മിഴികൾ ഉടക്കിയത്.
“ഇത് ചന്ദ്രിക. ഇതും മോളുടെ അടുത്ത കൂട്ടുകാരിയാണ്. ഇവളോടൊപ്പമാണ് രശ്മി കോളേജിൽ പോകാറുള്ളത്.” അരുണിന്റെ ശ്രദ്ധ അപ്പോഴും ചന്ദ്രികയുടെ മുഖത്ത് തന്നെ ആയിരുന്നു. ആ വട്ടം മുഖത്തിനൊത്ത പേര് ചന്ദ്രിക തന്നെയാണെന്ന് അവനു തോന്നി. അവൻ തന്റെ ഫോണെടുത്ത് ഫോട്ടോയും മൊബൈൽ ക്യാമറയിൽ പകർത്തി.
“ഗോകുൽ തൽകാലം മടങ്ങാം. നാളെ നമുക്ക് രശ്മിയുടെ കോളേജിലും പോകാം. ഇപ്പോൾ നാലുമണി കഴിഞ്ഞില്ലേ.” ഡയറിയും ആൽബവും ഷെൽഫിയിലേക്കു വെച്ചുകൊണ്ട് അരുൺ പറഞ്ഞു.
